Cravings for granola…

Ik heb erg veel geschreven over hoe fabrikanten/leveranciers en multinationale ondernemingen in de voedselindustrie meegaan in huidige trends en hypes. Als wij ( consument) opeens iets oppikken, en dit razend populair wordt, kunnen we de klok erop gelijk zetten. Dan zien we niet veel later talloze producten in de supermarkt liggen die zijn gebaseerd op bijvoorbeeld spelt, quinoa, of zijn gezoet met dadels, agave, en honing. 

Een “ hype” waar ik erg veel vragen over krijg, is granola. We zien plotseling naast de muesli en cruesli ook vele soorten granola staan. Wat is het precies, is het wel zo gezond als fabrikanten ons willen doen geloven? 

WAT IS GRANOLA?

Granola wordt vaak in één adem genoemd met cruesli. Dat is begrijpelijk, omdat het zowel van binnen als buiten sterk op elkaar lijkt. Toch is granola anders. Het wordt gemaakt van noten, zaden, pitten en granen, die in de oven worden geroosterd. Het wordt besprenkeld met olie en gezoet met bijvoorbeeld honing, agave, dadelstroop, en ahornsiroop. 

Het verschil met cruesli zit hem o.a in de naam. Cruesli is eigenlijk geen productnaam, maar de merknaam die de bekende ontbijtgranen-leverancier Quaker gaf aan zijn krokante varianten muesli. 

Inmiddels is de naam cruesli zo ingeburgerd, dat we cruesli herkennen als de knapperige variant op muesli, of deze nu van Quaker afkomstig is of niet. Cruesli wordt vrijwel altijd gemaakt van granen, en noten. Ze worden samen geperst tot koeken en overgoten met suiker. Dit wordt gebakken en later in stukjes gewalst. 

SUIKERBOMMETJES

Granola zou het gezonde alternatief moeten zijn op de “ suikerbommetjes” ( cruesli wordt gekscherend vaak zo genoemd) maar eigenlijk is dit een beetje een wassen neus. Natuurlijk bevat granola erg veel gezonde aspecten: het is rijk aan vezels en bevatten veel essentiële voedingsstoffen. Maar ook agave, honing, dadelstroop en ahornsiroop zijn evengoed suikers, waar onze bloedsuikerspiegel nét zo hevig op reageert als gewone suiker. Bovendien net zo slecht voor het gebit. 

Zeker als we gaan voor de kant en klaar granola in de supermarkten en biowinkels, kunnen we aardig wat suiker verwachten. Maar ook thuis homemade gebakken kunnen we nogal los gaan met de suikervervangers, waardoor het evengoed suiker-brokjes worden. 

Er zijn inmiddels talloze granola-recepten vindbaar op internet. Allen gebruiken aardig wat zoetvervangers waardoor granola geen gezond ontbijt wordt, of gezonder dan de kant en klaar varianten uit de winkel. 

GRANOLA UIT DE WINKEL

De granola uit de winkel worden vrijwel altijd gepresenteerd als een gezond alternatief op cruesli. Op verpakkingen kunnen we groots aflezen dat het in de oven wordt gebakken, en is gezoet met bijvoorbeeld honing. Net als bij alle andere hippe producten die tegenwoordig zijn gezoet met honing, Hier wordt misbruik gemaakt van het eeuwenoude gezonde imago van honing. Als we over deze honing spreken ( de echte honing met al deze gezonde eigenschappen) spreken we over loepzuivere rauwe honing, direct afkomstig van de streek-imker, koud geslagen en onbewerkt. Helaas zijn deze streek-imkers een zeldzaamheid geworden, en wordt honing, zeker voor industrieel gebruik, gehaald uit het buitenland, waar het tevoren wordt verhit. Om vervolgens hier in de fabrieken opnieuw te worden bewerkt. Gevolg: er blijft enkel suiker over, en niets meer van alle goede stoffen waar veel over geschreven wordt, en honing dit gezonde imago geeft.

Naast dit feit, worden vaak extra suikers / alias-suikers toegevoegd aan producten om de zoetheid in een product te verhogen. 

Een voorbeeld:

IMG_8512

Deze pakken granola van AH willen ons direct een gezonde indruk geven. De verpakkingen zijn “ natuurlijk” gelaten en de claims ( in de oven gebakken, gezoet met honing) versterkt naar voren gebracht.

Wat zit erin?

50% volkoren havervlokken : dit product bestaat voor de helft uit bewerkte volkoren haver. Het gaat vrijwel altijd om voorbewerkte granen, waardoor er veel voedingswaarden verloren zijn gegaan.

Gedroogd fruit ( 10% rozijnen, 2,5% gojibessen, 1% cranberry)  Allen gedroogd, wat het suikergehalte verhoogt.

10% honing : zie uitleg hierboven.

8% zonnebloempitten : we gaan hier uit van geroosterde pitten.

5% plantaardige olie ( zonnebloemolie, katoenzaad) : zonnebloemolie is industrieel meest gebruikt, omdat het een zeer goedkope grondstof betreft. Katoenzaadolie daar integen is een vrij dure olie. Het wordt gewonnen uit katoenzaad en bevat veel vitamine C. Echter industrieel gebruikt in gehydrogeneerde variant, en GMO. 

4,5% pompoenpitten:  uitgaande geroosterd.

5,5% noten ( paranoot, amandelen, hazelnoten ): niets op aan te merken.

suiker: daar heb je de eerste suikertoevoeging alweer….

0,8% gevriesdroogde blauwe bessen: Dit is nog geen hele blauwe bes. En dat in een pak granola waar zogezegd blauwe bessen in zouden moeten voorkomen. 

bevochtigingsmiddel ( E223): ook wel natriumwaterstofsulfiet, en dus ook een sulfiet. Het is een wit instabiel poeder dat met zuurstof reageert tot natriumsulfaat. In zure condities wordt zwaveligzuur gevormd, wat de conserverende werking geeft. Het wordt ook gebruikt als bleekmiddel in producten. Het is een synthetisch conserveermiddel. 

Sulfiet ( E306) : geen gezellig goedje, vrij veel mensen krijgen hier allergische reacties van. Dit staat overigens wel netjes aangegeven op de verpakking.

glucosestroop: daar hebben we de volgende suiker toevoeging.

verdikkingsmiddel ( E401) : ook wel natriumalginaat. Staat nogal negatief bekend omdat het de opname van mineralen ( bv ijzer) uit de voeding afremt.

natuurlijk vanille aroma: een aroma wat natuurlijk wordt gemaakt, maar diverse kunstmatige toevoegingen kan hebben.

zout:  gelukkig niet in erg grote hoeveelheden aanwezig.

karamelstroop: de lijst eindigt met suiker. 

Per 100 gram ( een flinke kom) tik je 21 gram suiker weg, voor het grootste deel afkomstig uit lege suikers. Ook de aanbevolen 50 gram geeft 10.5 gram suiker, dat is erg veel om je dag mee te beginnen. Je hebt nog een dag voor de boeg waarin je ook suikers binnenkrijgt. Zo’n suikerrijke start kan dan flink aantikken, plus dat het de bloedsuikerspiegel al meteen flink laat stijgen.

Wat we hier aan trucjes zien, is dat de 10% honing ( ook sterk verhit) is gebruikt om de granola zijn gezonde claim te geven. Zoals je hebt kunnen lezen, worden er vrij veel suiker en alias suikers gebruikt. En komt het neer op een product vol met suiker.

Dit product is ook erg rijk aan verzadigd vet. Per 100 gram 2,5 gram, dit is aanzienlijk hoog. Dit zien we overigens veel terug in voedingswaarden op granol-verpakkingen. Er wordt vrij “ vet” gebakken in de oven.

HOE DAN WEL?

Ook hier geldt: maak het zelf, en hou zo de complete regie over wat je toevoegt. Je kunt bijvoorbeeld kiezen voor gezonde kokosolie ( 100% zuiver) in plaats van andere oliën met een hittegrens. Daarnaast kun je ervoor kiezen stevia of erythritol suiker te gebruiken om te zoeten. Dit lukt ook perfect. Een zeer gemakkelijk recept:

Strooi 150 gram havermout, 100 gram gehakte noten ( bijvoorbeeld decaan, hazel, paranoten) ongezouten en ongebrand, 100 gram zaden ( bijvoorbeeld pompoenpitten, zonnebloempitten) een theelepel ceylon kaneelpoeder, een snufje vanille bourbon, twee eetlepels erythritol suikervervanger in een kom en roer door elkaar. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Verwarm de oven voor op 150 graden.

Laat twee eetlepels kokosolie/vet smelten en meng er twee eetlepels water door. Roer door de massa in de kom. Stort de massa uit over de bakplaat. Bak de granola in ongeveer 15-20 minuten mooi goudbruin. Haal uit de oven en laat op een koele plek knapperig worden. Breek in brokjes. Bewaren in een goed afsluitbare glazen pot op een koele plek. 

SAM_5238

Je kunt ook deze granola maken, zonder kokosolie! Klik hier om direct naar het recept te gaan.

Hoe de fabrikant wil, dat jij hun verpakkingen leest

Over verpakkingen heb ik inmiddels artikelen vol geschreven. In al deze artikelen draait het vooral om de misleiding en de trucs die worden uitgehaald om ons om de tuin te leiden. Omdat fabrikanten zich aan wettelijk vastgestelde regels moeten houden, zorgen zij ervoor dat alles al-tijd netjes binnen de lijntjes blijft. Het wordt zodanig gebracht, dat een zin, kreet of claim een totaal andere indruk krijgt dan de bedoeling is. Consumenten pikken dit anders op, en lezen vooral zeer positieve dingen, dingen die we stiekem graag willen lezen, en gaan er meteen blind van uit dat alles klopt. Onbewust geloven we fabrikanten meteen. En dat is best vreemd. Zeker, als je weet hoe etiketten ECHT GOED te lezen, en niet op de manier hoe fabrikanten ons willen laten lezen. Lees hoe je de valkuilen kunt ontrafelen en hoe je ECHT goed etiketten leest.

IMG_8515

HOE FABRIKANTEN ONS HUN VERPAKKINGEN WILLEN LATEN LEZEN

Supermarkten liggen tegenwoordig voller dan vol. We kunnen kiezen uit tig soorten en maten en varianten. Een gemiddelde “ buurt-super” bevat tussen de 8000 en 22.00 producten, afhankelijk van winkelruimte. Een XL supermarkt zelfs meer dan 30.000. We hebben zoveel keus, dat er een serieuze nieuwe stoornis is ontstaan: supermarkt-keuzestress. Wat inhoudt dat consumenten gestrest kunnen raken van teveel keus en teveel aanbod.
Fabrikanten doen mede hierom hun uiterste best om de consument over te halen hun producten te kiezen. Dit doen zij o.a via grote kreten en claims op verpakkingen, luxe en aantrekkelijke verpakkingen, gemak-verpakkingen en vele frisse kleuren. Omdat het ons steeds gemakkelijker wordt gemaakt ( we hoeven bijvoorbeeld enkel onze vorken in een opengescheurde verpakking te zetten) zwichten we steeds meer voor gemak. Dit sluit perfect aan op ons drukke bestaan. Hoe meer gemak, hoe meer tijd er overblijft voor….ja, vraag jij je wel eens af voor wat? Werk, huishouden, rennen, hollen, vliegen. Daar kun je 24 uur aan geven. Maar je kunt ook je eigen tijd in handen houden en ZELF bepalen, hoe jij je gegeven tijd uitbesteed.
Hoe meer we naar al dat gemaksvoedsel grijpen, hoe meer tijd we weggeven aan fabrikanten en de dagelijkse race tegen de klok.
We hebben het vaak niet in de gaten, maar iedere dag vallen we voor alle trucjes die fabrikanten met ons uithalen om hun product te kopen. Een klein deel is bewust. Denk aan een product waarvan je weet dat het erg veel meuk bevat, maar het toch koopt omdat je het zo lekker vind. We laten ons dan erg graag foppen. Een goed voorbeeld is voorgebakken patat-meuk en chips. De fabrikant maakt dit een “ gezonde keuze” omdat er aardappelen ( een 100% natuurlijk product) zijn gebruikt. HOE deze zijn verwerkt, staat er nooit bij, hooguit de positieve punten ( gebakken in de oven! In olijfolie gebakken!) die ver weg staan van de werkelijkheid. Want HOE alles wordt geproduceerd, wordt nooit prijs gegeven. Dit gaat om massa-productie. En daar wordt echt niet gekeken hoe een stukje aardappel wordt gebakken. De gebruikte olijfolie is een zeer goedkope grondstof, niet de echte pure olijfolie die we peperduur in flessen kunnen kopen. Hoe “ gezonde oven-chips” de oven in gaan, wordt niet prijs gegeven. Daarop gaat heel wat meuk. En wordt zo’n gezond oven-chippie een meuk-chippie.
Fabrikanten steken méér geld in hun verpakkingen, dan hun producten zelf. Dit, omdat een verpakking VERKOOPT. Hoe een product is samengesteld is van minder groot belang omdat consumenten hier niet direct naar kijken. Verse producten als verse groente, fruit en vlees zijn hierom al meteen een betere keuze om te maken: je ziet direct wat je koopt. Al is dit betreft vlees ook dubieus geworden tegenwoordig. Gesjoemel loert overal.
Verpakkingen zijn voor fabrikanten het meest belangrijk, en daar wordt naast veel geld ook veel aandacht aan gegeven. Er wordt erg goed over nagedacht, al zijn consumenten hier niet van bewust. Er wordt gekeken hoe er wettelijk binnen de lijntjes gebleven kan worden maar tevens zeer misleidende kreten gebruikt kunnen worden. Dit is een continu spel. Er wordt ook goed nagedacht over de ingrediënten tabellen nu dit meer dan ooit door consumenten kritischer wordt bekeken. Waar we voorheen “ suiker” konden lezen, lezen we nu talloze alias-suikers. Dit om onze “ angst” voor suiker tegemoet te komen. Er worden vele kreten als “ 100% natuurlijke suikers” en “ biologische suiker” gebruikt. Vaak gaat dit om honing, agave, rietsuiker, palmsuiker of gewoonweg “ biologische suiker”. Deze laatste maakt geen enkel verschil met gewone suiker. Het woord “ biologisch” doet in dit geval de barba-truc. Meer lezen over natuurlijke suikers? Klik hier 

IMG_7190
Ik heb vele producten besproken, die deze misleidende zaken goed uitvergroten. Klik op onderstaande linkjes om naar een aantal artikelen te gaan, om een zeer goed voorbeeld te krijgen van misleiding.

Peynenburg koek

Meest onderschatte suikerbommen: zuivelproducten

Citroenvla, zonder citroen?

Hoeveel? Zoveel! 

 

HOE MOET JE EEN VERPAKKING LEZEN?

Het Voedingscentrum ( uh-huh..) heeft een folder uitgegeven over hoe we nu een etiket het beste kunnen lezen. Hierin staat uitleg van teksten op een verpakking die wettelijk verplicht zijn, maar verder lees je niet wat ECHT VAN BELANG is om te lezen. Dit is namelijk simpel: de ingrediënten en de voedingswaarde.
Meer hebben we, naast de bewaaradviezen, niet nodig om een juiste keuze te kunnen maken. Stel je eens voor: we kunnen enkel witte, saaie verpakkingen kopen, met daarop hooguit “ havermout”, de ingrediënten, voedingswaarde en bewaaradviezen. Supermarkten zouden er een stuk saaier uitzien. Maar verpakkingen wel DUIDELIJK. En last but not least: stukken goedkoper. Vergeet niet, dat WIJ met zijn allen flink in de buidel tasten voor al dat hippe gemak. Dit verklaart bijvoorbeeld, dat we voor een huis of B merk stukken minder betalen dan het A merk met luxe verpakkingen. Terwijl het vrijwel altijd gaat om exact dezelfde inhoud afkomstig uit dezelfde fabriek.
SKIP alle “ toeters en bellen” op en aan een verpakking. Onthou dat een fabrikant die werkelijk achter zijn product staat, al deze toeters en bellen niet NODIG heeft om de consument te overtuigen. Hoe meer claims en kreten je in koeienletters af kunt lezen, hoe ongezonder een product uit kan pakken.
Ga direct op je doel af: de ingrediënten. Leer de trucjes die fabrikanten uithalen in deze ingrediënten tabellen om ons op een verkeerd been te zetten. Een goede basis is hier enorm van belang. Leer welke slechte en goede E nummers er zijn. En lees hoeveel alias suikers er inmiddels zijn om het woord “ suiker” te omzeilen.
Een zeer goede graadmeter is om de voedingswaarde naast de ingrediëntentabel te leggen. Daarin kun je aflezen om HOEVEEL SUIKER het gaat in een product, om hoeveel VERZADIGDE VETZUREN en om hoeveel ZOUT. Meer hoef je feitelijk niet te weten om een gezonde keuze te maken.
Ga niet af op mooie kletsverhalen, luxe en glanzende verpakkingen, gemakkelijke sluitdoppen, “ rits-rats-open” verpakkingen, kant-en klaar producten, of producten die we totaal niet nodig hebben ( onzin-meuk)
Kies voor zo vers en intact mogelijk, hou je eigen regie in handen. En niet wat fabrikanten weg frummelen in hun flitsende verpakkingen.

ZIE WAT JE KOOPT. LEES WAT JE KOOPT.

 

Meer lezen? Klik hier 

Supermarkt-magazines…sprookjesboekjes!

Ik ben voor mijn werk dagelijks bezig met actualiteiten op gebied van voeding en diëtiek. Al jaren sla ik daarom geen editie over van ieder supermarkt-tijdschrift die voor het grijpen ligt, hou ik de nieuwste producten in supermarkten nauwlettend in de gaten, en maak ik dagelijks extra rondjes door de gangpaden van diverse supermarkten. Up-to-date blijven is tegenwoordig een dagtaak geworden. 😉
Als je dit jaren achtereen doet, merk je pas goed hoe productren veranderen. Ook supermarkt- tijdschriften veranderen automatisch mee, logisch. Ze staan tegenwoordig bomvol met sponsoring, advertenties en andere promoties. Dit was jaren geleden al het geval, en dat hoort ook zo, deze tijdschriften bestaan juist om alles wat in de desbetreffende supermarkt te koop is, aan te smeren. De tijdschriften worden gefinancierd door fabrikanten en bedrijven, en multinationale ondernemingen in de voedselindustrie. Het is een ronde cirkel. Voor de consument prettig omdat het blad gratis kan worden aangeboden.
Omdat er ook veel écht leuke recepten, artikelen, handige tips en nuttige achtergrondinformatie in staat te lezen, vind ik deze tijdschriften een uitkomst. Ik lees ze graag, pluis ze graag uit. Al jaren. Toch begint het mij al een aardig poosje wat tegen te staan. Ik krijg heel sterk het gevoel, dat ik een sprookjes-tijdschrift aan het doorpluizen ben, in plaats van een food-magazine. Om bij een écht nuttig artikel te komen, moet je eerst door een berg pagina’s heen die vol staan met meest onzinnige reclame. Nu snap ik, dat deze boekjes niet zouden bestaan zonder al deze reclame, en daar kijk ik dan ook al die jaren overheen. Echter worden de reclames:

A:  Vreselijk in je strot geduwd
B:  Ontzettend overdreven uitgelicht
C :Totaal onrealistisch gebracht
D  Zeer misleidend gebracht

Het lijkt erop, dat over de jaren de fabrikanten meer lef hebben gekregen, en veel meer durven. Als ik aan de bescheiden reclames van jaren geleden terugdenk, dan is het verschil met de reclames van nu levensgroot. Niet alleen de reclames zelf worden verweven in artikelen en recepten, er zitten ook vele bijlages bij, zoals folders en uitgelichte boekjes van één fabrikant. Ook wordt ingesprongen op huidige trends en hypes. Zoals nu, met de gezonde trends. Om een paar voorbeelden te geven, heb ik een aantal reclames uit de laatste editie van het gratis tijdschrift van AH “ Allerhande” uitgelicht. Wat klopt daar nu werkelijk van, en wat is de misleiding?

SAMSUNG CSC

LEKKER ZONDER SUIKERS!

Een erg veel voorkomend reclamespektakel, de woorden “ zonder suiker”. Ze vliegen ons in verschillende gradaties voorbij. Een gevolg van de “ suiker-boycot” van de afgelopen jaren. Hierop wordt ingesprongen, door met talloze producten op de markt te komen die geen geraffineerde suikers bevatten. Daar houdt het vaak ook op. Wat er ter vervanging is gebruikt wordt vrijwel nooit uitgelicht, niet op verpakkingen, niet in reclame-advertenties.
Ik ken het merk Céréal al vele jaren. Het is een fabrikant die al jaren producten voor diabetici op de markt brengt. Inmiddels heeft de fabrikant flink mee gelift op de gezonde “ suikervrij” trend, en heeft zijn producten vernieuwd en flink opgepimpt. Geen onlogische stap. Om de concurrenten voor te blijven moeten fabrikanten meegaan met de tijd en de huidige trends.
De paginagrote advertentie van Céréal valt direct op. Dankzij mooie zachte kleuren uit de natuur, natuur-achtergronden, en een mega-grote claim dat het product vrij is van suiker. Omdat deze claim klopt, is dit toegestaan. De kokos-koekjes bevatten inderdaad geen gewone suiker. Maar wat dan wel?

Tarwebloem, maltitol, koolzaadolie, tarwezetmeel, tarwedextrine, natuurlijke aroma’s, difosfaten ( rijsmiddel) natriumcarbonaten, ammoniumcarbonaten, koolzaadlecithine, zeezout.

Even afgezien van de behoorlijke andere meuk zijn deze koekjes gezoet met de kunstmatige zoetsof maltitol. Dit is een suikeralcohol ( of polyol) met 0,9 keer de zoetkracht van suiker. De stof komt in de natuur niet voor, maar kan wel worden gemaakt uit bijvoorbeeld moutsuiker ( maltose), wat is gemaakt uit tarwe of maïs.
Maltitol staat bekend om zijn laxerende werking. Het wordt deels opgenomen in de dunne darm en het lichaam verwerkt het als glucose. De niet opgenomen delen worden opgenomen in de dikke darm en wordt daar naar de darmflora gefermenteerd. Hierbij komen gassen vrij, deze kunnen voor “ rommelende darmen” zorgen. De gassen zorgen tevens voor krampen, overmatige winderigheid en diarree. Al bij 25 gram inname kun je deze klachten ondervinden. Op de verpakkingen van Céréal wordt hiervoor gewaarschuwd. Per 100 gram bevatten deze koekjes 20 gram maltitol. Omdat deze advertentie groots claimt dat de koekjes suikervrij zijn, kunnen erg veel mensen ( en dat zijn meer mensen dan we denken!) dit als een vrijbrief zien om lekker van deze “ onschuldige” koekjes te snoepen. Ook worden deze koekjes veel aan kinderen gegeven, wat nog sneller een laxerend effect kan geven omdat voor kinderen de ADH veel lager ligt dan bij de gerekende volwassene op een verpakking.

SAMSUNG CSC

THE ORIGINAL SUPERFOOD

Nu we de superfoods zo’n beetje allemaal hebben omarmd, vinden we het tegenwoordig gewoon in de supermarkten. Een fijne ontwikkeling, op enkele uitzonderingen na. Vele “ huismerk” superfoods bevatten even zo goed meuk.
Ook fabrikanten doen mee aan de superfood-hype. De paginagrote advertentie van het groenteconserven-merk Bonduelle pakt het heel groots aan. Vol misleiding.
Bonduelle maakt gebruik van het terechte gezonde imago van peulvruchten, iets wat we dankzij de superfonds-hype ook weer zijn gaan omarmen. De advertentie strooit met de claims dat we uit hun blikjes veel ijzer, eiwitten, antioxidanten en vezels kunnen halen, en dat dit “ het originele superfood” betreft. Ze vertellen tevens dat we tegenwoordig veel horen over allerlei exotische superfoods maar dat de blikjes van Bonduelle bol staan van de “ original superfoods”. Wat zit er in zo’n blikje zwarte bonen van Bonduelle?

Zwarte bonen, water, suiker, zout, aroma.

In een blikje zit netto 400 gram. Per 100 gram krijg je maar liefst 1,2 gram onnodige suikers binnen. Per blikje ( wat je snel op gebruikt bij bijvoorbeeld een warme maaltijd) zo’n twee suikerklontjes. Gedroogde ( en liefst biologische) peulvruchten mogen de claims die Bonduelle hier rondstrooit dragen, de blikjes van Bonduelle niet. We hebben geen suiker en zout nodig.
Dit “ blikvoer” is er voor puur gemak. Niet voor onze gezondheid en al helemaal niet als een “ origineel superfood”. Er zitten aardig wat toevoegingen bij, waardoor je in mijn beleving niet kunt spreken van een origineel product.

SAMSUNG CSC

ER IS FRIS, DAT BETER IS

In de edities van Allerhande vinden we tegenwoordig erg veel bijlages: boekjes en/of folders die zijn gericht op producten van één fabrikant, of multinationale ondernemingen als Unilever. In deze boekjes vinden we veel recepten en rooskleurige verhalen over de producten. In deze bijlage lezen we op de omslag dat er fris is, wat beter is. Dit prikkelt direct veel nieuwsgierigheid. Al meteen op de eerste pagina’s zien we diverse frisdranken die in het zonnetje zijn gezet.
Zoals het “ verfrissende karakter van ijsthee” wat wordt geformuleerd als puur genieten. Het merk “ Pure leaf” claimt dat het gaat om een drankje wat wordt getrokken van verse duurzame thee. Dit punt wordt in het verhaal sterk naar voren gebracht. Daarnaast het bekende riedeltje van “ zonder kunstmatige smaak en kleurstoffen” en de claim dat het per 100 ml “ maar 20 kcal” bevat. Uiteraard vinden we, zoals in meeste advertenties, de ware ingrediënten tabellen niet terug. Die heb ik maar even opgezocht:

Verse zwarte thee ( 95%) suiker, citroenzuur, ascorbinezuur, natuurlijk citroenaroma met andere natuurlijke aroma’s, zoetstof: steviolglycosiden

 

Zoals je kunt lezen bestaat dit drankje uit 95 % water getrokken uit thee, met suiker. Dit zie je direct terg in de voedingswaarde: per flesje van 500 ml tik je 22,5 gram suiker naar binnen. Ja, je leest dit goed: per flesje zo’n vijf suikerklontjes, afkomstig uit lege toegevoegde suikers.
Ik vraag mij af wat zoveel beter is aan dit fris. Een groot glas sinas geeft nog minder suikers dan dit “ fris”. De misleidingen hier zijn dat er vooral wordt ingespeeld op ons “ duurzame” hart. De thee wordt in dit geval letterlijk en figuurlijk “ sterk overtrokken” om ons een “ feel good” gevoel te geven. Qua voedingswaarde is dit totaal geen gezonder alternatief. Ook geen goedkoper alternatief, voor een flesje water met thee en suiker betaal je 1,35. Een kop verse thee met eventueel een beetje pure stevia om te zoeten is in ieder geval stukken goedkoper. Maar vooral ECHT gezond.

Op de rechterpagina vinden we een ander kletsverhaal, namelijk die van het merk LIPTON. Met kreten als “ groen licht voor lekker verantwoord” en een inzetje over stevia, wordt geprobeerd de consument een “ groen en gezond” gevoel te geven. Ook in het kletspraatje zelf vinden we weer terug dat het “ maar om 20 kcal per 100 ml” gaat, en dat deze ijsthee maar liefst 30% minder suikers bevat dankzij de toevoeging van steviolglycosiden. De kleur groen is erg veel gebruikt om dit product een gezond imago te geven. Wat voor “ groens” zit er werkelijk in?

Water, invertsuiker, fructose, groene-thee extract ( 0,14%) citroenzuur, aroma’s, trinatriumcitraat, ascorbinezuur, zoetstof: steviolglycosiden.

Om te beginnen is daar de invertsuiker. Dit is een mengsel van gelijke hoeveelheden glucose en fructose. Anders gezegd dubbele suiker. Omdat fructose zoeter is dan sacharose, heeft invertsuiker per gram een grotere zoetkracht dan suiker. Daarnaast vinden we ook nog eens fructose, aroma en steviolglycosiden. Deze laatste betreft slechts een vleugje. Dit is toegevoegd, om dit product een gezonde naam en imago te geven. Stevia verkoopt.
De thee in dit product betreft geen echte thee, maar een extract en dit in zeer geringe hoeveelheden. Dit, omdat een extract zeer geconcentreerd is en de fabrikant hiervan zeer weinig nodig heeft. Dit levert goedkopere productie. Wat we hier zien is een fles suikerwater, met extra toevoegingen om de boel geconserveerd te houden voor verkoop.Het “ stiekeme” suikergebruik in dit product is erg goed terug te lezen in de voedingswaarde: per 100 ml tik je 4,5 gram suiker weg, toegevoegde lege suikers wel te verstaan. Misleiding van het hoogste niveau. Dit drankje is in geen velden of wegen een “ fris-dat-beter-is”. En hoort totaal niet thuis in een boekje als deze.

SAMSUNG CSC
Als we verder bladeren door dit boekje, vinden we nog veel meer pure misleiders. Zoals “ 7-up free”. Opnieuw weer een kletspraatje over hoe verantwoord en gezond deze variant op 7-Up is. Hieraan zijn geen suikers toegevoegd. maar is gebruik gemaakt van chemische/kunstmatige zoetstoffen. Voor veel fabrikanten en diëtisten overigens, is dit meteen een enorme gezonde keuze. Over kunstmatige zoetstoffen, en in het bijzonder aspartaam, de zoetstof die hierin is gebruikt, is het laatste woord nog niet gevallen. Er is erg veel negativiteit rondom aspartaam te vinden op internet. In dit kletspraatje wordt het feit dat het weinig tot geen calorieën levert zeer groot aangesneden. Zo kunnen we lezen dat het maar 1 kcal per 100 ml geeft.
Wat zit erin?

Koolzuurhoudend water, citroenzuur, natuurlijk citroen-en-limoenaroma, natriumnitraat,aspartaam

Dit drankje geeft inderdaad geen suikers, maar daar is alles mee gezegd. Het bevat een chemische kunstmatige zoetstof, wat ik persoonlijk niet als erg gezond kan bestempelen.

Op een andere pagina vinden we Rivella. Met groot ingekopt boven het kletspraatje als titel “ naturel is wel zo lekker”. In het kletspraatje zelf opnieuw groot uitgelicht dat het “ maar 5kcal per 100 ml” bevat en het natuurlijke ingrediënten bevat. Wat zit erin?

Koolzuurhoudend water, melkserum ( 26%) voedingszuur ( (L) + melkzuur) karamelsuiker-stroop, zoetstoffen: cyclaamzuur,acesulfaam K, sacharine, natuurlijke aroma’s, kaliumsorbaat,natriumbenzoaat

Zoals je kunt lezen, bevat dit goedje aardig wat kunstmatige en chemische meuk. De claim “ MET natuurlijke ingrediënten is hier zorgvuldig uitgezocht. Er zitten natuurlijke ingrediënten in : de natuurlijke aroma’s. De rest is regelrechte meuk.
En dan het melkserum. Een melkserum is de vloeistof die van de melk overblijft na afscheiding van het botervet en kaasstof.Dit bestaat uit water, albumine, globuline, melksuiker, en vitaminen en mineralen. Voor mensen met een koemelk-allergie is deze drank ongeschikt.
Per 100 ml tik je 1 gram suiker weg, afkomstig uit lege suikers. Misleiding hier is dat er wordt gestrooid met “ natuurlijk” terwijl dit drankje verre-van is.

 

Resumerend: ook al weten we dat in deze gratis magazines erg veel berust op reclame, we worden onbewust misleid, op een verkeerd been gezet en krijgen nooit de juiste info. Uiteraard klopt de gegeven info altijd, dit moet wettelijk kloppen. Maar zoals je in de voorbeelden hierboven hebt kunnen lezen, zijn er vrijwel AL-TIJD adders onder het groene gras. Wees je daarvan bewust.

Agave… de ongezonde “gezonde” suikervervanger

Onlangs liep ik even binnen bij kennis W, ze had een vriendin op bezoek. Deze vriendin was sinds enige tijd ” gezond aan het doen“. Ik was voor haar best interessant, ze vuurde veel vragen op mij af. Ze  begon als vanzelf te kletsen.
” S ‘ochtends begin ik al met al die superfoods!  Albert Heyn verkoopt deze nu ook! Ik heb al die zakjes in de kast staan!  Ik eet ook iedere dag havermout!  En ik eet echt NIETS aan suiker! Ik eet dat echt nooit meer hoor! Ik gebruik alleen agave en honing. Agave het meeste, vind ik wat lekkerder” Lees verder

Review Peynenburg ZERO

Na mijn blog over de suiker-koek van Peynenburg ( ontbijtkoek) kreeg ik veel vraagstelling over de nieuwe koeken, die Pennenburg onlangs lanceerde: ZERO.
De koeken zijn vrij van suikers, en zijn gezoet met xylitol. Ik ben er meteen in gedoken. Een review. Lees verder