Tortica de moron ( Cubaanse koekjes) Cuban cookies

Dit recept is dubbel zo bijzonder. Het is het EERSTE RECEPT die ik internationaal ga publiceren, in twee talen, en het is een 100% meukvrije variant op de echte Cubaanse koekjes! Ik krijg erg veel vragen over mijn recepten, of ik deze ook niet in het Engels kan vertalen. Ik krijg steeds meer volgers en fans buiten Nederland en dat levert inmiddels erg veel nationaliteiten op onder mijn fanbase. Daar ben ik echt super trots op en ontzettend blij mee, want hoe internationaler, hoe beter!

 

Dit lekkere brosse koekje komt uit het stadje Moron in het midden van de noordkust van Cuba. Cuba was één van de eerste eilanden die Columbus aandeed op zijn reizen naar Zuid Amerika. Op zijn zijn tochten nam de ontdekkingsreiziger de ingrediënten voor dit koekje: tarwe, varkens (voor de reuzel) en suiker mee. Het recept voor deze koekjes is waarschijnlijk net als de ingrediënten ook meegenomen door de eerste Spaanse overheersers. Het koekje lijkt erg op het Spaanse mantecado of polveron. Alleen amandelen hadden de Cubanen niet voorhanden. Maar twee echt Zuid-Amerikaanse ingrediënten, limoen en vanille, werden al snel gebruikt om extra smaak te geven. Dit koekje is lekker eenvoudig om te maken. En ik heb er uiteraard mijn vertrouwde 100% meukvrije versie van weten te maken! Het koekje bevat een eidooier, en is dus niet geschikt voor veganisten. Je kunt de eidooier vervangen met een halve gepureerde banaan, maar dit heeft invloed op de smaak en textuur van het koekje. 

Dit heb je nodig:

  • 100 gram zuivere kokosolie/vet op kamertemperatuur/zacht
  • drie flinke eetlepels erythritol suiker + twee eetlepels stevia sweet Xtra
  • een eidooier ( indien vegan, een halve gepureerde banaan)
  • 175 gram havermoutmeel ( havermout vlokken fijn vermalen in de blender)
  • een theelepel limoensap
  • een theelepel vanille bourbon

SAM_2508

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 175 graden. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Meng de suikervervangers door de kokosolie. Voeg de eidooier toe en roer goed door. Voeg meel, vanille en limoensap toe en kneed alles tot een deeg. Halveer het deeg in twee stukken en rol deze in een lange rol. Snij de rollen in stukjes en leg op de bakplaat. Druk met de handpalmen de koekjes plat. Bak de koekjes in het midden van de oven gaar in ongeveer 35 minuten, blijf tussentijds controleren. De koekjes moeten goudbruin zijn verkleurd. Laat de koekjes lang en goed afkoelen, ze moeten hard worden.

SAM_2514

TORTICA DE MORON ( Cuban cookies)

Well here it is…the first translated recipe! iv’e growned a lot of fans outside the Netherlands, and they were asking me if i could translate my recipies. A lot of ingrediënts and sizes are not the same as Dutch ingrediënts and quantities, so a recipe can turn out totaly wrong or diferent as the original. There for, i will try my very best to translate a lot of recipies for you guys! This is my first one and i intentional choose an international recipe ! I am totaly in love with the Caribian. Although iv’e traveled a lot trough the US, for some anoying reason i never went to Miami Beach were the Cuban/caribian influances are everywere. I hope to realize my unfulfilled dream in 2018. I am in love with the Caribian kitchen. I have some Caribian friends who live in the Netherlands and iv.e learned a lot of cooking and baking skills from those guys! They mentioned this cookie recipe to me, and i start to search on the internet. Turns out to be, that it has a lot in common with a butter cookie.

SAM_2509

This brittle cookie is originaly from the town Moron, wich is laying in the midlle of the North-coast of Cuba. That’s why they are named after this town.  From origine this cookie was made from wheat, sugar en lard. Later they added two of the most famous ingrediënts from South-America, vanilla and lemon( juice) to the ingrediënts and today, there are hundreds of diferent recipies to make them. All have in common that they are very easy to make. Iv’e made a 100% mock-free version out of it! Get started!

What do you need?

  • 1/2 cup ( 100-120 grams) pure coconut oil/fat, room tempured/soften
  • 3 tbsp erythritol sugar-replacement + 3 tbsp stevia baking sugar
  • 1 egg yolk
  • 1 big 1/2 cup ( 175 grams) oatmeal flour ( made from oatmeal, put it in the blender and grind)
  • 1 ts vanilla bourbon
  • 1 ts lemonjuice

SAM_2510

This is how you do it:

Preheat the oven to 350 F ( about 175/180 degrees). Fill a plate with baking paper.Grind the sugars with the coconut oil. Add the egg yolk, and stir well. Add flour, vanilla and lemonjuice, stir again. Kneed everything into a ball. Put the ball in half and roll long rolls out of them. Cut them in pieces, lay the pieces on the plate and press the cookies flat. Bake them in the middle of the oven, in about 35 minutes, keep watching them. Let them cool off !

SAM_2510 SAM_2513

 

 

Weer naar school! Gezond en wel!

Voor velen zit de zomervakantie er alweer op en zijn de scholen weer begonnen. Dat is toch altijd weer even slikken en omschakelen. Ook op gebied van voeding en routine. In de zomervakantie laten we de teugels wat meer vieren en wordt er minder gekeken naar vaste eetmomenten en wat er zoal wordt gegeten. Velen trekken de broekriem na de vakantie dan ook weer flink aan, en gaan uren zweten in de sportschool om de aangegeten kilo’s er weer zo snel mogelijk af te trainen. Helaas zijn dit maar enkelen, die zo gedisciplineerd te werk gaan. Velen maken de denkfout, dat je meteen moet gaan zwoegen en zweten in een benauwde sportschool om de overtollige zomerkilo’s er zo snel mogelijk af te krijgen, maar dat hoeft gelukkig niet. Wat wel nodig is, is terug naar de routine met gezonde en bewuste voeding. En dagelijkse beweging.  Lees verder

Angsthazen in Nederland….terecht of onterecht?

Vorig jaar ( Augustus 2017) raasde er een  eier-schandaal door ons land.  Het leek zich als een olievlek uit te vloeien. De eier-verkoop is volledig ingestort en alhoewel er inmiddels weer eieren verkrijgbaar zijn die 100% “ veilig” zijn verklaard, is het kwaad al zo’n beetje geschied en zijn we zeer terughoudend geworden in het kopen van ons eitje. Ons eens zo onschuldige eitje. Het eitje waar erg veel gezonde voordelen aan kleven. De toekomst zal moeten uitwijzen of de eier-markt deze vreselijke val kan overleven. Dit ligt sterk aan hoe angstig we zijn geworden, of beter gezegd, zijn GEMAAKT.  Lees verder

spread cookies…..not hate!

Als je werk doet, die maar weinig anderen doen, dan begeef je je vaak op glad ijs. Daar ben ik mij als geen ander inmiddels van bewust. Ik ben geen “ standaard” health/foodblogger. Ik wil alles graag tot de bodem uitzoeken, zodat ik gebaseerd op de feiten een verhelderend artikel kan schrijven. Daarnaast ben ik geen meeloper, ja-kinkker en iemand die alles doet om witte voetjes te scoren bij zowel publiek als media. Dit maakt je direct uitzonderlijk. In de wereld waarin ik mij begeef, zie ik wonderlijke dingen gebeuren. Voeding en diëtiek is een zeer gecompliceerde wereld. En vanwege de steeds groter wordende concurrentie ervaar ik heel erg veel afgunst, haat, nijd en jaloezie onderling. Vooral uit hoeken waarvan ik juist nooit zoiets zou verwachten. Maar juist dáár vallen de rake en meest pijnlijkste klappen. 

Ik ben niet zo van “ op de voorgrond treden”. Ik wil gewoon lekker doen waar ik goed in ben. Artikelen verzorgen, die nuttig kunnen zijn voor mensen. Recepten ontwikkelen, waar mensen wat mee kunnen. Ik hou al helemaal niet van modder gooien. Als ik daaraan zou beginnen zouden de grootste modderpoelen niet voldoende zijn om mee te smijten. Want ik krijg dagelijks heel veel “ dirt” over mij heen. Dit hoort erbij, als je je publiekelijk openstelt. Of het terecht is, of het normaal is, of het netjes en respectvol is, dat betwijfel ik, maar je kunt dit niet voorkomen. Het is het beeld waarin we nu leven. Social media heeft ontzettend veel deuren open gezet. Openingen naar leuke dingen, maar ook zijn er erg veel deuren wagenwijd open gezet voor mensen die het niet zo goed met anderen voor hebben. Ik heb deze groep mensen nooit begrepen. Als kind kon ik het begrip “ jaloezie” al niet begrijpen. Als ik met een vriendinnetje speelde werd mijn beste vriendinnetje jaloers en begon mij uit te maken voor rotte vis. Dit heb ik altijd met volle verbazing aangehoord omdat ik daar werkelijk niets van begreep. Waarom deed zij opeens zo raar? En zei ze zulke gemene en rare dingen over mij? Ik ging vaak huilend naar mijn moeder, die mij niet kon troosten omdat ze het mij ook niet goed duidelijk kon maken. Leg maar eens uit aan een kind van vijf wat jaloezie is. Inmiddels ben ik 47, en nog steeds kan ik jaloezie maar moeilijk plaatsen en rijmen in mijn hoofd. Waarom gunnen mensen elkaar niets? Waarom moeten mensen elkaar afbranden omdat zij het simpelweg niet eens zijn met iets? Waarom worden mensen persoonlijk afgekraakt en aangevallen omdat iemand het ergens niet mee eens is? Al ben ik 47 en inmiddels een stuk wijzer, echt begrijpen kan ik dit vrees ik nooit.

Ik draai al een aantal jaren mee in de wereld van social media. Het heeft mij erg veel gebracht. Mooie dingen, mooie ontwikkelingen, persoonlijke groei, mooie en waardevolle contacten met mensen. Maar het heeft mij ook erg veel slechts gebracht. Mensen die je onderuit willen trappen, je bespugen, je voor rotte vis uitmaken en onwaarheden over je verspreiden. Het heeft er o.a voor gezorgd dat ik het vertrouwen in mensen compleet ben kwijtgeraakt. Mensen die ik blind vertrouwde hebben mij benadeeld, financieel misbruikt, misbruikt om zelf groter te groeien, en vooral zeer hevig gekwetst. Dit laat wonden achter. Ik ben een zeer nuchter persoon, een rasechte Rotterdamse. Niet lullen maar poetsen. Dit heeft mij overeind gehouden. Ik heb ontzettend veel “ collega’s” zien sneuvelen onder de grote druk. Want die kan inderdaad erg hoog zijn. Heb je een tere ziel, dan red je het gewoonweg niet in deze zeer bizarre wereld. Je wordt blauw en murw geschopt en geslagen, digitaal. En bedreigingen zijn geen ongewoonlijke dingen meer geworden. Achter de schermen gebeuren vreselijke dingen. Net als ik, kiezen de echte profs ervoor dit uit de publiciteit te houden. Ook al jeuken mijn handen vaak om te reageren op alle leugens en onrecht. Ik wil daar boven blijven staan. Mezelf recht in de spiegel kunnen blijven aankijken, en mij niet verlagen tot het niveau van deze groep mensen die elke gelegenheid aanpakken om misbruik te maken van jouw naam/naamsbekendheid. Slinger “ Monique van der Vloed” in de lucht en je hebt vele geïnteresseerden. Zo werkt dat nu eenmaal en dat kan vreselijk in voordeel werken voor een leverancier die jou onderuit wil schoppen. Uit wraak, of uit sarcasme. 

Het vervelende is, dat mensen aan de voorkant niets merken. Zij lezen alleen wat zij mogen lezen. Zij krijgen niets mee van onderlinge discussies, ruzies, onrecht, moddergooien via privé berichten, en bedreigingen en chantage. Ja, ook chantage. Het is mij overkomen. Als mensen ( leveranciers waar je bijvoorbeeld erg goed mee hebt samen gewerkt) jou plotseling zwart gaan maken, dan “ zal dat wel” Want het werkelijke verhaal zul je zowel van mij als de tegenpartij nooit lezen. Misschoen is het eens de hoogste tijd om dit WEL eens te gaan doen. Een boekje open doen over wat ik zoal heb meegemaakt afgelopen jaren. want geloof mij, daar kan ik inmiddels een boek over schrijven. Wordt ongetwijfeld een bestseller. Ik worstel nog met het idee. Het zou in elk geval veel op kunnen helderen. Zeker omtrent de nonsens die over mij worden verspreid. 

Ik ben een pleaser. Ik heb een onverzadigbare GUN FACTOR. Dit is iets moois, maar tevens mijn valkuil en mijn killer. Ik zie mijn werk niet als werk. Het is voor mij veel meer dan werk. Het is mijn leven, mijn passie, mijn leven staat in het teken van mijn werk. Ik doe alles met volle overtuiging en vooral liefde voor mijn vak. Het is een mooi vak. Met nare kanten. Zo ervaar ik het. 

Je kunt ervoor kiezen, om deze nare kanten toe te laten en jou compleet in zijn greep te krijgen.  Dat is niets om je overigens voor te schamen, want dat is menselijk. Ik ben menselijk. Ik heb gevoel. Net als jij. Net als de groenteboer, het kassameisje bij de AH, de buurvrouw, de papierprikker op straat, de vuilnisman, de huisarts, de specialisten en deskundigen in ziekenhuizen. Allemaal mensen, dus menselijk.  Maar wat brengt zo’n keuze je? Narigheid, stress, ellende, spanningen en een vreselijk slecht gevoel over jezelf. Dat is wat anderen jou kunnen aandoen, zonder dat zij zich dat wellicht maar één nanoseconde realiseren. Het kost ontzettend veel zelfvertrouwen, geloven in jezelf en in je kunnen, om rechtop te blijven staan. 

Ik lees en ik zie uiteraard veel over mezelf. En ik wordt om de haverklap getipt zodra er weer een hetze gaande is tegen mij. Is dit leuk om te lezen, te zien of te horen? Nee, natuurlijk niet. Maar je kunt er maar twee kanten mee op: 

– het jou laten raken en zorgen dat zij hun doel bereiken

– het langs je heen laten gaan en er geen aandacht aan schenken

Natuurlijk kies ik altijd voor het laatste maar de weg er naartoe was een lange. Want het is en blijft moeilijk om mee te dealen, zeker als de klappen uit onverwachte hoeken vallen. Mijn gezonde verstand wint het goddank altijd, maar ook ik wankel soms, omdat ik volledig van mijn sokken wordt geblazen door iets/iemand. Het is een spel. Een zeer vervelend en stom spel. Een spel waarin de spelregels bestaan uit:

– uitlokken en provoceren zodat ik ga toehappen

– zodanig veel leugens en onzin verspreiden dat er voor mij niets anders opzit dan mijn weerwoord te laten horen

– mij nog zwarter maken dan de meest vieze kachel, waarin ik persoonlijk belachelijk wordt gemaakt

– allerlei manieren vinden om mij te raken, te kwetsen, te vernederen, te bespugen, omlaag te halen

Het is, dat ik deze groep mensen zie van een ander perspectief. Zij redeneren niet gezond, en voeren hun acties uit op gevoelens van jaloezie, wraak en “ het behalen van hun gram” als ik ergens op in ga waar zij lyrisch over zijn. Ik kan mij dit indenken. Ik stel mij vaak voor hoe ik mij zou voelen als ze mijn meest favoriete product nadelig beoordelen. En geloof mij, dat gebeurt met grote regelmaat. Toch kan ik mij niet vinden in de heftige, vaak bizarre reacties van anderen. Ze zijn boos op je, schelden je uit voor rotte vis en bedreigen je. Eisen dat je alles verwijderd, of gaan je compleet afbranden overal. Ik kan er een boek over volschrijven. Zo was er eens een dame in mijn facebookgroep het niet zo eens met mijn oordeel over agave.. Zij ging vreselijk provoceren waardoor iedereen zich ermee ging bemoeien en ik uiteindelijk, wegens grof taalgebruik, deze dame moest verwijderen. dit nam ze mij niet in dank af en begon een oorlog tegen mij, verspreidde roddels en leugens over mij, misbruikte mijn foto’s om mij belachelijk te maken en zette overal vreselijke commentaren over mij te grabbel. Een dag later kreeg ik een PB van haar vol excuses. Ze vond namelijk bij nader inzien, dat ze wat té ver was gegaan. Ze was wat overspannen, gaf ze als gegronde reden op. Ondertussen was het kwaad geschied en kreeg ik overal weer flink op mijn donder. Dit is nog maar een klein voorbeeld van waar ik dagelijks mee te maken krijg. 

Maar het kan erger. Veel erger. Als de klappen uit hoeken vallen waarvan je het niet verwacht. Mensen die je zo blind in vertrouwen hebt genomen dat je hen gerust je pincode zou geven. Mensen waarmee je nauw samenwerkt. Allen met hetzelfde mooie doel voor ogen. Dat denk je. Dat wil je. Maar dat is vaak een grote façade. Ik heb erg veel keren mijn neus gestoten. Pijnlijk gestoten. En het heeft mij ook veel geld gekost. 

Ook hier is het weer een spel achter de schermen gaande. Waar mensen aan de voorkant NIETS van mee krijgen en zo een erg verknipt beeld van jou krijgen omdat de tegenpartij lekker door roddelt onder de radar. Want natuurlijk heb ik alles veroorzaakt, heb ik alles gedaan, en klopt er helemaal niets van mijn beweringen. 

Dan zie je dit soort reacties. Mensen die het hele verhaal niet kennen maken hun conclusies en laten die nu al-tijd ten nadele vallen voor mij. Omdat de tegenpartij mij schoffeert onder de radar zodat zij wel legaal blijven. Het boekje opendoen over de werkelijke achtergronden is dan super-verleidelijk. Want wat nu, als mensen zouden weten WAAROM ik abrupt eindig met een samenwerking? Dat is niet, omdat ik overloop naar een andere samenwerking zoals veelvuldig wordt gesuggereerd., Daar zit veel meer achter. VEEL EN VEEL MEER. Zoals chantage, misbruik, en veel benadeling. Ik heb afgelopen jaren veel leveranciers aan klanten en naamsbekendheid geholpen. Telkens deed ik dit met hart en ziel, liefde en plezier. En vroeg daar niets voor terug, niet meer dan producten. Ik ontvang tot de dag van vandaag geen enkele inkomsten uit mijn werk via promoties. Mijn reviews verzorg ik onafhankelijk. In ruil voor een product. Meer vraag ik niet. Als ik recepten verzorg voor een bedrijf, krijg ik daar in ruil ook enkel de producten voor. Ik schaam mij daar niet voor maar voel ook niet de behoefte dit steeds te moeten verantwoorden. Het verhaal staat duidelijk op mijn website verteld. Zodra er weer een “ relletje” gaande is op social media waarin ik het onderwerp ben, krijg ik standaard de verwijten naar mijn hoofd geslingerd dat ik “ lekker binnen loop” en “ flink verdien” aan wat ik doe. Dat is extra pijnlijk, omdat de waarheid juist andersom is. Ik ben geen zakelijk wonder en heb mij daarom in afgelopen jaren diverse keren laten misbruiken op financieel gebied en emotioneel. Je bent een gemakkelijke prooi. Naïef. Dat ben ik, als het komt op zakelijk gebied. Als sommige mensen dit in de gaten krijgen wordt er misbruik van gemaakt en verlies ik zelfs honderden euro’s. En dan spreek ik niet eens over de emotionele schade. Want ik spreek hier over een aantal mensen die ik blind heb vertrouwd. 

Een oordeel is zo gemaakt. Want als er een éénzijdig verhaal naar buiten wordt gebracht, nou “ dan-zal-dat-vast-wel” of wordt er gezegd “ waar rook is, is vuur!!”. Dat maak ik mee in mijn werk. Maar ook privé. Als je, net als ik, zeer slecht tegen onrecht kunt, dan is het verschrikkelijk moeilijk om dan niet te reageren. Vaak is dat geen probleem, omdat ik de mensen achter deze posten/berichten ken, maar soms is het zo grof, gemeen, en idioot dat het bizar is te noemen en je je afvraagt wat zo’n persoon bezielt, of tenminste mankeert om dit soort dingen uit te voeren. Ik bekijk het wat genuanceerder, vraag mij af wat er in zo’n persoon omgaat wat hem of haar in staat maakt om dit soort dingen te doen. Wat heb ik mogelijk gedaan, waardoor ik hen tot deze handelingen in staat heb gebracht? En wat kan ik mogelijk doen, om dit te voorkomen? Ik ben een persoon wat zoekt naar oplossingen. In alles. Ik hou niet van zaken die onopgelost blijven, of in het lucht;enige blijven hangen. Helaas is daar nooit ruimte voor, omdat ik monddood wordt gemaakt, wordt geblokkeerd of verwijderd. Dit zijn overigens de typische kenmerken van deze groep mensen. Ze slingeren graag van alles in de lucht, maar confrontaties gaan ze radicaal uit de weg. Dat is de kracht van social media. Gewoon, omdat dit KAN. 

Wat ik mij ook vaak afvraag, is dat er verder wordt gekeken dan een grillig oordeel van iemand die dit de lucht in slingert. Zowel publiek als leveranciers. Wordt er überhaupt ooit wel eens VERDER gedacht dan het verhaal wat wordt opgeschreven? Wordt er wel eens gedacht aan MIJN kant van het verhaal? En WAAROM ik soms drastische beslissingen heb moeten maken omdat er teveel speelde tussen beide partijen? Wordt er verder gezocht? Of blijven alle ogen steken op dat ene bericht? 

Wat als mensen bijvoorbeeld eens navraag gingen doen bij de leveranciers waar ik leuke kortingsacties mee organiseer? En horen dat ik hier geen rooie cent aan verdien? Of dat ze met bewijzen kunnen komen dat ik inderdaad betaald krijg? Dit gebeurt niet. Omdat er niets te vinden valt en mensen dit een stap teveel vinden. Nee, gewoon even leuk iemand compleet afbranden en met de grond gelijk stampen zonder enige onderbouwing is veel leuker. Makkelijk. Anoniem. Simpel, en altijd even leuk voor een lolletje. Toch?

Ik ben een optimist, een opgewekt persoon, tomeloze enthousiasme in wat ik doe. En daarin kan ik soms zelfs doorschieten, tenminste, dat blijkt. Mijn enthousiasme wordt soms niet gewaardeerd en gezien als commercie, geld binnen harken, lekker reclame maken, dat soort dingen. Mij is geleerd altijd aardig, attent en enthousiast te zijn. Wat is er mis met enthousiasme? Schijnbaar veel, want ook hier ben ik meerdere malen voor bestraft. Zie het als een blauwe plek die je telkens opnieuw stoot. Het wordt op een gegeven moment een beurse plek en het maakt je ingetogen. 

Ik ben afgelopen jaar gaan merken, dat het mij als mens heeft veranderd. Ik ben stiller, minder enthousiast en ik ben al helemaal voorzichtig met samenwerken met anderen. Toen ik hier achter kwam, maakte mij dat ontzettend verdrietig want het is niet, wie ik van nature ben of wie ik wil zijn. Het is de impact die het heeft op een mens. Want dat ben ik ook, Een MENS. Met gevoel. Deskundig of niet, het zijn allemaal mensen met gevoelens. 

Wat wil ik eigenlijk vertellen met dit zeer persoonlijke blog? In elk geval niet dat ik medelijden wil, of enige andere vorm van compassie. Want ik weet heel goed dat ik mij in een glasharde wereld bevind. En dat ik daarvoor kies. Ik ben een kritisch health blogger. Geen softie die overal “ ja-en-amen” op knikt en alles over kopieert van anderen. Dit maakt geen vriendjes. En daar ben ik ook nooit op uit geweest. Waar ik wel altijd op uit ben geweest is de ware achtergronden achter producten die ons voor anders wordt aangesmeerd. En wat al die ingrediënten met onze gezondheid doet of kan doen. Ik ben uit op mensen helpen met advies, raad, recepten, inspiratie en motivatie. Niet op haatdragerij, kift, oeverloze zinloze discussies, welles-nietes-spelletjes en onderuithalen. Bedrijven, leveranciers, mensen benadelen, kleineren, bekritiseren, dat alles is nooit mijn doel geweest, sterker, dit is nooit in mij op gekomen. Daar doe ik dit werk niet voor. Ik snap heel goed dat dit vaak zo wordt opgevat. Omdat jij toevallig wel baat hebt bij JUICEPLUS+ of dat gezonde sapje. Ik leg enkel feiten bloot. En probeer alles tot de bodem uit te zoeken. Zodat alles ook DUIDELIJK is voor de consument. Don’t shoot the messenger. Zoiets. Daar kun jij het niet mee eens zijn. En dat respecteer ik. Daarom vind ik het verbazingwekkend dat er geen enkel respect van de andere kant afkomt. Je mag je mening geven, een oordeel hebben, maar ik persoonlijk vind het echt te ver gaan als mijn foto wordt misbruikt om er vervolgens onder te zetten dat ik een vreselijke lelijke heks ben en afgevuurd moet worden. Dit zijn geen leuke grapjes meer. Dit zijn dreigementen. Bedreigingen heeft een impact op iedereen. Zelfs de meest stoere stratenmaker voelt dit tot in zijn tenen. En dus voel ik dit ook in de mijne. 

Social media is een ge-wel-dig platform. Maar denk na voordat je wat post, of ergens op reageert. Het kan een ander vreselijk beschadigen, en dan heb ik het niet over een kortstondige emotie, maar een beschadiging voor het leven. Iets wat jij 10 seconden na het plaatsen alweer bent vergeten, kan een leven lang door dreunen bij iemand anders. Ik vertel mijn verhaal, om te laten zien, dat ook “ bekende” mensen, en mensen die aan de voorkant leuk, tof, grappig, mooi, deskundig, wijs, verstandig en gelukkig lijken, aan de achterkant door een gehaktmolen wordt gehaald en dat het allemaal niet zo rooskleurig is. Dat de wereld van gezonde voeding een zeer moeilijke wereld is om jezelf staande in te houden. Wees objectief, en lees niet één verhaal, maar ook een andere kant van een verhaal. Oordeel niet te snel, of nog beter, oordeel helemaal niet. We moeten altijd maar van alles vinden, over alles een mening hebben. Je kan het ook DENKEN. Het hoeft niet wereldkundig gemaakt te worden als het totaal geen meerwaarde geeft. Als ik tenminste één iemand stof tot nadenken heb kunnen brengen, ben ik al een gelukkig mens….

Voedend haarmasker uit je keukenkastje!

Mijn haar……zucht. Diepe zucht.

Dat is bij mij altijd al een dingetje geweest. Ik heb helaas het dikke haar van mijn moeder niet géerfd., maar het vlasdunne stro-haar van mijn vader.  Als kind was er al geen land mee te bezeilen. Het was dun, statisch, sprieterig en vlassig. En zo steil als de steilste straat ter wereld in Nieuw-Zeeland. Over de jaren wil je dan uiteraard wat je niet hebt: een volle bos krullen. Ik ben voor wat slag in mijn haar dus aangewezen op permanent. Ik herinner mij nog de “ Linda, Roos en Jessica” periode waarin ik kwijlde bij de volle wispelturige krullen wereld op het hoofd van Jessica ( Katja Schuurman) Nog steeds kan ik vol afgunst kijken naar haar weelderige bos krullen die nooit lijken te verdwijnen. 

Mijn haar was niet alleen vergelijkbaar met een bosje stro, het was ook erg lastig om te verzorgen. Man man….wat heb ik gezocht naar de juiste verzorgingsproducten. Ik heb vermoedelijk heel wat fabrikanten blij gemaakt, want ik heb er wat flessen doorheen geramd aan shampoo en conditioner, haarmaskers, serums….ik ben de tel inmiddels kwijtgeraakt. Uiteindelijk kwam ik in  Amerika pas mijn ei van Columbus tegen. Het Amerikaanse merk JOICO was voor mij de hemel op aarde, want mijn haren leken dat spul op te zuigen als een spons en daardoor op te bloeien als een bloemenzee. Toen ik terug naar NL keerde heb ik een halve koffer vol mee terug naar huis genomen. En ben direct op zoek gegaan naar een leverancier die mij aan deze producten kon helpen. Ik vond nog wat beters: een kapsalon bij mij in de buurt die alleen maar werkte met deze producten 😉 Dat is tot de dag van vandaag nog altijd mijn kapsalon. Toch ben ik sinds een jaar of twee overgestapt naar andere meukvrije shampoo. Alhoewel JOICO ook vrij natuurlijk werkt, zat het mij toch een beetje dwars, al die chemische toevoegingen die er toch nog wel in zaten. Daarnaast is het drie keer zoveel duurder als in Amerika. Bijna 35 euro voor een flesje shampoo vind ik te dol geworden, en vandaar ik mijn zoektocht voortzette in de biowinkel. Daar vond ik een zeer fijn duo ( shampoo en conditioner) van het merk WELEDA. Een stuk goedkoper, 100% meukvrij en hoera, mijn haar gaat ermee akkoord! Ik gebruik deze dus al ruim twee jaar met grote tevredenheid. 

Af en toe een haarmasker kan absoluut geen kwaad. Maar ook serums en andere haarmaskers drogen mijn haar in no-time uit. Ik bedacht daarom een haarmaskertje uit eigen keuken. Ik ben gaan zoeken naar natuurlijke ingrediënten die erg weldadig zijn voor je haar en daarmee een masker samengesteld. Ik heb verschillende combinaties uitgeprobeerd en sommigen deden niets, of gaven een zelfde resultaat als een serum. Dat werd dus nog even een dingetje. Maar het is mij toch uiteindelijk gelukt om een perfecte formule te bedenken! Dit voedende maskertje droogt mijn haar niet uit en geeft mijn haar een zachte glans! Je hebt er maar weinig voor nodig. En alles is ook nog eens betaalbaar, want het komt gewoon uit je keukenkast! 

SAM_2321

Alles wat je nodig hebt zijn twee rijpe bananen, een biologische citroen, rauwe koud geslingerde imker-honing, avocado olie en olijfolie. Al deze producten staan bekend als een weldaad voor je haar. Door ze samen te voegen in een masker, wordt je haar flink gevoed en krijgt het een kleine boost. Zeker als je bijvoorbeeld net terug bent van vakantie en je haar flink heeft geleden onder zon, zee en wind. Dit masker geeft je haar weer even een oppeppertje. 

Zorg ervoor, dat je wel de JUISTE producten gebruikt. We kunnen bovengenoemde producten ook goedkoop inkopen, maar daaraan zijn vrijwel altijd toevoegingen gedaan. Kies daarom liefst voor zuivere honing, zuivere oliën en biologisch ( citrus) fruit. 

DIT HEB JE NODIG:

( voor één a twee behandelingen)

  • twee rijpe biologische bananen, zeer fijn gepureerd/geprakt
  • een biologische citroen of biologische citroensap
  • een theelepel rauwe imker-honing
  • een eetlepel zuivere olijfolie
  • een eetlepel avocado olie

ZO MAAK/GEBRUIK JE HET:

Meng de honing door de banaan en voeg hieraan enkele druppels citroensap toe, dit zorgt ervoor dat de honing minder plakt en de olie beter wordt vermengd. Voeg de oliën één voor één toe en roer goed door. 

Smeer het masker royaal op en door je haren. Knijp goed in de punten. Wikkel je haar in een handdoek en laat alles 15 minuten intrekken. Was alles daarna zorgvuldig met warm water uit, zorg ervoor dat alles goed uit je haar is gespoeld. Eindig met koud water spoeling voor de glans! 

Gebruik dit masker ongeveer eens per maand. Of als je haar dringend wat extra voeding nodig heeft. 

SAM_2319