Keep it cool!

Ik zal meteen met de deur in huis vallen: ik HAAT hitte. Nee, ik HAAAAAAAAT hitte! Ik kan er niet tegen, ik raak totaal van mijn pad af en het belemmert mij in mijn dagelijkse werkzaamheden., Ook krijg ik last van hoofdpijn, en ben ik dagen aan de “ dunne kant” van onderen. Mijn arme darmpjes kunnen er zeer waarschijnlijk ook totaal niet tegen, en verzetten zich hevig. Als er dus weer een hittegolf op komst is, krijg ik al buikpijn. En begin ik direct met alle voorbereidingen om mijn huisje “ hittegolf-proof” te maken.
Inmiddels heb ik over de jaren al aardig wat ventilators, en zelfs een verrijdbare airco verzameld, alles in de strijd om de hitte buiten te houden. Daarnaast dubbel glas aan laten zetten, en ik span zonwerend zeil voor mijn ramen om de hitte buiten te houden. Ja, ik weet het: het klinkt als een obsessieve bedoening, maar geloof mij, als je zo ziek wordt als ik, doe je alles om de hitte tegen te gaan. En wordt het voor mij een “ uitzit-tijd” en maak ik regendansjes vurig hopend op afkoeling.
Ik eet en drink tijdens een hittegolf ook geheel anders. Mijn dagelijkse groente pureetjes trek ik niet meer om warm te eten. Dit laat ik koud worden om koel te eten. En ik drink liters water weg. Wat ik ook heerlijk vind tijdens hitte, is biologisch/dynamische ijskoude karnemelk.
Ik eet echter een stuk lichter dan normaal, omdat mijn darmen compleet van de leg raken, en ik echt moet oppassen met wat ik in mijn mond stop. Zodra de afkoeling zich inzet zijn mijn darmen goddank ook weer helemaal heppie, en herstel ik direct. Maar het is erg belangrijk, wat ik die dagen eet en drink. Als iets maar even verkeerd valt zit ik al een halve dag op de WC. En daar is het ook warm en benauwd.

Tijdens hitte eten we automatisch een stuk lichter dan gewoonlijk. Dit is een normale reactie van het lichaam, mijn reactie is danwel erg heftig, maar niet ongewoon. We hebben veel minder behoefte aan zware kost, of vetrijk voedsel. Ons lijf is vooral bezig ons op een juiste lichaamstemperatuur te houden. Om niet overhit te raken, beginnen de zweetklieren in onze huid meer zweet te produceren. Dit heeft als functie de huid via verdamping van het zweet te verkoelen. Dit is erg onprettig, maar ontzettend belangrijk. Omdat we zweten, blijft ons lichaam op een constante 37 graden. Tijdens het transpireren verliezen we naast vocht ook elektrolyten ( zouten) en die moeten worden aangevuld om de vochthuishouding in ons lichaam op peil te houden. Wat kun je nu het beste eten en drinken tijdens een hittegolf? En hoe houden we het koel? Hier wat “ koele tips” om je door de hittegolf heen te trekken!

SAM_7069

DRINK VEEL, MAAR WEL NAAR BEHOEFTE

Tijdens warme dagen zijn we meer geneigd te drinken, wat logisch is. We zijn dorstiger, omdat ons lichaam veel meer vocht verliest dan normaal. Het is echter erg belangrijk om naar dorst-signalen te luisteren. Liters water drinken op een warme dag lijkt erg nuttig en zinvol, maat TEVEEL kan ook averecht werken. Daarnaast kan een klotsende buik vreselijk onprettig zijn. Drink liever steeds kleine beetjes water, ook al heb je niet indirect dorst. Als de buitentemperaturen extreem hoog zijn ( 30/35 graden) zweet je in rust al, en is het erg belangrijk goed te blijven drinken, drink echter niet liters tegelijk. Je herkent aan je dagelijkse stoelgang/loop of je te weinig drinkt. Plas je veel minder dan gewoonlijk, en is de urine donker van kleur, dan drink je te weinig en is het belangrijk meer te drinken. Drink ruim voldoende, afhankelijk van de buitentemperaturen waarin jij je bevindt, en je activiteiten. Zweet je veel? Zorg er dan voor, dat je elektrolyten ( zouten) goed blijven aangevuld. Drink bijvoorbeeld een glas sole, dit is een zoutwater, gemaakt van zuiver keltisch zeezout. Dit maak je echt ontzettend simpel: Vul een goe afsluitbare pot ( liefst weckpot) voor 1/3 met zuiver keltisch zeezout. Vul de rest aan met water.Roer alles goed door elkaar. Zet in de koelkast. Voor een perfecte zout-aanvulling roer je iedere morgen een theelepel sole door je drank. Zweet je echt peentjes, gebruik dan anderhalf theelepeltje per dag.
Meer over zout lezen? Klik hier.
Drink ook liever tijdens extreme hitte geen alcohol. Alcohol ontdekt vocht aan het lichaam. Dit komt, omdat alchohol in onze nieren de hormonen beïnvloeden die vocht vasthouden. Hoe verleidelijk een koud biertje of procesco ook is, laat alcohol tijdens de hitte even staan.

Drink ook geen frisdranken, sapjes en andere suikerrijke dranken. Zoete drankjes maken vaak nog dorstiger dan dat ze de dorst stillen. Drink liefst koud water. Maak bijvoorbeeld iedere morgen een verse water-jar klaar en zet deze koel, in de schaduw. Drink water met vers fruit, cool bear limonadesiroop of water met wat druppels stevia om een lekkere smaak te verkrijgen. Meer drank-ideetjes vind je hier.

Maak lekkere ijsjes, door vers gepureerd fruit in te vriezen. In mijn artikel kun je diverse recepten vinden.

SAM_5362
EET LICHT, MAAR EET WAT!

Als het erg warm is, heb je eigenlijk helemaal niet zo’n honger. Logisch, want we zijn vooral dorstig, en drinken veel meer, wat de maag ook continu vult. Maag en darmen kunnen al snel van slag raken, zoals bij mij het geval is. Dit heeft met erg veel factoren te maken. Het lichaam moet zich aanpassen aan buitentemperaturen, en moet harder werken om ons op een juiste temperatuur te houden. Om ons bloed goed door te laten stromen, zetten bloedvaten zich uit. Dit betekent ook, dat ons hart harder moet werken. En daarmee automatisch ook andere organen harder aan het werk zet.
Als je warme dranken drinkt, of warm eet, moet het lichaam nog harder werken om het voedsel te verteren. Het is daarom juist verstandig om tijdens extreem warme dagen niet warm te eten en te drinken. Kook voedsel alleen als dit noodzakelijk is. En laat dit afkoelen. Bewaar afgekoeld voedsel goed afgesloten/afgedekt in de koelkast. Je kunt bijvoorbeeld van tevoren porties groente koken en pureren, en dit bewaren in de koelkast.
Wat wel ontzettend belangrijk is, is om WAT te eten. Veel mensen zijn geneigd bij extreme warmte om niet te eten omdat er geen honger is en voedsel zelfs kan tegenstaan. Toch heeft je lichaam de essentiële voedingsstoffen hard nodig, iedere dag weer, hittegolf of niet. Eet je wat minder dan gewoonlijk, is dit geen ramp, dit wordt het wel, als je enkel drinkt en/of op vers fruit gaat leven. Zeker als het lichaam harder moet werken om ons op temperatuur te houden, heeft het wat extra’s nodig.
Een frisse, knapperige salade is uiteraard ook een geweldige oplossing. Varieer volop met alle lekkere knapperige groente van het seizoen. Maak salades altijd zelf. Koop liever geen kant en klaar meuk, daarin kunnen tal van E nummers extra in rondzwemmen.
Maak lekkere soepjes en laat dit koud worden. Dit kun je al maken met een stronk gepureerde broccoli met wat lekkere kruiden en specerijen.
Omdat voedsel tijdens warmte ook zeer onderhevig is aan bederf, is het aan te raden tijdens een hittegolf zo min mogelijk snel bederfelijke levensmiddelen in te kopen. Pas op met vlees/vleeswaren, zuivelproducten, kant en klaar-meuk, kaas en vis. Koop je deze toch graag in, zorg dat de vervoerstijd van winkel naar huis zo kort mogelijk blijft en vervoer alles in koeltassen waarin je ijsblokken hebt gedaan. Bewaar zo min mogelijk buiten de koelkast. Sla zo min mogelijk vers in, want ook vers fruit en verse groente kunnen sneller gaan rotten en bederven. Ga zo vroeg mogelijk boodschappen doen.
Hou de temperatuur in de keuken ( en de voorraadkasten waarin alles wordt bewaard) zo laag en koel mogelijk. Sluit ramen en deuren, sluit gordijnen en luxaflex en hou alles zo donker mogelijk. Zodra het buiten enigszins afkoelt, alles weer open gooien.
Consumeer voedsel direct, zodra je iets uit de vriezer en/of koelkast haalt.

Inkopper, maar toch: wees matig met vetrijk voedsel Als daar al reeds behoefte naar is. Vetrijk voedsel kan zeer zwaar vallen, en het kost ons lichaam ook veel meer moeite om alles te verteren. Deze energie kan het lichaam tijdens hitte juist ergens anders goed voor gebruiken. Maak het je eigen lijf dus niet moeilijker dan het al heeft. Mijd vetrijke happen uit de snackbar. Pas ook op met BBQ voedsel. En de daarbij geserveerde vette sausjes.

Eet rustig, en niet met grote happen tegelijk. Kauw je voedsel goed. Dit houdt maag en darmen ook wat rustiger. Eet niet in volle zon. Zoek een koel plaatsje op waar je enigszins koel je maaltijd kunt nuttigen.
Eet voldoende vitaminen en mineralen. Daar heeft je lichaam bij extreme hitte extra veel behoefte aan. Eet ook eiwitrijk. Voorkom voedsel tekorten, omdat deze diaree kunnen veroorzaken en je zo nog meer vocht verliest.
Tja, voor de rest is het een kwestie van uitzitten. Tenminste, wel voor mij 🙁

 
Nog een erg belangrijk punt: let een beetje op de omgeving om je heen. Heb je een bejaarde buurman of buurvrouw? Weet je dat iemand een geïsoleerd bestaan leidt? Klop daar dagelijks even aan om te controleren of zij het goed maken. Breng wat drankjes, of breng dagelijks een ijsje. Bel dagelijks even op om te controleren of zij het goed maken. Kwetsbare mensen zijn tijdens hitte extra in gevaar. Kwetsbaren zijn o.a ouderen/bejaarden, kinderen, zieken en chronisch zieken, en mensen die geestelijk niet in orde zijn, en daardoor niet goed voor zichzelf kunnen zorgen. Hou deze groep mensen tijdens hitte erg scherp in de gaten!

Winkelpersoneel deel twee

Mijn blog “ winkel personeel” deed erg veel stof opwaaien. Er waren ontzettend veel verschillende reacties, van positief tot negatief, van aanvallend tot ronduit beledigend. Er waren zelfs mensen die naar aanleiding van mijn blog zelf in de pen kropen om hierop door te gaan, met zo hun eigen visie.
Normaal reageer ik niet of nauwelijks op reacties. Dit, omdat iedereen zijn mening mag hebben en ik deze respecteer. Hoe venijnig deze ook soms zijn. Ik hou het respect voor ieder’s emotie hoog in het vaandel.
Toch vond ik, gezien de vele misverstanden gelezen in erg veel reacties, dat ik hier even op terug moest komen. Bij deze. Lees verder

Winkel personeel…

Gisteren gebeurde het weer. Bij de AH dit keer. Bij de kassa, een cassiere in totale verwarring zien als zij bij mijn twee koolrabi’s aan is gekomen.
“ …Weet u wat dit is?” Ja, dit wordt aan MIJ, de klant, gevraagd. Het meisje weet werkelijk niet wat zij in haar hand houdt.
Dit incident staat helaas niet op zichzelf, het overkomt me regelmatig. Waarschijnlijk komt dit, omdat ik gezond en puur eet. En mijn producten ook als zodanig inkoop, waar de mogelijkheden toegelaten zijn.
Niet alleen in supermarkten, maar ook in biowinkels, gezondheidswinkels en zelfs gespecialiseerde natuurvoedingswinkels. Lees verder

Geachte Meneer MacDonalds

Mag ik wat van uw kostbare tijd vragen?
Want er moet mij toch iets van mijn hart. Afgelopen tijd hoor en zie ik erg veel reclame voorbij komen voor uw wereldwijde restaurant keten die iedereen wel kent,of herkent aan de gele letter M. Dit is niets nieuws, want ook U moet uw hamburgers verkopen. Maar U lijkt een nieuwe markt te zijn aangeboord: het ontbijt. Op de radio hoor ik opeens zeer relaxte mensen praten, die zo relaxt zijn omdat zij hun ontbijtje halen bij één van uw vele restaurants die uiterlijk al om 8.00 geopend zijn.

Dat zal vast heel relaxt zijn. Om zelf in de vroege morgen met een slaperig hoofd geen ontbijt te hoeven klaarmaken. Nee, het kan volgens U een stuk gemakkelijker. Gewoon even in de auto stappen en naar één van uw vele restaurants rijden. En hoe relaxt: je hoeft er niet eens je auto voor uit want bijna ieder restaurant is inmiddels in het bezit van een “ drive-thru”.
Wij consumenten kunnen kiezen uit een grote menukaart met ontbijtjes. Wat dachten we bijvoorbeeld van een McMuffin met bacon en eieren? Of een scrambled egg met bacon en een verrukkelijk kaiserbroodje erbij? Of voor de zoetekauw onder ons de pancakes met stroop en ach, waarom ook niet, een lik Nutella chocopasta erop.
Aan de mensen die het allemaal wat gezonder willen heeft U uiteraard ook gedacht. We blijven immers nuchtere Hollanders die niet graag afwijken van hun “ bammetjes” met kaas. Of met jam. Of vooruit, chocopasta.
Op de ontbijtkaart heeft U dus ook zaken als een croissantje met jam en vooruit, waarom ook niet, Nutella chocopasta staan, en een simpel kaiserbroodje met kaas. Of met ham/ en kaas. Maar we kunnen het ook nog gezonder krijgen. Vers fruit, of yoghurt met krokante muesli.
Nu vraag ik mij toch serieus af, of we zoveel gezonder en relaxter worden van al Uw ontbijtjes. Vers fruit, zonder toeters en bellen, daar heeft denk ik niemand echt wat op aan te merken. Maar…een McMuffin voor ontbijt? Met maar liefst 15 gram vet, waarvan bijna 8 gram verzadigd? En ook nog eens bijna 3 gram suiker? En oef: 1,4 gram zout? Daar krijgen we flinke dorst van. Oh, maar wacht eens, uw restaurants hebben daar ook een groot assortiment in. Van cola tot fluffies, van milkshakes tot sappen . Dus dorst hoeven wij niet te lijden. Goed bedacht van U, om uw producten met aardig wat industrieel zout te laden.
Maar goed, even verder op die ontbijtjes van U. Scrambled eggs met een vers afgebakken kaiserbroodje. Nu hou ik zo mijn twijfels bij het woord “ vers” als iets uit een vriezer wordt opgepiept in de oven. Maar dat zijn mijn twijfels. Vindt u 408 kcal, 18 gram vet waarvan 5 gram verzadigd, bijna twee gram suiker en 1,6 gram zout niet wat veel voor een ontbijtje?
En dan uw zoete ontbijtjes. Drie pancakes met stroop ( of vooruit: Nutella) en je kunt relaxt de hele morgen vooruit. Dit betekent wel 350 kcal, 6,3 gram vet waarvan 2 gram verzadigd, en maar liefst 17 gram suiker. Dat geeft best een paar stuiterbal-momenten in de morgen.
Uw gezondere alternatieven zijn wat U betreft gezond en verantwoord. Een simpel kaiserbroodje met “ Hollandse kaas “ en, doe eens gek, een schijf tomaat. Goed voor bijna 300 kcal, 10 gram vet waarvan 5,4 gram verzadigd, 1,6 gram suiker en weer een half zoutvaatje. Want de fluffies moeten ook verkopen.
Zo’n heerlijk croissantje, weer “ vers” afgebakken, is gemaakt met echte roomboter. We kunnen kiezen uit een kuipje jam, of, doe eens gek, Nutella chocopasta. Het croissantje alleen kost ons al 300 kcal, 15 gram vet waarvan 10 verzadigd, 2,5 gram suiker en 0,84 gram zout. En dan moeten we de jam/chocopasta er ook nog op smeren. Of boter, dat kan ook.
En dan biedt U ook een gezond bakje yoghurt aan, met in het dekseltje wat krokante muesli. Relaxt. Een bakje muesli/yoghurt kost ons 151 kcal, 4,3 gram vet waarvan 2,3 verzadigd, 8 gram suiker en hey…geen zout! Daar krijgen we geen dorst van dus.

Beste meneer Easterbrock, even tussen ons: vind U nu werkelijk dat deze ontbijtjes bijdragen aan een gezondere wereld? Iets waar U toch ook vrij veel aandacht aan lijkt te besteden, als ik de vele reclame campagnes in tijdschriften er eens op nalees. Daarin zie ik dat U consumenten uitnodigt om een kijkje te nemen in de fabrieken waar al deze ellende wordt geproduceerd. En uiteraard zijn al deze zogenaamde consumenten dol-enthousiast. Erg fijn hoor, dat we op ieder product een mooi uitgedokterd voedingswaardesysteem vinden. Speciaal voor ons. Maar leest U deze zelf? Leest U zelf wat U consumenten naar binnen laat schuiven? En weet U, wat ik nogal opmerkelijk vind? Dat ik op uw website kan lezen over zout, dat we er “ slechts een kleine hoeveelheid van nodig” hebben. Hoe koppelt U dat precies naar uw eigen producten?

Ik wil echt niet zeuren hoor. Ik ben heus niet zo’n verbitterde oude citroen, en snap ook wel, dat U alleen de wereld niet kunt redden van de suiker-ondergang. Maar toch: U bekleedt een zeer groot aandeel in de wereld. U zou ook kunnen overwegen om echt gezonde ontbijtjes aan te bieden. Waar we echt wat aan zouden hebben. Wat dacht U bijvoorbeeld van een heerlijk havermout ontbijtje? Boekweit pannenkoeken? Of een bakje zaden, noten, en pitten, met een beetje biologisch/dynamische yoghurt en vers gesneden fruit? Het zijn zomaar wat ideetjes. Die mij beter lijken te vallen dan een moddervette croissant of een McMuffin.
En natuurlijk: ook uw bankrekening moet gespekt blijven. Hamburgers makes the world go round tenslotte. Maar wat het ook kogelrond maakt zijn wij, consumenten. En dat kost ons erg veel. Namelijk onze goede gezondheid.
Dus beste meneer Easterbrock: Kan het allemaal wat gezonder? Zonder Nutella?
Vriendelijke groet, de consument.

Welles…nietes…

Het is fijn, dat steeds meer mensen interesse nemen in wat zij in hun mond stoppen. Dit is ook nodig, om zo goed mogelijk je eigen gezondheid, en die van gezinsleden te bewaken. Er zit erg veel meuk in ons huidige welvaart voedsel, en dat dit nadelige, tot zeer nadelige gevolgen heeft/ kan hebben op ons welzijn wordt nu steeds meer duidelijk. Het is dus best fijn, dat we tegenwoordig ontzettend veel informatie kunnen genieten via social media, internet en via de media.

Maar het heeft ook zijn nadelen. Er is wel erg veel vindbaar op internet. En het lastige is dat ieder artikel/ blog weer wordt geschreven door andere mensen. Met ieder zo zijn mening, oordeel en eigen visie op bepaalde onderwerpen. We kunnen erg veel wetenschappelijk onderbouwde informatie vinden, maar ook veel onzin, en sterke en heftige meningen. We zien erg veel soortgelijke artikelen als we een bepaald woord intikken, die vrijwel over hetzelfde gaan. Maar ook een heleboel artikelen waarin een eigen visie staat te lezen, en door lezers ook verkeerd kan worden geïnterpreteerd. Met als gevolg indianen verhalen, want ook kan zo’n artikel een totaal eigen leven gaan leiden in een hoofd van een ander.

Niet alleen consumenten, maar ook specialisten en deskundigen hebben het tegenwoordig niet makkelijk. Het kost erg veel research om iets echt goed te kunnen formuleren. Zelfs wetenschappers kibbelen en vechten heel wat uit onder elkaar, en spreken elkaar tegen. Dit maakt alles extra lastig. En moet je wel vaak op je eigen intuïtie en visie afgaan. Wat je in je studieperiode hebt geleerd vooral mee laten wegen. De wereld van voeding en gezondheid verschuift iedere dag. Geen dag is hetzelfde. Vandaag is thee gezond, morgen kankerverwekkend. Vandaag is brood uit den boze, morgen kunnen we gerust tarwebrood eten. Iedere dag moet ik mezelf bijlezen op alle actuele veranderingen. Iedere dag.
Al deze overvloedige informatie maakt erg onrustig. Consumenten lezen van alles, en moeten kiezen wat zij willen aannemen en geloven. Het is zo’n beetje hetzelfde als kiezen in de supermarkt: een etiket lezen, en het meest aannemelijke verhaal het voordeel van de twijfel geven.

Ik merk de onrust sterk in mijn facebookgroep. Gelukkig is het over het algemeen gezellig, vreedzaam, en gemoedelijk. Er wordt veel onderling uitgewisseld, ervaringen gedeeld, en vragen gesteld. Ik zelf probeer ook zo actief mogelijk te blijven voor iedereen. Bereikbaar blijven vond ik altijd erg belangrijk. Op die manier kunnen mensen die een drempel te hoog vinden ook een goede bereikbaarheid krijgen om gezonder te gaan eten. Ik heb er een 24- uurs dagtaak aan, maar ik doe het met liefde. Mijn passie en “ drive” om deze wereld weer wat gezonder te maken is extreem hoog. Mijn steentje kunnen bijdragen, mensen helpen, het leven zo gezond en lekker mogelijk zien te maken. Mijn passie is mijn kracht om alles te doen, het vol te houden, en mij te blijven inzetten.
Helaas begin ik steeds meer moeite te krijgen, om mij nog in te zetten. De passie en de wil blijft, maar ik wordt steeds meer en meer afgestompt door veel negatieve reacties, posten en zelfs verwijten, en bedreigingen. In de twee/drie jaar dat ik nu meedraai op Facebook, heb ik veel stormen meegemaakt en tot nu toe overleefd. Ondanks mijn opgebouwde olifantenhuid, ondanks mijn nuchterheid ( goddank ben ik een Rotterdamse) en ondanks mijn drive begin ik het lastig te vinden om vol te houden. Steeds weer in herhaling vallen, jezelf steeds moeten verantwoorden, verdedigen, maar vooral vind ik de vooroordelen vreselijk lastig om tegen te vechten.

Ik heb mijn passie. En die passie laat mij leven. Echter begint het meer te voelen als overleven. Als ik erg achter een product sta, dan wordt ik vast betaald. Als ik een product promoot, heb ik vast aandelen. Als ik geen bronnen vermeld in mijn blogs/ artikelen dan zuig ik alles uit mijn duim. Als ik puur uit liefde om informatie te verspreiden linkjes plaats op Facebook, wordt ik beticht van reclame voor mijn website. Als ik BOE zeg, dan zeggen tientallen dat het BA is. Als ik reacties, en meningen, en vooroordelen moet geloven over mij, dan ben ik rijk, en loop ik lekker binnen, promoot ik producten om er zelf wijzer van te worden en komt alles mij aanwaaien. Ik zal nu eens vertellen hoe het werkelijk is.

Ik heb aan het begin van mijn “auteurs-carriére “ enorme investeringen moeten doen om mijn eerste basiskookboek op de markt te zetten. Grote leningen moeten maken, waar ik nu nog steeds voor aan het afbetalen ben. Dus die schatkist aan geld, die gespekte bankrekening, in werkelijkheid bestaat die schatkist niet en mijn bankrekening staat op dit moment op nog geen 50 euro. Ik geniet een bijstand uitkering en moet de eindjes aan elkaar knopen. Van boeken uitgeven word je niet rijk. Sterker: in mijn geval word je er enkel armer van.
Ik heb het in de begin periode niet slim aangepakt. Ik liet mijn hart vooral spreken, deed alles met liefde, maar vooral gratis en voor niets. Dit komt vooral, omdat dit werk voor mij niet als iets voelt waarvoor ik betaald moet worden. Ik wil de wereld gezonder krijgen, en geld daaraan verdienen voelt bij mij erg onnatuurlijk.
Veel mensen hebben hier misbruik van gemaakt. Mensen die ik in vertrouwen nam, erg dichtbij liet komen. Deze mensen hebben flink aan mij verdiend, geprofiteerd en ik bleef verdrietig en gekwetst achter. Toch weer doorgaan. Ik ben geen opgever, je kunt alles van mij vinden, maar opgeven is nooit een onderdeel geweest in mijn leven.
Ik heb keihard moeten knokken om mijn boeken uit te geven. Mensen die mij al langere tijd volgen, weten deze geschiedenis ook na te vertellen. De gouden bergen die mij werden beloofd, om uiteindelijk op straat geschopt te worden, been there, done that.
Toch weer opkrabbelen, de moed niet opgeven, knokken voor je droom. Het heeft geresulteerd in twee prachtige boeken waar ik vandaag de dag nog erg trots op ben.

Om mijn recepten te ontwikkelen, te testen, en goed te keuren moet ik veel experimenteren in mijn kleine keuken. Producten die ik gebruik krijg ik via “ ruilen” . In ruil voor producten verzorg ik artikelen, schrijf ik blogs voor anderen, verzorg ik recepten voor fabrikanten ( bijvoorbeeld Joannusmolen) en help ik graag mee om bepaalde producten op de markt te zetten. Met mijn hart en mijn ziel, en niet met euro-tekens in mijn ogen. Dat klinkt misschien raar voor velen, maar het bestaat echt nog: iets geheel belangeloos doen, omdat je hart en ziel erachter staat. Ik draag Cool bear een warm hart toe, niet omdat ik eraan verdien, wel omdat ik dolgraag een supermooi product als cool bear in de winkel wil zien in plaats van de suiker-meuk en de kunstmatige zoetstoffen meuk. Zelfs toen ik nog geen letter op papier had gezet om boeken te schrijven, maak ik mij sterk voor Cool bear. Ja, ik krijg de oude voorraden, flessen die tegen de datum aanlopen en daardoor niet meer geschikt zijn voor verkoop, ik krijg “ miskleunen” aan flessen Cool bear. Dit gebruik ik niet alleen voor mezelf, maar geef ook veel weg om mensen kennis te laten maken met CB, en ik gebruik het veel in mijn recepten. Er gaat hierin GEEN EUROCENT om.
Hetzelfde verhaal met Steviaproducts, Selnature, Puur Mieke. Zij zijn over de jaren een dierbaar en hecht team geworden. Dankzij mij zijn deze mensen ook met elkaar in contact gekomen en vormen we een zeer hecht team. Ik koester dit team, ben er dankbaar voor. En nee: er gaat geen eurocent naar mijn spaarvarken. Niets. Nada. Noppes. Ik laat mijn hart spreken.

De website is eigendom van uitgeverij Van Duuren Media. Ik beheer de website, maar verdien er geen enkele eurocent aan. Waarom ik dan toch iedere morgen al om 4.00 achter de knoppen zit om artikelen, blogs en recepten te verzorgen? Liefde en passie. Maar dat begint nu aardig af te brokkelen, nu de vooroordelen en negativiteit zowel op de website als in mijn groepen de overhand nemen. Er is zoveel vijandigheid, haat, gekift. En we moeten tegenwoordig van alles vinden. We moeten overal op reageren omdat wij het al-tijd toch weer beter weten. Welles/nietes. Mijn waarheid/ jouw waarheid. De posten en teksten die verkeerd worden gelezen, teksten die een volslagen andere kant op gaan, onschuldige vraagstellingen die meteen volledig worden afgebrand, waardoor de vraagsteller het hazenpad kiest en blijft ronddwalen met vragen. Terwijl deze persoon waarschijnlijk alleen graag wil leren.

In mijn groep moet ik 24 uur per dag voor schooljuf spelen. Waar ik eerst ontzettend veel plezier uit haalde, voelt nu meer en meer als een zware last op mijn schouders. En dat vind ik erg jammer. Het haalt mijn vreugde weg. En dat zou toch niet zo moeten zijn.
Ik probeer wat ik kan om het leuk, gezellig en oprecht en vreedzaam te houden. Hoe groter de groep groeit, hoe moeilijker dit wordt. Er komen vele “ categorieën” bij aan mensen: van de zeer onervaren, tot gevorderd, tot prof. Maar iedereen heeft toch dezelfde insteek? Dat was mijn aanname: zorgen dat we gezonder kunnen eten en drinken. Ik sta graag paraat voor iedereen. Maar ik begin me af te vragen waarom ik dit nog moet doen. Het vooroordeel is snel gemaakt over iemand. Ik heb dit nooit kunnen begrijpen. Ik veroordeel niemand, nooit gedaan. Omdat mijn vader mij dit leerde. Hij maakte mij duidelijk dat iedereen bijzonder is. Dat ik iedereen in zijn of haar waarde moest laten en respecteren. Dit doe ik mijn hele leven, en is mij gewoon. Daarom is het voor mij onbegrijpelijk om te lezen hoe respectloos, hatelijk, vijandig en aanvallend mensen zijn .
Dat er mensen zijn, die dit zelfs opzettelijk doen. Rellen schoppen. Mensen opzettelijk kwetsen. Ik kan hier met mijn mooiste pet niet bij. En vooral vraag ik mij af: moeten we hiermee bezig zijn? Moeten we niet bezig zijn met belangrijkere zaken? Meukvrije voeding weer de scepter laten draaien in de gemiddelde supermarkt? Ik blijf hierin geloven, al valt dit op dit moment niet mee, en valt het me zwaar om positief te blijven. Ik ben vrij vaak 24 uur per dag bezig met mijn werk. Nog steeds met liefde. Maar het begint te brokkelen.

Er zijn op dit moment ook achter de schermen veel vervelende dingen gaande. Daarnaast loopt het privé nu ook niet wat je zegt soepel. Wat het moeilijker maakt om door te blijven gaan. Maar toch…toch zit ik nu ook weer op een zondagmorgen al om kwart over vier achter de knoppen. Om Facebook bij te werken en er opnieuw weer achter te komen dat ik wordt beschuldigd van centen pikkerij, omdat ik wel heel erg verdacht een product promoot. En word ik beschuldigd van onwaarheden in mijn artikelen, omdat iemand mijn tekst verkeerd interpreteert. Dat ik in een andere groep wordt bespuugd. Dat ik waardeloze recepten maak. Dat ik een wandelend reclame uithangbord voor mezelf ben. Ik kan gewoonweg niet meer bijhouden waarvoor ik inmiddels ben uitgemaakt.

Waarschijnlijk zit er nog genoeg drive in mij, om door te blijven gaan voor de mensen die het wel begrijpen. Die wel serieus bezig zijn met hun gezondheid. Die wel willen leren.
Ik weet: ik schop met mijn no-nonsense aanpak tegen heilige huisjes aan. Dit resulteert ook vaak tot bedreigingen en gemene grapjes. Enkel omdat ik MIJN pad volg, en niet naar pijpen van anderen dans. Omdat ik open en eerlijk ben in mijn blogs en artikelen. Zeg waar het op staat. Wat er werkelijk in producten zit, die het daglicht niet kunnen verdragen. Ik heb inmiddels al heel wat fabrikanten op mijn dak gehad. Who care. Het is wat het is, ik vertel graag hoe het ECHT zit. Net zoals nu, in dit blog. En ik ben het met velen eens: het is vaak enkel negatief. Maar helaas is dit ook de realiteit. Als er iets positiefs valt te melden doe ik dit ook, maar omdat dit zo zeldzaam is valt dit totaal weg. Het vooroordeel “ verbitterde trut” heb ik al vaak voorbij horen komen. Spugen, schelden, foeteren, het is zo makkelijk als je achter een beeldscherm veilig en wel alles de lucht in kunt slingeren. Maar misschien zou je eens wat moeten gaan nadenken over dit gedrag. We hebben een ongezouten mening over anderen en hun gedrag. Maar kijk eens naar je eigen gedrag. Dat kan ook kwetsend zijn. Pijnlijk. Vernederend. Disrespectvol.
Mijn leven is niet makkelijk, al lijkt dit voor velen wel zo. Ik krijg niets, maar dan ook niets cadeau, en geef nog steeds teveel gratis weg. Aard van het beestje, een gewoonte die moeilijk is af te leren. Anderzijds: is met je hart en ziel werken zo verkeerd? Het zijn lastige kwesties.
Laten wij ondertussen wat liever, aardiger en vriendelijker zijn voor elkaar. Geef iedereen een kans om zijn/haar verhaal te doen zonder dat diegene veroordeeld of zelfs gestraft wordt. Laten we het doel niet uit het oog verliezen: een meukvrije wereld.

Veel liefs en warmte, Monique