Het “ik-weet-het-beter” spel

Jaren geleden was ik in het bezit van het bordspel “ik weet het beter”. We speelden vroeger erg veel bordspellen en dit spel was na Monopoly groot favoriet. Het was een populair bordspel dat was afgeleid van het gelijknamige tv-spelletje dat werd gepresenteerd door Bert (familiediner) van Leeuwen. Dat keek ik nooit, ik speelde liever bordspelletjes dan dat ik televisie keek (nu nog steeds overigens) of ik zat met mijn neus in de boeken.

Gek genoeg denk ik steeds vaker terug aan dit spel, als ik mijn groep nalees, of mijn tijdlijn doorscrol. Het spelletje draaide om een uitdager die het plots moest opnemen tegen andere uitdager die het beter moesten weten om zo de positie van de uitdager over te nemen. Ik vind sterke overeenkomsten met dit spel als ik Facebook door scrol. Dat gaat ongeveer zo:

– Iemand plaatst een post in mijn groep, met een vraag. Dat werkt vaker wel dan niet als een rode lap op een stier, en stromen de “ ik-weet-het-beter” reacties binnen. Daar tussenin volgt een “ linkjes-regen” om hun standpunten veilig te stellen. Omdat iedereen zeker weet dat hij/zij het beter weet, ontstaan er discussies. Wat snel overgaat in kift. Scheldpartijen. Snerende opmerkingen. En uiteindelijk boosheid dat de groep wordt verlaten in de drift. En de vraag? Was deze beantwoord? Nee, want vis als vraagsteller uit de kift, linkjes, en de ik-weet-het-beter antwoorden maar eens het juiste antwoord. Die niemand heeft, ook ik niet.

Of het gaat zo:
– Iemand zet een post neer met een waarom-vraag. Waarom dit/dat/zus/zo is zoals het is, of waarom we dit/dat/zus/zo moeten doen of zien. Dit werkt als een vonkje naast een gaspit. De “ Dat is omdat…” “ Nou, omdat…” “ Omdat “ reacties vliegen je ogen voorbij. En omdat reactie één zegt dat het zo is, zegt reactie twee dat dit helemaal niet klopt, want…( en dan komt er weer een rits aan linkjes voorbij) en reactie drie gaat zich er ook mee bemoeien, want hij/zij weet er veel meer over te vertellen. De “ waarom” vraag van de poster blijft ook hier ergens in het midden ronddwalen. En mist het ook hier zijn doel.

Of het gaat zo:
– Iemand plaatst vol trots zijn/haar foto van zijn/haar eerste baksel. De “ ik-ken-het-beter” posters plaatsen daar direct hun eigen betere, mooiere en scherper geschoten kiekjes onder. De poster druipt af en laat het volgende keer wel uit zijn/haar hoofd weer een trots kiekje te plaatsen. Of nog erger: ze raken gedemotiveerd, raken geen pot of pan meer aan en rennen terug naar de kant en klaar-supermarkten.

Of het gaat zo:
– Iemand plaatst een recept wat is gemaakt in, zeg even, een magnetron. Met niet-biologische ingrediënten. En foei, zien we daar op de foto niet een plastic wegwerp-bordje? En nog erger: er staat een plastic bekertje naast en geen glazen jar met papieren rietje. De reacties stromen snel binnen, en terwijl de hele post ging over een recept met poging tot gezonder eten ( lees: niet meer afkomstig uit pakjes en zakjes) gaat het vooral over de plastic bordjes en bekertjes. En oei, die magnetron. Gevolg: de poster ( een beginner die het graag beter wil proberen) raakt verward en druipt af.
Nu zal ik nooit tegenspreken dat ik het erg fijn vind ( en dat is nog zacht uitgedrukt) dat we ons steeds bewuster worden van wat we in onze monden proppen. Ik zet mij daar ook 100% voor in. Alleen vraag ik mij steeds vaker af of we er niet een beetje in doorslaan. En we juist een stroming vol negativiteit, kift en zelfs haat en ruzie ontwikkelen. We willen allemaal één ding, of je nu een leek of een deskundige bent. Gezonder leven. Gezonder eten en drinken. Om zo onze gezondheid, vitaliteit, en het geluk en plezier in ons leven te bewaren. Een nobel streven. Maar we zijn er denk ik inmiddels allemaal wel achter, dat dit niet zo makkelijk meer is als het lijkt. Met een world-wide-web in handbereik, met een social media waar tegenwoordig meer gecommuniceerd wordt dan we nog persoonlijk doen met elkaar, met overal wel een mening over mogen hebben, en van alles maar wat vinden. Met een druk om ook “ gezond te doen” van buitenaf. Als je in mijn groep vertelt dat je aan een glas koud bier zit op een terrasje op je vakantieadres krijg je ongevraagd minstens 26 alternatieven voor dat toch wel zeer foute biertje. Nee, kies liever voor wat bronwater met een schijfje biologische citroen. Dat vinden we allemaal namelijk gezonder. Wat natuurlijk zo is. Maar af en toe even toegeven aan iets wat je erg lekker vind ( dat heet genieten) is net zo gezond, en juist ongezond te noemen als je jezelf dit blijft onthouden.

Mag ik ook wat vinden? 😉
Ik vind dat iedereen het op zijn/haar eigen manier moet doen. Ik geef waar ik kan advies, raad, informatie, en “ stokjes” om ergens te beginnen. Makkelijke en minder makkelijke recepten. Allerlei alternatieven, want niet ieder budget is biologisch-proof.Ik doe dit met al mijn kunde, wat ik zelf heb geleerd uit ervaring, wat ik in mijn studie als basis heb geleerd. Maar nooit, lees NOOIT zal ik iemand iets opdringen, mijn mening doorzagen en dit overal wereldkundig maken, of iemand overtuigen, “ bekeren” of welke manier dan ook om iemand vooral mijn mening te laten geloven en opvolgen. Wat ik doe is zo goed mogelijk mijn best doen om duidelijke en informatieve artikelen te verzorgen. Zodat de lezer daarmee zelf zijn of haar weg kan volgen. Zijn/ haar eigen conclusies trekt, beslist wat voor hem/ haar het beste is. En niet wat een ander vindt/zegt/opdringt/of net zolang in je strot probeert te duwen tot je eraan toegeeft. Ik ben er overigens stellig van overtuigd dat deze personen het nét zo goed bedoelen als ik doe. We willen allemaal hetzelfde. Alleen zijn meeste intenties nu omgekeerd naar een eigen overtuiging, mening of oordeel, dat we anderen daarin graag mee willen zuigen. Wat gezien wordt als hulp. Er zijn ontzettend veel mensen, en waar mensen zijn, zijn karakters en verschillen. De één kan veel gevoeliger zijn dan de ander. De één kan veel meer beïnvloedbaar zijn dan de ander. Het kan zorgen voor verwarring, demotivatie, boosheid en ook uiteindelijk besluiten dat het klaar is met dat “ gezonde gedoe”. Dan zijn we weer terug bij af, als iedereen weer terug gaat rennen naar de supermarkten.

Wat wij zouden moeten doen, in mijn beleving, is elkaar op een vriendelijke manier benaderen als we wat vinden, een mening hebben. Woorden komen sowieso op iedereen anders over. Waar één iets als zeer vriendelijk kan oppikken, ziet een ander er donderwolken in. En wordt er ook gereageerd op deze emoties. Het is misschien beter om alles met een positieve insteek te lezen. En niet meteen het slechtste uit een paar zinnen te halen. Niet meteen een “ ik-weet-het-beter” spel gaan spelen, maar eerst rustig kijken of jouw mening, jouw oordeel zinvol is voor de poster. Niet meteen “ wat ziet dat eruit als kots!” de lucht in slingeren onder een bordje ontbijtgranen, maar gewoonweg dit alleen maar denken, en het daarbij laten.
Niet meteen je eigen ongezouten mening spuien als iemand een vraag stelt, of een mening geeft. Niet alles maar posten als je die dag toevallig een rotdag hebt en dit op vervelende manieren naar buiten komt. Think before you post. Het is zo makkelijk tegenwoordig, om je mening te geven. Anoniem. Zonder enige gevolgen, zonder dat je ervoor wordt berispt. Er wordt totaal niet gerealiseerd dat je woorden kunnen kwetsen, pijn kunnen doen of zo vol met vooroordelen zitten dat het je raakt.
Soms…
Soms is het gewoon ook goed om het NIET beter te weten. En meer begaan te zijn met mensen, in plaats van met een eigen ego, een eigen waarheid of een eigen geloof. Zelfs de wetenschap kibbelen tegenwoordig met elkaar, spreken elkaar tegen. Dokters, specialisten, deskundigen, we proberen allen het beste te adviseren. Maar wat niet verandert is dat iedereen zijn EIGEN basis moet vinden gebaseerd op wat een lichaam jou vertelt. Jij, en jij alleen zit in dat lijf. En voelt wat goed is en wat niet. Jij weet het dus beter voor jouw lijf, en niet iemand anders.
Ik hoop dat we van elkaar leren, in plaats van het beter te weten. Ik hoop dat we naar elkaar luisteren in plaats van elkaar overschreeuwen in reacties. Ik hoop dat we elkaar kunnen motiveren, in plaats van demotiveren. Ik hoop, dat we elkaar vooral respecteren in plaats van af te branden. Onthou dat het tegenwoordig niet makkelijk is om gezond te eten en drinken. Ik stel voor bij deze: zullen we het spel “ ik weet het beter” veranderen naar “ ik ZELF vind dit beter”? Op die manier geef je de poster, andere reacties de vrije optie om ermee te doen wat hij/zij wil. Goed plan?

23 Reacties op “Het “ik-weet-het-beter” spel

  1. Dat is nu precies de reden dat ik niet meer reageer op Facebook en alleen maar meelees…

  2. Ik vind dat je helemaal gelijk hebt. Als fysiotherapeut/ master manueel therapeut/ orthomoleculair therapeut denk ik dat ik best wel enige kennis heb over het menselijk lichaam met betrekking tot gezond leven. Uit eigen ervaring weet ik ook hoe moeilijk het is om je consequent te houden aan alle gezondheidsregels, die ook nog eens individueel bepaald zijn. Door jou genoemde reacties, zijn voor mij een reden om bijna niet meer te reageren en als ik het al doe dan begin ik vaak met: ik doe het meestal zo…………. en zelfs dan krijg ik dan soms reacties dat ik het blijkbaar niet goed doe. En dat terwijl ik dacht dat ik best wel iets te melden had. Hoe arrogant van mij

  3. Mooi geschreven en zo waar.
    Mooi om mensen te stimuleren en aan het koken of bakken te krijgen….
    En ieder heeft zijn manier een beetje van jezelf en van een ander.

  4. Heel hinderlijk ja, zulke mensen. Toch zie ik van jou ook wel eens een beetje felle reactie hoor. Bijvoorbeeld bij een recept of alles wel verantwoord is en of ze wel de goede slagroom gebruiken. Of als er een vraag gesteld wordt over Stevia of cb door een nieuw lid kan je ook aardig sneren. Was voor de reden om je groep te verlaten.

  5. dat is het probleem met social media, je ziet geen gezichtsuitdrukking bij de boodschap. ik hoop dat een heleboel mensen na het lezen van deze boodschap niet alleen naar een ander kijkt maar ook zichzelf eens onder de loep neemt.

  6. Goed en duidelijk artikel Monique! Ik sluit mij volledig aan bij de reacties van de dames hierboven.

  7. Goedzo Monique, dat is ook de reden waarom ik he zo graag mag en ik meelees, ik reageer niet vaak want het lijkt wel bijna haantjes gedrag… Maar dat gebeurt in meer groepen! Ik post gisteren een foto van een zelfgebreid vaatdoekje in een breigroep en je wil het gewoon niet weten wie daar allemaal op reageert! Bijna boze reacties dat ik het een vaatdoekje noem… Een reddende engel wist te vertellen dat dit heel normaal is in Zweden! Tja… Respectvol met elkaar omgaan en van elkaar leren! De spijker op z’n kop!

  8. Je hebt gelijk, maar dat heb ik ook wel een beetje met het woordje ‘meuk’. Is daar geen positievere benadering voor? Want het gaat wel over andermans eten en niet iedereen zal het op deze manier aanspreken er op een andere manier naar te kijken denk ik.

  9. Deze week kreeg ik van iemand die er verstand van heeft het advies om eens meer te plaatsen op zowel mijn website als mijn Facebook. aan hem benoemde ik mijn angst hiervoor juist om de reden die jij zo mooi benoemt.
    dus ik doe het (nog) niet. ik wil niet de betweter uit hangen, ik heb De Waarheid niet, ik wil niemand uitdagen of wat dan ook. ik wil graag uitwisselen, delen en van elkaar leren.
    maar zolang ik daar nog niet de voor mij juiste manier heb gevonden omdat op social media te doen blijf ik dat voorlopig alleen via mijn praktijk doen. en onder tussen geniet ik van jouw berichtjes en hoop ik dat je dat nog heel lang blijft doen op jou eigen authentieke manier. succes

  10. Ik loop al een tijdje rond met de gedachte er eens een mailtje aan te wagen.Eigenlijk vind ik namelijk dat je er zelf nogal aan meedoet, of het soms oproept zelfs.
    Woordkeuze: een woord als meuk, heftigheid en afgrijzen zijn vaak tastbaar aanwezig in je artikelen. Dat roept een bepaalde sfeer op waar ik niet altijd vrolijk van wordt. Je moet ook speelser, met meer humor kunnen schrijven zonder de waarheid geweld aan te doen.

    • Dit is juist een zeer goed voorbeeld, over hoe iedereen woorden tot zich laat komen. Ik hoor nooit klachten over het woord MEUK, op enkele na die het woord niet goed begrijpen. Maar na uitleg is het voor hen ook geen probleem. Jij mag uiteraard vinden dat je het woord heftig en negatief vind, het is geenszins zo bedoeld, anders had ik zelfs mijn website niet zo vernoemd 🙂 Het is wat ik schreef in mijn blog: benader alles niet direct negatief, maar eerst in positieve zin. Vaak kom je er dan ook achter dat het totaal niet heftig of negatief wordt neergezet. Vaak heeft een tweede POSITIEVE blik op een reactie voldoende effect om alles in een ander perspectief te zien. Succes en warme groet!

  11. Mooi artikel, Monique! Ik moet bekennen dat ik mezelf ook nog wel eens schuldig maak aan een potje ‘Ik weet het beter’ meespelen… Uit weer andere overwegingen… en voel me dan toch een soort beter ofzo. Erg eigenlijk. Terwijl het zo belangrijk is, wat me vooral raakte in dit artikel, om te voelen wat iets doet met MIJN lijf, met MIJN gezondheid, met MIJN welbevinden. Thanks voor de herinnering.

  12. Ik vind dit een beetje een rare.
    Je vraagt om wat liever voor elkaar te zijn of minder hard. Maar je kraakt zelf keihard bijna alles af wat je in de winkel kunt kopen.
    Practce what you preace Monique.

    • Ik ” kraak” niets af, dat is één.Twee is: ik schrijf artikelen, blogs en reviews om mensen bewuster te maken van alle kunstmatigheden die we in de winkels kunnen kopen. Aangezien bijna 95% van wat we dagelijks kunnen kopen uit Kunstmatige ingrediënten bestaat, kan ik zeer weinig positief zijn in mijn stukjes, ik zou dit zelf ook graag anders zien, maar de realiteit is anders. Ik vind je opmerking dat ik bijna alles ” afkraak” dan ook ongepast. Als je mijn stukjes op een goede manier leest, en met een juiste insteek, dan zou je denk ik ook niet op dit soort opmerkingen zijn gekomen. Ook vind ik dat je appels met peren vergelijkt. Wat ik PERSOONLIJK vind van erg veel zaken en misstanden op social media, heeft niets van doen met mijn werk, mijn stukjes en producten uit de supermarkt. Warme groet!

  13. En ik had nog een reactie geplaatst maar die stond Monique
    vast niet aan want die zie ik nu niet meer. Dus weg gehaald.

  14. Raar hé die stroom van reacties; iedereen die reageert ergert zich aan de posts van “beter weten” en “het moet zus of zo”
    F
    Dan vraag ik me dus af wie dan al die mensen zijn met ie negatieve reactie!
    Misschien moesten we allemaal maar eens een beetje beter op onze reacties Letten en vooral blij zijn dat er langzaamaan steeds meer mensen proberen om gezond te eten.
    Dat heeft pas meerwaarde, niet het eeuwige beter weten en kitten op elkaar!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *