peer…….smaakt naar meer!

Als ik aan peren denk, denk ik meteen terug aan mijn kindertijd. Als klein meisje van een jaar of zeven speelde ik vroeger altijd met mijn beste vriendinnetje die ook bij mij in de straat woonde, de Turkse Naïma. Nu was het vroeger bij mij thuis geen vetpot en aten we het meest goedkoopste voedsel. Er werd toen ook nog wel eens wat gefrituurd, want een zak aardappelen koste immers niet veel. Mijn moeder schilde zich dan een ongeluk om voor haar hele gezin patatten te snijden en te bakken. Vonden wij natuurlijk nooit zo’n ramp. Verse patat was altijd lekker. Voor mijn Turkse vriendinnetje waren patatten nog erg nieuw, maar lekker dat zij ze vond! Soms at ze gezellig mee ondanks de schaarste, mijn ouders liet iedereen gewoon aanschuiven, dan deelden we ons eigen eten gewoon. Naïma kon echt dan zo vreselijk smullen. Bij haar thuis werd er uiteraard nooit friet gegeten. Vroeger waren de culturen lang nog niet zo mooi met elkaar versmolten als nu, en werden tradities ook nog erg gehandhaafd. Andersom vond ik de Turkse cultuur als kind zeer fascinerend. Ik was ook vaak bij haar thuis, en daar zag ik haar moeder en oudere zus altijd flink bezig zijn in de keuken. Wat ik mij vooral daarvan nog herinner is dat de moeder en zus van Naïma in het midden van de kamer zaten, hoofddoek netjes omgebonden, schorten voor, zittend op een groot kussen, in kleermakerszit. Voor hen grote kommen met deeg waar ze krachtig in zaten te kneden: het deeg voor het Turkse brood. Ik vond dat als kind echt prachtig om te zien.

Of het nu nog steeds zo is ( denk het wel, gezien de overvolle Turkse toko’s vol vers fruit) weet ik niet precies te zeggen, maar vroeger werd er in Turkse gezinnen erg veel fruit gegeten. Fruit was iets wat mijn ouders niet konden betalen, er werd dus nooit veel fruit gekocht. Wel zorgde mijn ouders ervoor dat er iedere week tenminste een stuk fruit in huis was voor ons. Maar wat dat was, was altijd sterk afhankelijk van aanbiedingen van de groenteboer verderop. Misschien dat ik zo ook mijn grote liefde voor fruit heb ontwikkeld: ik waardeerde vroeger als kind ieder stukje fruit al veel meer dan misschien nodig was. Appels gingen daarom bij mij toen ook al helemaal op, alleen de steeltjes bleven over. Met peren was dat ook zo. Mijn grote liefde voor bananen dank ik denk ik aan de groenteboer van toen: hij had altijd wel bananen over die wij gratis mochten meenemen als ze te bruin zagen om te verkopen  Ik was vroeger dus ook al een bananen-fan. 😉

Naast bananen zijn peren bij mij ook iets onweerstaanbaars. Vroeger was dat al zo, maar nu nog steeds: een zachte,perfect gerijpte peer…..ik kan er echt van genieten.

Bij Naïma thuis stonden er altijd hele grote volle fruitschalen. In mijn beleving zagen ze er vast vier keer zoveel groter uit als kind, maar het waren van die prachtige grote zilveren schalen. Er werden erg veel peren gegeten en ik mocht altijd ook gewoon fruit pakken. Ik herinner mij dus vooral de heerlijke peren van deze Turkse familie. Het grappige was dat ik en Naïma op ten duur gingen ruilen: ik bracht haar dan mijn puntzakje ( nog gemaakt van een oude krant!!!!!!!) patat en zij gaf mij een grote peer. Ik heb zo erg veel peren gegeten 😉

wat zijn peren?

Peren zijn verwant aan appels. Afhankelijk van het ras bloeit de boom van half April tot midden Mei. Een peer groeit uit een bevruchte bloem, vaak aanvankelijk met de dikke kant naar boven. Door het toenemende gewicht van de vrucht kantelt deze zeer geleidelijk als vanzelf naar onderen. Er bestaan wel veertig verschillende soorten peren. Veel soorten komen uit landen als Noord Afrika en Europese landen. Er zijn globaal gezien twee categorieën:

– handperen

– stoofperen

Handperen rijpen op kamertemperatuur na en worden zo ook steeds sappiger, en krijgen een malser vruchtvlees.

Stoofperen kun je niet rauw eten. Ze worden dan ook altijd vooraf gestoofd, en weer door verwerkt in tal van gerechten waaronder meest populair de desserts vanwege de heerlijke zoete smaak.

aaaa stoofpeertjes

Verrukkelijk in de herfst en wintermaanden: stoofpeertjes! 

De meeste peren komen gewoon van Hollandse bodem wat een peer ook zeer milieu-vriendelijker maakt. Bovendien zijn de Hollandse peer-soorten van top kwaliteit. Meest geconsumeerd worden de handperen. Stoofperen komen we vooral tegen tijdens de feestdagen waar er vaak nog altijd traditioneel stoofpeertjes op de feestdis komt te staan. Populaire soorten handperen zijn:

– de Conference: deze soort is wel het populairst. Herkenbaar aan zijn langere vorm, stevig vruchtvlees en stugge, mosgroene schil.

de Anjou peer: deze peren zijn groter dan de conference en ook sappiger van binnen.

– de Doyenne de Comice: een dikke peer met een zeer mals en sappig vruchtvlees, en een wat lichtere groene kleur als schil.

de Thriomphe de Vienne: Deze peer onderscheidt zich met name door zijn korrelige en zachte vruchtvlees.Deze peer is ook groter dan de conference peer.

De Gieser Wildeman is in Nederland de meest geteelde stoofpeer.

Deze komen we rond de herfst tegen in de supermarkt.

peren gezond?

Peen zijn dus familie van de appels en bevatten daarom ook net als appels veel vezels. Ongeschild levert een peer bijvoorbeeld meer dan 10% van de ADH vezels. Dat is best veel te noemen voor een fruitsoort. Eet een peer echt altijd mét schil. Juist pal onder de schil bevinden zich deze vezels, maar ook veel vitaminen en mineralen. Een peer bestaat voor 83% uit water, en levert ongeveer 12,8 gram koolhydraten. Daarnaast bevat het rond de 0,47 gram eiwitten. Met een glychemische index van rond de 40 zijn peren wel fruitsoorten die je met mate moet eten. Maar supergezond zijn ze! En lekker!

kopen en bewaren

Peren zijn het gehele jaar verkrijgbaar, al zijn de peren die we in de herfst/winterperiode kunnen kopen altijd nét even iets lekkerder. Een rijpe peer herken je door bij de steel-aanzet een lichte druk met de vinger te geven: veert het terug, dan zijn ze mooi rijp. Let erop, dat je geen peren aanschaft die bruine vlekjes en plekken vertonen. Let er ook goed op dat de schil intact is: door de poreuze schil komt het erg vaak voor dat de peren tijdens transport beschadigen .Vaak zie je er dan flinke kepen in zitten.

Onrijpe peren kunnen perfect rijpen op kamertemperatuur op de fruitschaal. Heb je al aardig rijpe peren en wil je ze graag nog even bewaren, bewaar ze dan in de koelkast. Daar zijn peren dan nog zo’n twee dagen houdbaar. Stoofperen zijn op een koele plaats enkele weken houdbaar.

Peren kun je naast zo uit de hand ook perfect verwerken in tal van gerechten. Met name in desserts en baksels zijn peren een verrukkelijke smaakmaker. Maak bijvoorbeeld eens deze peer muffins!

pompoenmeloentjes dichtbij

peer muffins

DIT HEB JE NODIG:

  • 100 gram Quinoameel
  • 100 gram gemalen hazelnoten ( hazelnootmeel)
  • een theelepel wijnsteen bakpoeder
  • drie kleine eieren
  • twee eetlepels stevia kristal sweet Xtra
  • enkele druppels pure vanille extract
  • een theelepel kaneelpoeder ( Ceylon)
  • vier eetlepels kokosolie/vet op kamertemperatuur
  • twee grote handperen ( soort naar keuze)
  • eventueel warm water
  • Om te garneren: zonnebloem pitten en hele pecannoten

ZO MAAK JE HET:

 

Verwarm de oven voor op 175 graden en vet een muffintray ( de vormpjes) in met kokosolie. Was de peren voorzichtig en verwijder de steeltjes.Snij de peren in zeer kleine stukjes. Pureer de helft van de peren in de keukenmachine.

Klop kokosolie, peer-puree, stevia, kaneel en vanille extract samen romig. Klop één voor één de eieren erdoor.Voeg het meel en bakpoeder toe en klop tot een beslag. Spatel de stukjes peer door het beslag. Blijft het beslag te droog/loskorrelig, voeg er dan kleine beetjes warm water aan toe, maar let op dat je het deeg niet te nat maakt.

Vul de vormpjes met het beslag ( niet te vol) Druk in iedere muffin in het midden een hele peesknoop en bestrooi met zonnebloempitten. Bak de muffins in het midden van de oven gaar in ongeveer 30 minuten, blijf tussentijds controleren. Laat goed afkoelen.

gebakken peertjes

gebakken peertjes

 

Zit ook eens echt met de gebakken peertjes! 🙂    Deze heerlijke stukjes peer maak je werkelijk in een handomdraai, en smaakt verrukkelijk in desserts, op een cracker/ boterham, of zo uit het vuistje!

 

DIT HEB JE NODIG:

 

  • vijf peren, gewassen en in de schil gelaten, in kleine stukjes gesneden ( eventuele harde kernen en steeltjes verwijderen)
  • twee eetlepels ery-pure erythritol suiker
  • twee eetlepels stevia kristal sweet Xtta
  • drie eetlepels ceylon kaneelpoeder
  • enkele druppels pure vanille extract ( of het merg uit twee vanillepeulen)

 

ZO MAAK JE HET:

 

Verwarm de oven voor op 185 graden en bekleed een bakplaat met bakpapier. Doe de blokjes peer samen met de rest van de ingrediënten in een kom, en hussel alles goed door elkaar. Zorg dat de stukjes peer goed zijn bedekt met een laagje suiker/ kaneel. Strooi de stukjes uit over de bakplaat. Bestrooi ze eventueel nog wat extra met kaneel. Bak de stukjes in het midden van de oven gaar in ongeveer 30-35 minuten, controleer tussentijds. Zodra de stukjes zacht zijn geworden en licht verkleurd, zijn ze gaar.

 

 

chutney peer op lepel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *