Rare cadeautjes bij tijdschriften

IMG_5669

” Moet je nou toch eens kijken Mo! Dit krijg ik allemaal tegenwoordig bij mijn tijdschriften! ” Mijn kennis L( een echte homemady) gooide een stapel zakjes op mijn tafel, toen ze nog maar net binnenstapte. Zakjes instant meuk, wel te verstaan. De fabrikant doet in ieder geval flink zijn best om deze meuk in onze schoten te werpen, gezien de stapel die L. meebracht. Zij is al jaren geabonneerd op diverse tijdschriften en ik krijg deze altijd van haar door als zij deze heeft uitgelezen. Dit keer kreeg ik er een stapel instant meuk bij. ” Moet jij nu eens kijken! Wat voor rommel er in deze zakjes zit! Dat is toch gewoonweg niet te geloven! Hier, kijk: dit zakje begint gewoon al met suiker en het eindigt met suiker!  Aroma kan net zo goed suiker zijn. Dat ze dit gewoon als cadeautjes weggeven…( een verontwaardigde blik) En moet je deze horen: ( ze pakt een zakje terug van de stapel op tafel) ” deze mix is vrij van toegevoegde smaakversterkers en kunstmatige kleurstoffen” Maar kijk es in de ingrediëntenlijst? JUIST JA! Gistextract! ” Kennis L. maakt zich er duidelijk nogal boos om, en eigenlijk is het ook best iets om boos over te worden. Want dit is inderdaad weer een vorm van pure misleiding. Daarnaast kun je je afvragen waarom deze meuk bijna uit een vliegtuig wordt gestrooid. 

Het is niet nieuw, deze vorm van reclame. Met grote regelmaat zitten er tal van proefmonsters tussen meest populaire tijdschriften. Niet alleen zijn dit proefmonsters van make up/cosmetica, maar ook erg veel voedingsmiddelen. Het gaat meestal om droge vormen van voedsel, zoals instant poeders, en samples van kauwgum. Toch komt het ook wel eens voor dat er bijvoorbeeld proefzakjes vloeibare producten worden verspreid ter promotie. Het zijn vrij dure investeringen voor een fabrikant, maar het loont absoluut de moeite. Er bestaan zelfs ruil clubs en facebook pagina’s waar mensen onderling elkaar op de hoogte houden van deze gratis proefverpakkingen en ruilen deze ook onderling. Het levert absoluut gegarandeerde extra winst op voor een fabrikant, zijn product geniet een goede reclame.

 

Op zich niks mis mee, zul je denken. Want het is toch gratis? Dat klopt en we zouden er ook erg blij mee kunnen zijn als het niet vrijwel AL-TIJD gaat om complete meuk. En dit is nu niet bepaald iets om zo onder de aandacht te brengen. Gaan we bijvoorbeeld eens zo’n gratis proefverpakking nader bestuderen, zien we ontzettend veel ellende voorbij komen. En ook behoorlijk misleidende teksten. Dat had mijn kennis goed gezien.

 

 

IMG_5715

sticky? Sweet? Behoorlijk!

Laat ik eens een zakje van de stapel halen en onder de loep nemen. Dit gaat om een saus, ironisch genoeg genaamd ” sticky sweet BBQ” En dat is bepaald geen understatement . Want mijn kennis had dit erg goed gezien: het begint met suiker en eindigt met suiker, en daar tussenin? Lees en huiver mee:

IMG_5719

Om te beginnen lees ik al drie keiharde suikers in de tabel. Daarnaast lees ik veel andere ingrediënten die ook een verkapte vorm van suiker kunnen bevatten. Zoals ” aroma’s” en ook ” gistextract”. Dit laatste is al helemaal dubieus te noemen als je ook kijkt naar de onderste tekst :”  vrij van toegevoegde smaakversterkers” Gistextract is een keiharde smaakversterker, die door fabrikanten ook erg veel wordt gebruikt. Dit vooral, omdat gistextract wordt geschaard onder een voedingsmiddel, en niet als additief. Het heeft dus ook geen E nummer en dat geeft een fabrikant ruim baan om er flink mee te strooien en ook met dit soort claims op verpakkingen te komen, en te ” misbruiken”. Gistextract wordt vaak gebruikt ter vervanging van zout, sinds het zoutgebruik in onze voeding drastisch omlaag moest. Het wordt gemaakt uit industrieel bereide gist en als je weet dat het ook één van de eerste vervangers was voor MSG ( beter bekend onder E nummer 621) dan weet je vast voldoende. Zowel MSG als gistextract bevatten glutamaat. Dit is een zout van glutamine-zuur, een aminozuur. Overigens niet te verwarren met het aminozuur glutamine, deze heeft een geheel andere werking. Glutamaat heeft die welbekende smaak die zowel MSG als gistextract bezitten. Diverse gisten, waaronder ook gistextract worden vandaag de dag gekweekt om een zeer snelle gisting mogelijk te maken. Dit zorgt er bijvoorbeeld voor dat industrieel brood niet lang hoeft te rijzen en dit zo ook een veel snellere productie kan geven. Je kunt zowel gistextract als MSG in diverse verkapte namen tegenkomen in een ingrediënten tabel. Waaronder ook “ aroma’s” maar ook : specerijen-extract” en “ bouillon”. Deze kunnen net zo goed vol zitten met MSG, maar hoeft dit niet als zodanig op de verpakking vermeld te worden.

 

Dit merk ( Maggi) is niet de enige die deze claims op verpakkingen zet. Eerder heb ik mij al eens verdiept in het ” fenomeen Cup-a-Soup” waar hetzelfde trucje wordt gebruikt. Ik heb daar toen telefonisch contact over gehad, en ook toen kreeg ik gewoonweg te horen dat gistextract dus wettelijk gezien géén smaakmaker is. Ze geven verder gewoon alles toe , ook dat er glutamaat in zit. Maar zolang het dus niet wettelijk verplicht is dit als smaakversterker te beschouwen, mag en kan alles schijnbaar. Ook deze pure misleiding.

IMG_5720

Gaan we een blik werpen op de voedingswaarde, dan springt er al meteen iets erg uit: de suikers. Uiteraard niet zo verwonderlijk, als je de ingrediënten tabel naloopt. Bereken je de suiker op hun eigen vastgestelde portie-waarde, dan krijg je toch al snel met zo’n flinke sauslepel ( dat is ongeveer zo’n portie) drie suikerklontjes binnen. Da’s best veel, toch? Voor een beetje saus? Ook krijg je aardig wat zout binnen.

maak het lekker zelf!

De andere zakjes meuk van de stapel zijn al niet veel beter. Het is jammer dat deze meuk guitig wordt verspreid, terwijl het eigenlijk gezondere producten zouden moeten zijn, die flink gepromoot moeten worden. We moeten minder suiker, minder zout en minder slechte vetten gaan leren eten. Maar hoe lukt je dat, als je zelfs alles gewoon gratis en voor niets in je strot geduwd krijgt? Hoe leren we juist af om uit al die pakjes en zakjes te eten, als we alles gewoon thuis gratis en voor niets krijgen aangeboden? Het is jammer dat fabrikanten juist dáár een mooie nieuwe markt laten liggen. Anyway: laat deze zakjes uiteraard lekker dicht en breng ze desnoods, als je het toch ook niet wilt weggooien, naar een voedselbank bij jou in de buurt. Beetje water-naar-de-zee dragen verhaal, maar goed, weggooien is inderdaad ook nooit leuk. Het blijven lastige keuzes als het daarop neerkomt. Maak eens gewoon lekker zelf je eigen jus! Klik hier om direct naar het recept te gaan. Sauzen kun je ook ontzettend makkelijk zelf maken met verse kruiden en specerijen, stevia en/ of erythritol suiker om het ” sticky en sweet” te maken, gesmolten kokosolie, en gebruik biologische maizena, of arrowroot of kuzu om te binden. Gezond, lekker en ook zo klaar. Daar kan echt geen zakje meuk tegenop!

8 Reacties op “Rare cadeautjes bij tijdschriften

  1. Hoi Monique, ik gebruik zelden een zakje of pakje maar wat ik wel heel handig vind is allesbinder. Ik kom er maar niet achter of dit ongezond is of geen kwaad kan.. weet jij dat?

    • Hoi Dorien,

      Je kan zelf kijken naar de ingredientenlijst van je allesbinder. Ik vermoed dat daar wel wat ongezonde E-nummers tussen zitten. Om sauzen/ soepen te binden kun je een eetlepel (biologische) bloem met water in een kopje mengen. Dan in de saus roeren en laten koken. Niet dik genoeg? Dan herhalen.

      Arrowroot kan ook, maar ik hou niet van hoe het soort van slijmerig wordt. Maizena kan ook, maar dan wel biologisch, want niet biologische mais en graan zijn vaak genetisch gemodificeerd en dat is erg ongezond.

      Succes er mee!

    • ja, onvoorstelbaar,, dat dit allemaal maar, als gewoon word gezien.. ik mag bv geen zout,,, vanaf mijn 17 jaar,, nu ben ik 63… en nogggg loop ik tegen zout aan in producten ,,en bij mensen eten is ook moeilijk,, men raakt gelijk in de stress,, of van nee er zit geen zout in alleen maar een paar bouillon blokjes.. bij een bbq saus jes bij de vleet , overal zit zout in,, ik heb het opgegeven,, neem zelf maar wat mee want je wil niet zeuren,,terwijl het simpel is basis voedsel en klaar.laatst kocht ik,, gezonde.. meergranen biskwie ok dacht ik moet kunnen… zo zout dat ik gewoon hoofdpijn kreeg, ik besloot naar verkade te schrijven om dat even aan te geven, kreeg een brief terug , met de mededeling dat dit niet kon.. ze waren getest die koekjes en voldeden aan de smaak,,ik snap dat het niet om mij gaat,, maar zal toch niet de enige zijn.. zie alleen eens hoeveel mensen nierklachten hebben,, het waarom al die meuk op de markt komt,,ik weet het niet ..t is triest het enige wat ik kan zeggen maak je eigen potje,,,, dank voor jullie waardevolle stuk…gr saskia

  2. Hoi Monique, Ik heb van de week eens meukvrije soep gemaakt. Dus het standaard pakje soep wat ik er altijd door heen deed vervangen door kruiden. Maar soep bleef hierdoor waterig. Miste kennelijk toch wat bindmiddel. Kan ik daarvoor ook arrowroot gebruiken?
    Groet, Marjo

    • Hai! Ja, je kunt om te binden wat arrowroot gebruiken. Dit maakt het een stuk dikker! Succes!

  3. Ik ben blij dat steeds meer mensen kritisch kijken naar de kant-en-klare meuk die als normale voedingsmiddelen worden verkocht. Het lezen van een etiket is helemaal zo makkelijk niet, je hebt nogal wat achtergrondinformatie nodig om deze deskundig te kunnen beoordelen. Vanuit mijn werk ben ik hier intensiever mee bezig dan de gemiddelde consument.

    Mijn ervaring ligt bij de productie van verse voeding, dus ik kan gelukkig vanuit een redelijk deskundig oogpunt meelezen. Wat mij stoort in bovenstaand verhaal is dat alles wat industrieel vervaardigd lijkt te worden direct als ‘slecht’ word bestempeld. En dat is veel gevallen niet waar!! Een gistingsproces is een natuurlijk proces. Wat ook in de industrie gebeurd, maar je kunt een gistcel niet sneller laten werken. Het is geen machine. Het industriële proces zorgt er alleen voor dat er geen andere gisten, bacteriën, virussen of schimmels bij komen. Net als het rijzen van brood. Het gaat in een industriële bakkerij NIET sneller als bij de warme bakker op de hoek. Ze gebruiken dezelfde gistcultuur!! Het maken van een gewoon brood duurt bij de industriële bakker net zo goed 4,5 uur, net als bij de warme bakker. Alleen de industriële bakker maakt er stukken meer! Het proces van brood maken kan niet sneller. Net als het laten groeien van bijvoorbeeld een plant. Het is een natuurproduct. Je kunt de omstandigheden (temperatuur, voedingsstoffen, vijanden weghalen,…..) ideaal maken, maar er zit een maximum aan de snelheid van het laten groeien van de plant.

    Tip: Wil je genieten van brood met een natuurlijker gistingsproces, koop dan zuurdesembrood.

    Blijf kritisch kijken naar de ingrediëntenlijsten. Maak keuzes waar je zelf achter staat. Maar wees voorzichtig met het beoordelen, en daarmee soms ook veroordelen, van ingrediënten en de producenten hiervan. Het is namelijk niet altijd terecht wat er wordt beweerd. Blijf, waar mogelijk, de discussie aangaan over de nuttigheid van ingrediënten. Maak de producenten ook maar bewust van hetgeen zij in een product stoppen, en de redenen waarom. En zoals hierboven ook staat: maak vooral veel zelf! Vele malen lekkerder, en je weet precies wat er in gaat! Eet smakelijk allemaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *