Wel goed/niet goed… nooit goed!

Serieus: ik heb zo te doen met consumenten. Als ik in het dagelijks leven om mij heen zie/ hoor hoe erg er geworsteld wordt met de vraag “ is dit goed?” dan maakt me dat nét zo triestig als de vele producten zelf in de supermarkt.

Het valt vandaag de dag echt niet mee om het een beetje goed te doen. Lees je gisteren nog dat koffie juist gezond is, hoor je vandaag op de radio weer dat het schadelijk kan zijn voor je grote teen. Denk je net alles in huis te hebben om ” goed en gezond” te kunnen zijn, blijk je een voorraadkast vol vergif vol te hebben gehamsterd als je diverse bronnen moet geloven. Het wordt er allemaal niet gemakkelijker op. Ook in sociale kringen worden er veel invloeden uitgeoefend. Denk je met een pot echte biologische kokosolie goed bezig te zijn, heeft de moeder van het vriendinnetje van je dochtertje het over “biologische rauwe extra vierge” kokosolie. Heb je eindelijk een zak havervlokken in huis gehaald, hoor je weer van alles over fytinezuur. Koop je een tros fair trade bananen, is dat weer ” niet goed genoeg” want ze moeten natuurlijk ook biologisch zijn. Moesten we eerst alle aardappelen mijden uit ons menu, mochten we het opeens weer wel, omdat ze wel degelijk gezond zijn. Maar nu zijn ze weer niet gezond, want zoete aardappelen zijn veel gezonder en zijn we nu massaal aan de zoete bataten geslagen. Je hoort er ook inmiddels al niet meer bij als je jezelf niet aan een kom ” vogelvoer” zet iedere morgen, of  een glas tarwegraspoeder. En je bent echt hip als je met een homemade jampotje waar je een gaatje door het deksel hebt geboord, met een papieren ( recycled, afbreekbaar) rietje ,gevuld met gepureerde tomaat, broccoli, bloemkool, rode biet, spinazie, banaan, zwarte bes, chiazaad, tarwegraspoeder, hennepzaad, lijnzaad, bijenpollen, gojibessen en als finale-stuk een eetlepel macapoeder erdoor geroerd op je werk / op school verschijnt.

Laat ik één ding duidelijk stellen: ik zal absoluut de laatste zijn die dit alles zou tegenspreken. Ik hou ook van 100% meukvrij, 100% natuurlijk, vers, puur, en biologisch. En zoveel mogelijk respect en aandacht voor mens, dier, en milieu. Waar ik mij echter wel over ( blijf) verbazen is het feit waarom we alles opeens blijkt te ” moeten”. Als we eens rondkijken in één van de vele facebook groepen ( waarvan ik er zelf ook een beheer) dan slaat de schrik je werkelijk soms om het hart. Niet alleen om alle dingen die er soms worden gepost, maar ook de reacties van sommigen. Als iemand met alle goede wil en intenties ( we willen immers allemaal het zo goed mogelijk doen) een beleefde vraag stelt, loopt deze een groot risico te worden afgeblaft, uitgescholden, bespuugd en bekritiseerd. Terwijl de vraag in zo’n post gewoon geheel onschuldig is  ( ” ik drink halfvolle melk, welk merk is het beste?” ) Soms loopt dit zo vreselijk uit de hand dat er ware rellen ontstaan. En wordt de post / persoon onder vuur genomen om het feit dat hij/zij überhaupt nog melk drinkt. Wat ik erg vaak zie, is dat mensen elkaar willen overtroeven in hun gelijk, en hun overtuigingen. Maar laat juist deze overtuigingen net het meest ingewikkelde zijn om mee om te gaan in deze tijd. Want als iemand vandaag een artikel van google zou plukken, twee jaar oud, waarin staat te lezen dat spinazie kankerverwekkend is, zouden we vandaag massaal spinazie boycotten, terwijl dit gegeven allang inmiddels is achterhaald. Het is een ware vergaarbak geworden aan nuttige, maar ook meest onzinnige informatie op internet. Daarin schuilt juist nu ook zo het gevaar, om erg veel verwarring te scheppen, en het voor iedereen ook zo veel meer ingewikkelder te maken dan het al is. Want wat is goed?  Wat niet? En vooral: is het OOIT wel eens gewoon goed?

Niet alleen op social media, ook in de media en op televisie wordt er flink ingehaakt, gediscussieerd, gevochten, en bekritiseerd. Dat er veel gaande is in de wereld van voeding en gezondheid, is duidelijk, en daar kan en moet zelfs ook over worden gediscussieerd. Maar helaas worden erg veel programma’s gesponsord. En worden er vooral die producten ook aangeprezen en geadviseerd. Ik ben ook al enkele keren benaderd door programma makers waarbij ik én een flink bedrag moest betalen om met mijn kop en mijn praatje op televisie te komen, een ik een één of ander product de hemel in moest prijzen. Daar heb ik mij nooit voor verleend en zal mij daarvoor ook nooit verlenen. En ja, ik schop vast tegen bepaalde schenen aan, omdat ik bij mezelf blijf. Maar dat is wel wie ik ben: take it or leave it. Ik ben ook al erg vaak bespuugd en bekritiseerd omdat ik niet iedere morgen een smoothie sta te hakken en pureren. En omdat ik niet echt ” warm” loop voor de term superfoods. Het zal mij een worst wezen of iets de stempel ” superfood” op zijn kont heeft zitten of niet. Het gaat mij om de ware inhoud, en of dit nu zoveel verschilt met, pak hem beet, een krop boerenkool van nog geen euro. Want daar wringt er ook een schoen: geld en opbrengsten. Dat is weer een geheel andere afdeling: die van de fabrikanten en supermarkten en wat deze doen om ons te laten geloven in hun producten vol met meuk. Zodat we er afhankelijk van worden en dit blijven kopen. Je herkent het vast: hoe erg je kunt balen als je voor een leeg schap staat waar altijd je favoriete product voor het grijpen ligt, of nog erger: het is uit het assortiment gehaald. Het gaat tegenwoordig zelfs zo ver dat er acties op touw worden gezet om een fabrikant dat product weer terug in productie te laten nemen. Gek genoeg blijven de producten vol met meuk en ellende het winnen van de echt gezondere alternatieven die komen en zeer snel wegens gebrek aan verkoop weer nét zo snel verdwijnen als dat ze zijn gekomen. We kiezen voor suikerzoet. Romig vet. Zilt zout. En daar zit zeker 95% van alle producten uit de supermarkt vol mee.

Wanneer is goed nu echt goed? Waar ligt de grens? Ik ben van mening, dat we deze grens vooral zelf moeten bepalen. En niet een ander om je heen, een supermarkt, een fabrikant, een deskundige, een artikel, een blog, een trend, een hippe hype. Als voedingsdeskundige heb je het vandaag de dag ook niet gemakkelijk. Wat je hebt geleerd is je basis, maar door de steeds weer veranderde voeding blijft het dagelijks bijscholen, research doen, spitten in literatuur, om maar zo goed als mogelijk duidelijk te kunnen adviseren. Proberen mensen wat te kunnen helpen en ondersteunen in hun zoektocht naar wat voor hen het beste is. Er is erg veel niet duidelijk, maar wat in ieder geval wel duidelijk is geworden, is dat voeding erg nauw in verband staat met gezondheid. Een vaak gehoorde zin die ik hoor is ” als ik jaren terug eens wist wat ik nu weet….” Dit typeert ook wel hoeveel informatie er vandaag de dag voor het grijpen ligt. Zet een post neer op facebook, en heel google viert feest in de reacties, waar linkjes je om de oren slaan. Tik een woord in op google en je hebt keuze uit 1000 linkjes of meer. Enerzijds handig en leerzaam, anderzijds vreselijk gevaarlijk omdat dit ook juist die verwarring brengt. Onthou: goed is goed genoeg. Werkt iets bijzonder goed voor jou en je gezondheid, wijk daar dan niet vanaf omdat je hebt gelezen dat…..of hebt gehoord dat……of iemand heeft verteld dat…..Pas als er een officiële waarschuwing ( landelijk )  uitgaat, moet je je maatregelen nemen. Je lichaam is een fantastisch geoliede machine wat voor jou werkt, als je het goed behandelt. Kies voeding wat voor jouw lijf werkt. Dat is voor iedereen anders.

20 Reacties op “Wel goed/niet goed… nooit goed!

  1. Van zo’n stuk word ik nu blij. Ook ik word er doodziek van als er weer een nieuwe superfood gevonden is en door iemand op FB geplaatst omdat we daar zo nodig aan moeten, ik sta telkens paf van alle mensen die willen weten waar het te koop is en dan voor veel geld koop iedereen het weer, en als ik dan een beetje sarcastisch neer zet, gelukkig weer een nieuwe superfood voor veel geld krijg je iedereen over je heen. Biologisch kunnen ze niet betalen maar al die dure superfoods wel heel vreemd, het is weer heel verhelderend geschreven Monique, ik lees jou blogs graag. Bedankt

  2. Bedankt, klopt het is een dagtaak geworden om iets gezonds op tafel te zetten
    Ga het meer loslaten 😉

  3. Monique, dank je wel voor dit artikel!
    Ik ben er zelf wel achter dat ik helemaal op mijn eigen intuïtie en ervaring moet vertrouwen;
    anders zie ik door de bomen het bos niet meer.
    Je hebt me echt heel erg blij gemaakt met je nieuwe boek! (De andere twee staan nog op mijn verlanglijstje.) Het geeft me een spoor aan waar ik me goed bij voel.
    En ondertussen ‘zondig’ ik zo nu en dan om het hele voedingsgebeuren niet te zwaar te maken.
    Fijn dat je zo veel recepten met de wereld wilt delen!
    Warme groet!

  4. Helemaal met je eens Monique! Mensen moeten helemaal zelf weten wat ze uit hun eten willen bannen en juist toe willen voegen, niet op basis van wat een ander vind. En wat meer respect voor elkaar kan zeker geen kwaad.
    Doe mij maar liever zo een krop boerenkool voor 1 euro dan een doosje besjes en zaadjes van 5 euro..

  5. Weer prima geschreven Monique, als je je gezonde verstand gebruikt kom je er snel achter dat goede voeding niet zo moeilijk is en niet duur hoeft te zijn.
    Die “superfood” savooiekool van gisteren smaakte prima, we hebben voor €0,85 royaal kunnen eten en van het restje is een salade gemaakt voor straks bij de lunch.
    Ook ik lees je blogs graag dus blijf vooral jezelf en ga zo door.

    Groetjes Marly

  6. hoi Monique,

    Spijker op zijn kop dit artikel van jou! Wat mij echter opvalt is dat de mensheid zich massaal laat meeslapen met iedere nieuwe eetrage zonder zich af te vragen of dit dieet wel bij hen past en of het wel goed voor hen is. Of het nu Sonja Bakker is of meukvrij, paleo of RAW vegan……door ons met zijn allen in weer een dieet te storten maken we ons massaal weer afhankelijk en kunnen we als t niet lukt het dieet weer de schuld geven. Ik hoop zo dat mensen hun lijf weer gaan voelen….wat heb ik nodig, wat heeft mijn lijf nodig. Waar reageer ik goed op en waarop niet? Zit ik de hele dag achter de computer of ben ik stratenmaker. Ik werk op t brandwondencentrum in Groningen. Fysiek zwaar werk, extreem heet, veel vocht en elektrolytenverlies en daarbij nog ploegendienst. Het spreekt voor zich dat ik met al die wisselingen (en boven de 50) anders eet dan de mensen met een regelmatige baan en minder fysieke inspanning. En wat goed is voor mij (of wat ik van nature niet lekker vind of juist wel) hoeft niet goed te zij voor een ander. Dus mensen, gebruik je common sense! Je mag best grote lijnen van een dieet of levenswijze volgen maar pas t aan in waar je lichaam om vraagt en nodig heeft! Groetjes Miriam

  7. dank Monique voor jouw geweldige en verhelderde commentaar op de ‘gekte’ van vandaag de dag!
    Ik ervaar het ook zo,maar is het ooit al eens anders geweest? Mensen zijn kuddedieren, versterkt door alle gedeelde informatie die overal beschikbaar is. Ik denk dat het ook een gevoel van veiligheid geeft, van erbij te horen’ iedereen doet het dus het zal wel goed zijn’ even generaliserend gezegd. Hetzelfde geldt voor andere zaken in onze maatschappij zoals mode bv de dingen die je écht MOET hebben bv. Wie liep er niet met enorme schoudervullingen? Kuddedier idd!!!
    Volg je eigen gevoel, wát is goed voor mij en mijn geliefden, lees/hoor niet teveel meningen, pik eruit wat goed voelt voor JOU! Dan kom je er wel, dat het soms moeilijk is begrijp ik, maar ik denk toch dat dit de beste manier is!!

  8. dank Monique voor jouw geweldige en verhelderende commentaar op de ‘gekte’ van vandaag de dag!
    Ik ervaar het ook zo,maar is het ooit al eens anders geweest? Mensen zijn kuddedieren, versterkt door alle gedeelde informatie die overal beschikbaar is. Ik denk dat het ook een gevoel van veiligheid geeft, van erbij te horen’ iedereen doet het dus het zal wel goed zijn’ even generaliserend gezegd. Hetzelfde geldt voor andere zaken in onze maatschappij zoals mode bv de dingen die je écht MOET hebben bv. Wie liep er niet met enorme schoudervullingen? Kuddedier idd!!!
    Volg je eigen gevoel, wát is goed voor mij en mijn geliefden, lees/hoor niet teveel meningen, pik eruit wat goed voelt voor JOU! Dan kom je er wel, dat het soms moeilijk is begrijp ik, maar ik denk toch dat dit de beste manier is!!

  9. Dankjewel voor dit artikel Monique. Zelf struggle ik op dit moment enorm wat wel goed is en wat niet goed is en waar ik voor mezelf grenzen trek. Sinds kort weet ik dat ik tarwe-intolerant ben en sindsdien ben ik op zoek naar een nieuwe balans in mijn voeding. Ik wil het graag “goed” doen, maar ik merk ook dat er vanuit mijn omgeving weerstand is tegen die “plotselinge” intolerantie van mij. Dat frustreert me want ik heb steeds het gevoel dat ik mijn keuzes moet verdedigen. Daarnaast ben ik soms ook gewoon boos op die intolerantie want ik snak af en toe naar witte afbakbroodjes, witte pasta, pizza etc. Ik wil weer terug naar een leven waarin ik niet zo nadacht over eten en waarin ik weer lekker doe waar ik me goed bij voel en geniet van eten. Een mentale eetstoornis lijkt het af en toe wel en ik ben er klaar mee. Nogmaals bedankt voor dit artikel, het helpt me weer een stapje verder! Ga zo door Monique!!

  10. Heel goed stuk,
    Komt er maar weer eens op neer dat we respect voor elkaar moeten hebben en dat iedereen zijn eigen (gezonde) ding moet doen. Ook fijn dat je er nog even op wijst dat de voedingsmiddelen industrie er niet is voor onze gezondheid (net als de geneesmiddelen industrie overigens).

  11. In het licht van de vele discussies en moeilijkheden op één van je Facebookgroepen (wat vaak echt quasi onvermijdelijk is, weet ik zelf als beheerder van een andere groep) vind ik dit een zeer mooie verwoording van je standpunt. Blijf bij jezelf, en probeer dit ook voor anderen te hanteren. Stel duidelijk je regels binnen een gemeenschap en verwijder alleen mensen die er met opzet tegenin gaan, niet mensen die er door naïviteit tegenin gaan. Die laatsten kunnen vaak zinvol aangesproken worden.

  12. mooi stuk, ideeen opdoen is goed, elkaar willen i spireren is goed, maar overtuigen werkt nooit. Iedereen moet zijn eiegn pad vinden en doen wat voor hem of haar goed voelt.

  13. dank voor je common sense stuk! Dank voor t feit dat je bij jezelf blijft……en inderdaad; laten we nou niet met zijn allen achter de zoveelste hype aan hossen maar laten we weer leren naar ons lichaam te luisteren en wat t nodig heeft. Want uiteindelijk worden we ook met de superfoods weer heerlijk om de tuin geleid en betalen we veel te veel met als lachende laatste de fabrikant/producent. kassa!

  14. Eerlijk gezegd vind ik dat je daar zelf ook aan bijdraagt. Als je gluten en koemelk zonder meer tot meuk bestempelt, en stevia en erythritol als zoetmiddel promoot, dan zit je zo ongeveer wel in dezelfde hoek.
    Misschien helpt het om hiermee iets genuanceerder om te gaan.

    • Ik ” promoot” om te beginnen niets. Tweede: de stevia/erythritol die ik gebruik zijn loepzuiver. Misschien helpt het om je eerst beter in te lezen voordat je een oordeel volgt. Hier op mijn website vind je een vergaarbak aan informatie en zul je ook zien dat ik niet zo zwart/wit denker ben. Warme groet.

  15. Monique, ik ben echt blij dat jij een beetje duidelijkheid probeert te brengen wat ons voedsel betreft. (ook wel eens diverse andere topics trouwens.) Ik hou me echt aan je vast over wat ik in mijn mond stop.
    Bedankt.

    • fijn om te lezen Kees! Dank je wel voor je vertrouwen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *