hatsjoe! kuch kuch!

Zodra het wat kouder wordt,  lijken we ook weer flink aan het proesten, hoesten en niezen te slaan. Heb je ” geluk” dan blijft het daar ook bij, en is het hooguit wat vervelend. Minder leuk wordt het als de klachten erger worden, zoals fikse keelpijn, snotterig zijn en een vervelende hoest houden. En heb je helemaal pech, dan kun je je flink akelig voelen door een griepvirus. De meeste mensen grijpen naar middelen die overal vrij verkrijgbaar zijn, zoals keelsnoepjes, zuigtabletten en neussprays. Gelukkig kunnen we het ook al een stuk verminderen met hulptroepen van moeder natuur! Er valt genoeg uit de natuur te halen om vervelende verkoudheidsklachten te verminderen en te verzachten. Dat is toch altijd weer beter dan de suikersnoepjes die de keel wel verzachten maar je meteen een paar suikerklontjes extra cadeau geeft. Hier een aantal tips!

Lees verder

the making of……..” natuurlijk lekker bakken”

Het is echt waar: nog een paar nachtjes slapen en het is dan zover: mijn grote droomboek komt uit! Het waren een paar ontzettend stressvolle,chaotische en bizarre weken,die nu nog maar net achter mij liggen. Er gebeurde zoveel dat ik mezelf nauwelijks kon bijhouden.En ik mij nu pas afvraag ” waar zijn Augustus en September gebleven? Heb ik iets gemist?” 🙂  De hele ” journey” naar de deadline toe was er eentje van ( bijna) dag en nacht werken en daarnaast waren er ook op andere werkgebieden en op privé gebied veel ” things going on”.Nu dat de deadline is gehaald,en ik een beetje meer kan ontspannen,realiseer ik mij wel wat een kunst en vliegwerk het is geweest en dat ik dat absoluut niet had kunnen doen zonder een sterk team achter mij en een heerlijk netwerk van mensen om mij heen die mij hebben geholpen.

 

” …Leuk nieuws! We gaan het boek een maand eerder uitbrengen omdat we naar de meest belangrijkste boekenbeurs ter wereld willen! ” Met deze mededeling kwam mijn uitgever meteen met de deur in huis vallen toen we een eerste bespreking hadden voor de voortgang van het boek. Ik was natuurlijk meteen dol-enthousiast want joehoe,al een maandje eerder ! Ik wist toen totaal nog niet wat dit nu werkelijk betekende want het was wel vaak een race tegen de klok plus dat zeer bedachtzaam en gestructureerd gewerkt moest worden. Even iets vergeten of over het hoofd zien en er was toch al best een probleem. Het manuscript had ik gelukkig al ingeleverd en had daar voorlopig nog geen omkijken naar omdat de opmaak en stijl enzovoort nu eerst moesten worden bepaald en gerealiseerd. Tussendoor zie jij daar als auteur schetsen en voorbeelden van. Maar het grovere werk wat er bij een uitgever gebeurt,daar merk je als auteur gelukkig niet zoveel van,zoveel extra stress erbij zou ik ook niet hebben getrokken,omdat ik mezelf ken en mij dan direct als mevrouw perfectionist mij overal mee ga bemoeien. 😉 En ik had ook al meer dan genoeg werk op mijn schouders,want er moesten natuurlijk bij die 400 recepten ook kwijl-foto’s komen. We bespraken dat we een deel van de fotoshoots bij mij thuis zouden houden ( ik heb een kippenhok vol met leuk achtergrond materiaal voor op een foto ) en een groot deel een kookstudio afhuren.Omdat ik een erg groot fan ben van de grootste kookwinkel van Nederland,Het Kookpunt in Rotterdam,was mijn wens ook om daar de kookstudio af te huren.We zijn eerst gaan kijken of het een geschikte ruimte was en ook of we er uiteraard mooie kiekjes konden schieten. De fotografe ,Muk van Lil,hebben we uiteindelijk gekozen als fotografe. Voor haar was dit ook een echte grote klus en ze heeft ook overuren gedraaid. Samen met Suzanne van de uitgever vormden we al snel een team die alles draaiende moest gaan houden.We hadden aanvankelijk de ( te hoog gegrepen) wens om 400 foto’s te schieten wat ook mogelijk zou zijn geweest als we dat extra maandje langer de tijd hadden gehad. Maar omdat we nu dus onverwacht een maand moesten inleveren hebben we keuzes moeten maken.

 

De eerste fotoshoot werd bij mij thuis gehouden.Ik wist totaal niet wat ik ervan moest verwachten en ik ben er maar als een kip zonder kop in gedoken.Ik had dagen tevoren al heel wat staan voorbakken,zodat we de fotoshoot direct konden opstarten terwijl ik de rest van de dag in de keuken stond om te bakken. Dit was best vermoeiender en zwaarder dan ik dacht,daar had ik mij erg op verkeken.Bakken kan ik 24 uur per dag wel doen,daar ligt het niet aan,maar lichamelijk en geestelijk vergt het enorm veel van je. Die eerste shootdag zal ik niet snel vergeten.Ik heb een ontzettend klein huisje en in een klein kamertje hielden we de shoots omdat daar het beste licht was. Het is trouwens hetzelfde kamertje waar ik mijn eigen foto’s schiet voor mijn website 🙂 Nu verklap ik jullie maar meteen een geheimpje: ik kan helemaal flippen als mijn huisje een complete puinhoop is. En omdat iedereen lekker van alles uit de kasten trok,de spullen ook vervolgens lieten liggen was mijn ” foto-kamertje” in zeer korte tijd veranderd in een soort slagveld. Waar ik bloed nerveus van werd en tussen het bakken door ook bezig was om de zooi op te ruimen. Tja,je bent een control-freak of je bent het niet,aard van het beestje. Maar het was het gelukkig allemaal waard want er zijn die eerste dag prachtige foto’s geschoten en de eerste zweefduik voor het gehele team was genomen.

 

bakken in de kookstudio

De volgende uitdaging lag alweer snel op mij te wachten,drie dagen na deze eerste heftige drukke eerste fotoshootdag hadden we de tweede,en in de kookstudio. Ook hierop had ik mij behoorlijk verkeken en stapte ik er eigenlijk té gemakkelijk in met een houding ” dat doen we wel even”. Nah…..dat viel nogal tegen. Om te beginnen moest ik de dag van tevoren zorgen dat alle boodschappen in huis waren.Daarnaast moesten alle bakspullen ook mee,en dat leek nog het meest op een halve volks verhuizing. De eerste bakdag in de studio had ik ook hulp ingelijfd.Ik had via mijn facebookgroep mensen gevraagd die het leuk zouden vinden om mij te komen helpen. Daarvoor kregen ze een Oud Hollands bakboek cadeau plus dat ze uiteraard veel lekkers mee naar huis mochten nemen.Er werd goed op gereageerd en ik besloot om drie extra hulpjes in te lijven voor die eerste kookstudio dag. Het waren erg gezellige mensen en je zag ook dat ze de grootste lol erin hadden. Nadeel was voor mij wel dat ik zelf niet echt veel verder kwam,omdat er continu wel wat aan mij werd gevraagd,om mijn hulp en assistentie werd gevraagd waardoor ik mijn eigen bezigheden niet echt goed kon uitvoeren.Gevolg was dat ik minder produceerde en ook niet echt optimaal zoals ik wilde: ik heb daarom veel taarten afgekeurd voor de foto. Ondanks dat het verschrikkelijk gezellig was in de studio ( lekker gekakel !) werkte dit dus duidelijk niet zo goed.Ik weet ook nog goed dat ik totaal doorgedraaid thuiskwam ( en ik ook nog eens de boel moest gaan uitpakken) Volgende keer zouden we het dus anders doen. Niet méér dan twee extra hulpen in de kookstudio en deze moesten enige bakervaring bezitten zodat ze ook zelfstandig volgens een recept konden werken. Dat kwam gelukkig ook helemaal goed,deze methode leek echt stukken beter te werken. En ik vond ook mensen die graag nog een keertje wilden terugkomen om opnieuw te komen helpen wat erg prettig was omdat je elkaar al kent en goed op elkaar kunt inspelen. Bakken in zo’n gigantische kookstudio is echt een droom voor iedere bak-gek. Alles,maar dan ook echt alles wat je maar wenst is gewoon aanwezig.Tig keukenmachines,het één nog geavanceerder dan de andere,tig mega ovens,alle messen,bestek kook-gerei wat je je maar wenst,kortom,een droom voor de homemade bakster. We mochten ook ( dank je wel Paula van het Kookpunt!) alles uit de winkel zelf gebruiken voor de foto’s.We hadden dus een zeer ruime keus aan kopjes,borden,pannen en andere toeters en bellen.Waardoor iedere foto weer anders kon worden opgesteld.

 

acht drukke fotoshoots

 

In totaal hebben we acht fotoshoot dagen gehad.Waaronder ook een dag waarbij ik werd opgemaakt ( viel er nog wat van te maken??:-)  ) voor wat leuke foto’s van mij voor in het boek. Daar was ik nu niet zo erg blij mee,want mezelf op foto…ik hou er niet van. Maar goed,het hoort erbij. We kregen een geweldige professionele visagiste over de vloer die wel even met mij bezig was.En ik een harde kont kreeg van het zitten,en ik ook erg onrustig werd.Ik zag mijn twee bakhulpen druk in de studio aan de bak zijn terwijl ik met mijn onrustige kont op een kruk moest blijven zitten 🙂 Viel niet mee! Maar Ayten Yildriz van ” la rouge visagie heeft echt een aardig knap werkje weten af te leveren en ik herkende mezelf bijna niet meer terug. We hadden ook een dagje buitenfoto-shoot-dag,en liet het toevallig die dag nu stralend zonnig weer zijn. Mijn lieve ” kleine vriendinnetje” ,mijn buurmeisje Mariëlle ,zou ook deze dag komen poseren voor de foto,en wat zag ze er PRACHTIG uit!

 

10699092_10205040573761983_687611042_n

Ze vond alles ook erg lekker en heeft haar buikje rond gegeten tijdens de fotoshoots. Ik werd uit mijn keukentje getrokken om ook even op het picknick kleedje plaats te nemen 🙂 Klik klik klik…..staat erop! En hup,Monique weer direct terug naar de keuken.Kunst en vliegwerk heet dat geloof ik.

 

Natuurlijk ging er ook genoeg mis. Zo zijn er wat taarten gesneuveld.Onze lieve Muk ( fotografe) liet een taart vallen en ik heb een pot meel uit mijn handen laten kletteren. Suzanne ging vrolijk op een bord muffins staan dansen tijdens de buitenfoto shoot,en hulpjes vergaten soms wat ingrediënten toe te voegen zodat iets  geheel ” anders” uit de oven kwam. Er is ook wel eens wat verbrand,of geïmproviseerd in ontbrekende ingrediënten die op waren,of die ik niet bij mij had naar de kookstudio. Dat zijn kleine stress momentjes omdat we echt werkten met roosters. We bespraken vooraf per fotoshoot dag wat we op foto gingen zetten en werden er recepten voor de hulpen extra uit geprint. Meestal haalden we deze lijsten niet maar we hebben het toch aardig gefikst.

 

Wat een achtbaan was het. Maar wel een hele leuke waar ik vooral ook van heb genoten. Al speelde er veel,ook op privé gebied,ik ben blij dat ik mijn geniet momentjes ook heb kunnen pakken.En ik ben nog het meest dankbaar voor de prachtige mensen die ik heb mogen leren kennen. Fotografe Muk,een top talent in de dop,de kookhulpjes met in het bijzonder Michelle van Klink en Joke Kouwenhoven die mij meerdere keren fantastisch hebben geholpen,maar ook de andere hulpen die met alle plezier mij graag wilden komen helpen. Maar ook Bibeb Korevaar,die mijn voeten tussen alle gekte door masseerde,want ook die kregen het even wat zwaarder dan normaal 🙂 Mensen,waar ik super dankbaar voor ben dat deze in mijn leven binnen zijn komen wandelen. De achtbaan gaat voor mij voorlopig nog even door,maar zolang ik maar blijf genieten van de ritjes kan ik alleen maar een geweldig blij eitje zijn!

 

 

IMG_4366

 

Ayten Yildriz aan het werk om nog wat van mij te maken 🙂

 

 

 

 

IMG_4907

 

Fotografe Muk en ik doen even melig na een lange dag

 

 

10639346_10205194917540481_1258676709_o

Carob

Ik kan mij soms blijven verbazen over het feit, dat sommige knetter-gezonde producten maar geen voet aan de grond krijgen op de oververzadigde markt. Carob is zo’n voorbeeld. Ik heb warme herinneringen aan carob. In mijn studietijd at ik hele potten carob-pasta leeg ( van het merk Molen-Aartje) waar ik voor spaarde, want deze potten waren erg prijzig in de biowinkel. Maar ik was er dol op, en dat is nog altijd onveranderd gebleven. Omdat ik het onterecht vind, dat het nog in het verdom-hoekje staat, heb ik dit artikel geschreven en gezorgd voor fantastisch lekkere recepten. Hopelijk kan ik jullie ook overhalen om carob eens te gaan uitproberen!  Lees verder