Spaaracties in supermarkten…hoe voordelig zijn ze echt?

Ook al zou je willen, de vele spaar acties in supermarkten zijn niet te ontlopen. Ongevraagd krijgen we zegeltjes, spaarkaarten, en tal van prullaria om onze oren geslingerd als we willen afrekenen. Van poppetjes tot voetbalplaatjes, van koek uitstekertjes tot moestuintjes. We kunnen het zo gek niet bedenken of we kunnen het bij elkaar sparen via zegeltjes sparen en plakken. Van serviesgoed tot messen, van dekbedovertrekken tot keukengereedschap, van pannensets tot bewaardozen. 

Meestal is het allemaal best leuk. Er is veel diversiteit, van spaaracties gericht op kinderen tot spaaracties gericht op volwassenen. De vraag blijft echter in hoeverre we deze producten nodig hebben. Zeker op gebied van de kinderspaar-acties kunnen we ons afvragen hoe zinvol de vele producten zijn. Het gaat erg vaak om prullaria, wat is gemaakt van plastic. Ook kunnen spaaracties voor kinderen behoorlijk dwingend en stressvol zijn voor ouders. De vraag is tevens hoe haalbaar zo’n spaaractie is.

HOE WERKEN SPAARACTIES?

Spaaracties komen in vele gradaties voor, maar meestal gaat het om spaarkaarten die met zegels moeten worden vol gespaard. Bij ieder bepaald uitgegeven bedrag ( het begint meestal bij € 10 of € 15  euro) ontvangt de consument een zegel. De meeste spaaracties moeten met volle ingeleverde spaarkaarten nog worden bij betaald. Je kunt op deze manier ogenschijnlijk goedkoop bijvoorbeeld een pan bij elkaar sparen. Het lijkt allemaal voordelig, maar is dat het wel?
Meestal ontvang je bij iedere € 15 uitgegeven euro’s een zegel. De spaarkaarten bevatten meestal een ruimte voor tenminste 50 zegels. Soms minder, maar soms ook nog veel meer. Als je een solo huishouden runt, dan wordt dit al meteen een stuk lastiger om een kaart op tijd vol te sparen. Je bent dan afhankelijk van wat je krijgt toegestopt via kennissen, vrienden enzovoort. Heb je dan eindelijk een volle spaarkaart, moet je nog bedragen tussen de € 5 en € 10 euro bijbetalen. Het kost veel doorzettingsvermogen en vasthoudendheid om zo’n spaarkaart vol te plakken. Heb je er plezier in, dan is het niet zo erg, maar de meeste consumenten vinden al dat verzamelen, en volplakken van spaarkaarten een heel gedoe. Ook worden ingenomen zegels verloren, waardoor het allemaal veel langer kan duren eer een spaarkaart vol is. Je moet ook het geluk hebben een grote vrienden/ familie/ kennissenkring te hebben, want zelfs gezinshuishoudens redden het  vaak niet om kaarten op tijd vol te plakken.
Soms zijn spaaracties iets “ vriendelijker’ gehouden, door bijvoorbeeld al bij iedere uitbesteedde € 10 euro een zegel te verstrekken. Daarnaast zijn de spaarkaarten zo volgeplakt omdat ze bijvoorbeeld maar om 15 zegels vragen. En je hoeft niets bij te betalen. Een voorbeeld hiervan zijn de razend populaire Vita-mini’s van de Lidl. Op deze manier is het nog redelijk te doen. Maar ook hier kost het stiekem wellicht meer dan je denkt.
Ik had het eerder al over de druk die vaak op ouders komen te staan, omdat hun kroost erg graag de Vita-Mini’s willen sparen. Ongewild kan een oudere dan wat meer uitgeven dan gewoonlijk om aan het bedrag van € 10 te komen voor de gratis zegel. Dit kan ongemerkt oplopen. Als we de zegels allemaal zelf moeten gaan sparen, dan kost het ons € 150 euro per kaart. Er zijn negen poppetjes om te verzamelen dus als we dit allemaal zelf bij elkaar moeten sparen dan zijn we € 1350 euro armer.
Het zijn supermarkten vooral te doen om de extra uitgaven die worden gedaan om de zegels bij elkaar te sparen. Dat is logisch, niets vreemds of geks. Supermarkten willen immers klanten aan hen binden, Als een spaaractie ( zoals de Vita-mini’s bij de Lidl) wordt opgepakt, dan kan dit voor een supermarkt enorm winstgevend zijn. Zeker als de populariteit enorm is. Er zijn dan zelfs speciale ruilbeurzen en groepen op social media waar flink wordt onderhandeld. Ook kunnen deze spaar-artibuten geld opleveren. Marktplaats staat bomvol met advertenties waar alles compleet wordt aangeboden. Of er wordt verdiend op volle spaarkaarten die vol worden aangeboden, soms voor bizarre bedragen.
Voor supermarkten zijn spaaracties daarom superhandig en de moeite waard. Er wordt niet alleen op heel veel manieren aan verdiend, ook geeft het een supermarkt-keten meer publiciteit. Allemaal vliegen in één klap.

IS HET MISLEIDEND?

Om deze vraag  meteen te beantwoorden: ja en nee. Het is om te beginnen sterk afhankelijk van de manier hoe een spaaractie wordt gehouden, van het te sparen product, en of er wel of niet bijbetaald moet worden.
Als we de huidige spaaractie ( porseleinen servies)  van AH ter voorbeeld nemen ( Februari 2019) zien we dat er per € 10 euro aan uitgegeven euro’s een zegel wordt verstrekt. Je hebt 40 zegels nodig om je kaart vol te plakken. Als je geen zegels krijgt toegestopt, kost je dit dus € 400 euro. Het servies is niet gratis. Je moet bij ieder stuk wel iets bij betalen, dat begint vanaf € 3 euro tot € 10 euro per deel. Deze actie kost de consument geld. En in het extreemste geval HEEL VEEL geld. In dit daglicht gezet zijn “ dit soort” spaaracties misleidend. Alhoewel er duidelijk bij wordt vermeld dat er sprake is van bijbetalen, is het bij elkaar verzamelen van de zegels een fikse opdracht. Soms worden er ook extra zegels bij een bepaald product uitgegeven. Dit zet jou wellicht ook aan om dit product te kopen terwijl je dit helemaal niet nodig hebt of normaal nooit consumeert. Stiekem wordt je onbewust aangezet om meer te kopen, op heel veel gebieden.

HEBBEN WE HET NODIG?

De meeste producten die we kunnen sparen ( voor volwassenen) zijn best aantrekkelijk. Een mooi servies, een mooie pan…..Nooit weg toch? Maar als we onszelf de vraag stellen “ hebben we het echt nodig?” Dan zullen mensen die JA antwoorden in de ruime minderheid zijn. We hebben immers altijd wel pannen en serviesgoed in huis. Of beddengoed en keukengerei.  En daar is niets mis mee. Zo’n spaaractie kan echter zeer prikkelen om opeens graag een nieuwe pan of nieuw serviesgoed te willen, terwijl er niets mis is met je huidige pannen en serviesgoed. Gevolg: veel ( onnodig) geld uitgeven , moeite en gedoe, en uiteindelijk OF met een overschot aan pannen en servies zitten of de oude waar niets mis mee is naar de kringloop brengen. We zouden met zijn allen juist wat moeten gaan consuminderen. Spaaracties helpen daar niet bepaald bij.

KINDER SPAARACTIES

Met name de spaaracties voor kinderen kunnen voor heel veel consumenten een ware nachtmerrie zijn. Niet alleen ouders, maar ook winkelend publiek kan door zeer enthousiaste kinderen zowel binnen als buiten de supermarktdeuren omver worden gelopen door een kudde kinderen die uit zijn op zegels, stickers, plaatjes en andere prullaria. Zodra er weer een populaire spaaractie is, staan na schooltijd heel veel kinderen langs speciaal geplaatste hekken urenlang te “ bedelen” om plaatjes enzovoort. Ze staan er nooit een kwartiertje, vaak gaat het om uren en uren achtereen. In plaats van daar uren te staan, zouden kinderen juist buiten moeten spelen, een lekker potje gaan voetballen of gaan fietsen. Het weerhoudt kinderen mogelijk van dagelijkse beweging.
Voor ouders kunnen spaaracties voor kinderen ook een belasting vormen. Het kind vraagt om extra inkopen te doen voor meer voetbalplaatjes, het vraagt om een map, album of andere accessoires waar alles in is te verzamelen, wat meestal erg veel extra geld kost, en het kan vragen om op social media diverse dingen te verzamelen. Er zijn rondom populaire spaaracties enorm veel “ handelswijzen” gaande, zoals ruil-groepen op Facebook en andere social media, maar ook marktplaats loopt vol met advertenties waar vol gespaarde spaarkaarten bijvoorbeeld worden aangeboden tegen soms belachelijk hoge prijzen.
Vooral populaire spaaracties kunnen heel wat opleveren. Hoe populairder, hoe beter voor de desbetreffende supermarkt. Zoals je hierboven kunt lezen levert het veel op, en haalt het zijn kosten er altijd uit. Bovendien zijn de productiekosten voor de meeste verzamelobjecten zeer laag.

PRULLETJES, SLECHT VOOR HET MILIEU

Het ergste is nog wel, dat al die spaar-items  meestal zijn gemaakt van plastic. Dit is zeer belastend voor mens, dier en milieu. Als ik naar mijn kennis W. Kijk, met haar twee kinderen in de leeftijden 5 en 8 jaar oud, dan zie ik bij iedere spaaractie een zelfde patroon. De kinderen zijn dol-enthousiast, en willen koste wat kost alles bij elkaar verzamelen. Als de actie voorbij is en de albums zijn volgespaard, is mijn kennis W. weer een stuk armer. Zo’n album is dan zo’n week of twee/ drie nog interessant, maar daarna verdwijnt het in een kast om nooit meer naar om te kijken.
Ook andere prulletjes verdwijnen vaak weer net zo snel als dat ze zijn gekomen. AH gaf vorig jaar bij iedere € 15 euro aan boodschappen een gratis koek uitstekertje. Dit kreeg je, of je dit nu wilde of niet. Deze uitstekertjes zijn overal rond gaan zwerven en komen uiteindelijk in de plastic soep terecht, Een kind vind zoiets meestal heel even leuk en interessant, maar het verliest snel zijn / haar interesse. Omdat het er niet om heeft gevraagd.  Kinderen krijgen  het ook maar in hun handjes gestopt. Het is zelfs zo erg, dat je als consument bij de kassa alles moet weigeren aan te pakken. Wat dat betreft heb ik een veel beter idee. Bij iedere € 15 euro aan boodschappen een gratis netje vers fruit meegeven….ik denk niet dat iemand daar NEE tegen zal zeggen. Toch? Ik denk, dat zowel consumenten als kinderen hier beter mee uit de voeten kunnen.
Resumerend:
De vele spaaracties zijn leuk, geinig, grappig en lijken vrij onschuldig. Maar voordat je aan een spaaractie begint of iets aan wilt nemen, bedenk je dan eens eerst het volgende:
* heb je het echt nodig?
* hoeveel geld kost het in realiteit?
* hoe belastend is het voor mens, dier en milieu?
* welke boodschap geef je je kind als je deze prulletjes aanneemt?
Ik ga zelf niet hypocriet doen, ook ik vind spaaracties zo nu en dan leuk. Ik verzamel bijvoorbeeld nu ook de Vita-mini’s van de Lidl. Waarom? Omdat ik er ECHT vrolijk van wordt. De poppetjes staan rondom mijn PC waar ik iedere dag uren achter zit. Het geeft mij een vrolijk gevoel. Voor mij zijn ze dus de moeite waard om te verzamelen, maar als ik dit alleen zou moeten doen, dan was het absoluut hooguit bij één Vita-Mini gebleven. Ik vraag en krijg veel zegels via mijn omgeving.  Ik ga daar echter niet om bedelen. Of iedereen in de rij vragen of ik de zegels mag hebben. Dat gaat mij te ver. Maar als het op een ( voor mij) ontspannen manier gaat, dan is het sparen niet vervelend. Ik vind de Vita-Mini’s echt leuk en nuttig. Veel scholen gebruiken de poppetjes bijvoorbeeld om kinderen te leren over de belangrijkheid van groente en fruit. Dit is in mijn beleving een stuk effectiever dan plastic koek-uitstekertjes bij de consument ongevraagd in de schoot duwen…..
Doe jij altijd wel mee aan een spaaractie?  Laat je reactie hieronder achter!

5 Reacties op “Spaaracties in supermarkten…hoe voordelig zijn ze echt?

  1. Ik doe meestal niet mee omdat ik altijd te weinig zegels heb uiteindelijk. Ik maak mensen achter me blij met mijn evt. zegels…
    Enne… jij krijgt een paar vita-mini zegeltjes van me binnenkort!!!

  2. Geweldig, Monique, bedankt, zeker die gratis plastic vormpjes bij de AH waren grote milieu vervuilende onzin..en..er zijn zulke leuke serviezen te koop..al bij de Ikea of Action hebben ze mooie keramiek serviezen… ik spaar nooit ergens voor, heb wel wat zegeltjes voor Mini’s van de Lidl, maar vorig jaar had ik 1 Mini bij elkaar geschraapt, mijn kleinzoon heeft er 1 dag naar omgekeken…..dus dat hoeft ook niet meer voor mij…(en hem)….ik hoop dat vèèl mensen dit lezen…en wakker worden……

  3. Inderdaad, de zegeltjes voor de vitamini’s die pak ik aan (ik koop er werkelijk niets meer door) en ik geef ze aan mijn schoondochter (zij spaart zelf ook). Ook mijn dochter spaart mee en zo kan mijn schoondochter gewoon gratis die poppetjes verzamelen voor haar zoontje. We doen onze ‘grote’ boodschappen toch al bij Lidl, daar verandert niets aan. De voetbalplaatjes pak ik ook aan die gaan naar het zoontje een collega van mijn zoon. Mooi opgelost zo.

  4. Als er dan toch perse een spaaractie moet komen, dan is sparen voor gratis fruit inderdaad een supergoed idee! Verder doe ik bijna nooit mee aan spaaracties, want als het een winstgevend succes is voor de supermarkt, heb ik er (ongemerkt) waarschijnlijk teveel aan uitgegeven en als het geen succes was, wordt het aan mij doorberekend in de verkoopprijzen. Kortom: spaaracties, die kosten je als consument juist geld.

  5. Heel soms spaar ik wel eens ergens voor. Ik spaar sowieso alleen voor iets dat ik echt kan gebruiken. Ik koop er beslist niets extra’s voor, daar kijk ik wel voor uit! Als de spaarperiode bijna voorbij is komen er vaak wel overtollige zegeltjes in omloop.

    Ik heb wel gemerkt dat “populaire” items op zeker moment op zijn. Dan krijg je ze überhaupt niet meer of je moet er lang op wachten…en dan ben je het vergeten, of misschien is je volle kaart dan kwijt. Dat is wel lastig.

    Ik vond het een goed geschreven artikel. Alleen wat je schreef over kinderen vond ik persoonlijk dan weer ietsje overdreven.
    Dat kinderen bedelen om wuppies, stickers, moestuintjes, inplak-plaatjes e.d. hoort er een beetje bij. Ik vind het leuker wanneer ze iets willen verzamelen i.t.t. kinderen die alles al hebben. Ze zijn toch wel actief bezig en altijd weer beter dan TV kijken of gamen…dan wordt er zeker niet voldoende bewogen.

    Kortom: sparen en verzamelen; prima, maar denk er wel bij na. Laat je niet te snel verleiden en ga er geen extra producten voor kopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *