Geachte fabrikanten…..

Geachte fabrikanten,

Mag ik het eens met jullie gaan hebben over het leed dat verpakkingen heet?
Om daarmee om te kunnen gaan moeten consumenten een cursus gaan volgen. Eer  wij uiteindelijk bij de kern ( inhoud) van een verpakking komen zijn we uitgedroogd en uitgehongerd, zitten onze handen vol krassen en in het ergste geval ( snij!) wondjes, en  zijn we flink gefrustreerd.
Jullie bedoelen het vast allemaal goed, als jullie de glazen potten zo vast zetten dat het lijkt of het met superlijm is vastgezet, maar het maakt het voor ons knap lastig om zo’n deksel los te wrikken. Daar moeten we vaak grof geweld bij gebruiken, en tal van hulpmiddelen inzetten zoals schroevendraaiers en hamers. Of een koevoet.
Wat wij ons ook afvragen, is het echt nodig om een pak koeken te verpakken in vier á vijf lagen? Het is steeds een verrassing, om een pak koek te openen, je weet nooit wat er onder de eerste buitenste verpakking tevoorschijn komt. Denk je door de eerste verpakking heen te zijn gekomen, kun je nog eens drie of vier verpakkingen door worstelen eer je bij de koek komt. Als je überhaupt bij de koek komt. De verpakkingen lijken te zijn verankerd en hebben totaal geen zin om los te laten. Gevolg: rode, gezwollen en geïrriteerde vingertoppen. En een halfvolle vuilnisemmer. Nooit geweten eigenlijk, dat één simpele pak koek zoveel rommel kan produceren.
Het is vast fijn voor de houdbaarheid hoor, daar hoor je ons dan ook niet over mopperen. Maar waarom moeten die seal-dopjes onder vele flesjes zo idioot lastig zijn om te verwijderen? Want: zo stevig zo’n dopje vast zit, zo fragiel is het lipje waar we al onze brute kracht op moeten zetten om het dopje te verwijderen. Beste fabrikanten, hebben jullie daar zelf geen last van? En zo ja, hoe lossen jullie het dan op als dat trek-lipje afbreekt? Hoe krijgen jullie in hemelsnaam dat dopje los? Wij lossen het vaak op door met een gevaarlijk schep mesje het dopje weg te snijden. Het is ons al vaak overkomen, dat zo’n mesje door onze vingers schiet met alle bloederige gevolgen van dien.
En dan die geweldig leuke seal-kapjes over de doppen van vele flessen. Het lijkt zo eenvoudig. Er is een opening voor-geperforeerd. Alles wat wij moeten doen, is dat deel los peuteren, en hopen dat je het kapje lostrekt. Met de nadruk op hopen, want dat lukt ons helaas niet altijd zo best. Na uren peuteren krijgen we soms een “ beginnetje” en als we dan met opluchting trekken, breekt het openingetje af….en kunnen we weer opnieuw beginnen met peuteren. Gevolg: afgebroken nagels, beschadigingen aan de vingertoppen.
Wie heeft eigenlijk die “ beginnetjes” bedacht bij rollen aluminium-folie? Eerst moet je als consument hopen dat je het plakkertje er af krijgt zonder dat je meteen een stuk folie meetrekt en de rol al meteen is “ verpest” en daarna mag je hopen dat je geen stukken lostrekt waardoor de rol zo-goed-als niet meer bruikbaar is. Gevolg: veel, HEEL VEEL gepeuter en in het ergste geval de rol weg kieperen. Anno 2019 zouden jullie daar toch wat anders op moeten kunnen  bedenken, vinden jullie ook niet?
We vonden het de uitvinding van de eeuw, die lipjes op blikken. Het “ rits-rats” tijdperk werd door jullie aangekondigd en wij waren zo blij dat we onze blik-openers weg konden gooien! HOERA! Eindelijk geen wondjes meer aan onze handen door die onhandige dingen die toch handig zijn. We mochten nu enkel aan een lipje trekken en hoppa! De deksel vloog los. Tenminste, zo zou het in de praktijk moeten werken. Onze praktijk werkte anders. De lipjes laten makkelijk los, waardoor je alsnog je blikopener weer uit het vet moet halen. Eigenlijk zijn die rits-rats toestanden niet echt succesvol. Weten jullie dit ook?
En dan onze allergrootste ergernis: het plastic gebruik. Geloof ons, we hebben echt thuis wel ergens een vork of lepel liggen. En de meeste consumenten hebben ook wel ergens een bewaardoosje liggen. We zijn lui geworden, dat zijn we best eens met jullie. Maar gelukkig nog niet zodanig lui en verwend dat we zelf onze lepels en vorken niet mee kunnen brengen, als we buiten de deur moeten consumeren. Plastic zit gewoon IN ons eten.
Aparte zakjes dressing, sausjes, apart verpakte groente en fruit in één bakje, waar is dit goed voor? Na openen mengen we toch alles bij elkaar. Als jullie het ons graag zo gemakkelijk mogelijk wil maken, dan kunnen alle groente en fruit gewon bij elkaar. Dat bijt elkaar niet, uiteindelijk gaat het toch samen naar binnen. Scheelt erg veel onnodig plastic.
Waarom zit tegenwoordig ALLES IN PLASTIC? Mijn stronkje broccoli zit verstikt in een zeer strak getrokken plastic folie, mijn appeltjes liggen keurig op een schaaltje, strak in plastic verpakt, en zelfs mijn eieren worden tegenwoordig voor mij gesplitst, gekookt en afgepeld.Het zal voor de luiaards onder ons vast ideaal zijn, voor ons milieu is dat allemaal wat minder. Waarom zitten er van die irritante plakkers op ons fruit? Is het dan echt zo triest gesteld met het IQ van verkopers? Dat zij niet weten om welk soort appel het gaat? En waarom zitten appels met plakkers verpakt in plastic zakken waar met koeienletters op staat om welke appelsoort het gaat? Plastic Fantastic? Denken jullie er zo over?
We zijn heus niet ondankbaar. Begrijp ons niet verkeerd. We geloven in al jullie goede bedoelingen. Maar gaat het vaak niet wat ver? We gebruiken jarenlang kartonnen literpakken zuivel. Opeens moeten we én tenminste twee liter kopen, én in plastic kannen. Dat is voordeliger, volgens jullie. Als we dan toch graag voor een liter gaan, betalen we daar extra voor. En zijn we ook niet van het plastic af, omdat jullie het waarschijnlijk hoognodig vonden om een plastic schenkdopje in de pakken te schroeven.
Weet je wat ons nog het meeste stoort,  beste fabrikanten?
Dat we aan al die gekkigheid mee moeten betalen. Gekkigheid, waar we helemaal niet om vragen, maar in onze schoot geworpen krijgen. We moeten het maar pikken en slikken. Plastic moeten we kopen, om aan ons voedsel te komen. Allerlei gekkigheid door worstelen om bij het product te komen. En hebben jullie ook wel eens stil gestaan bij de grote groep mensen die door verschillende aandoeningen als reuma, artritis, fibromyalgie, botbreuken, verlammingen dagelijks worstelen met dit voor hen HELSE probleem? Deze mensen zijn afhankelijk van anderen, om de producten te openen. Moeten naar de buren lopen om hun potje te laten openen. Of eten dingen die gemakkelijk te openen zijn, zonder dat zij het lekker vinden. Ook ouderen worstelen dagelijks met dit probleem. Weten jullie dat?
Jullie doen ons echt geen plezier met al dat plastic. We zijn niet blij met trek-lipjes, muurvaste doppen, onwrikbare deksels, en plastic vorkjes, we zien liever vers en los, zoals we dit jaren geleden ook zagen. Toen ging het ons ook prima af. Zouden we dit van jullie mogen vragen? Het zou ons een stuk gelukkiger maken!
Met vriendelijke groeten, de consumenten

8 Reacties op “Geachte fabrikanten…..

  1. Fantastisch Monique! En heel herkenbaar. Ik snap ook dat er ws wel een bepaalde mate van verpakking gewenst is ( houdbaarheid, hygiëne) maar dubbel/driedubbel?? Het is vaak een hele uitdaging om de inhoud onbeschadigd uit de verpakking te halen en dan heb ik niet eens beperkingen in mijn handen. Ik hoop dat er hier eens over nagedacht gaat worden

    • De fabrikanten lachen zich rot om het artikel. Het interesseerd ze helemaal niets, zolang het geld binnenstroomt. Het enige is NIET KOPEN.

      • Niet kopen is wel een beetje lastig als je alleen maar iets kunt kopen wat je graag wilt hebben, waar plastic om zit. En dat is gewoon zo bij veel groenten.
        Het meest bijzonder vond ik nog dat de laatste keer dat ik biologische broccoli kocht, die in plastic verpakt zat en de andere niet. Hahaha.

  2. De fabrikanten lachen zich rot om het artikel. Het interesseerd ze helemaal niets, zolang het geld binnenstroomt. Het enige is NIET KOPEN.

  3. Iedereen massaal het plastic van de groente afhalen en in de winkel achter laten, misschien wordt er dan iemand wakker en wordt er aktie ondernomen😉
    Maar alle gekheid op een stokje het is idd van de zotte met al dat plastic, ik probeer erop te letten maar dat is verdomd moeilijk.
    Heel mooi artikel Monique chapeau!!

  4. Plastic draagtasjes zijn bij de wet verboden.. tenzij er voor betaald wordt. Hilarisch dat het er nu oo lijkt dat veel meer groente en fruit verpakt wordt in plastic. Zo houden we de plastic berg toch nog in stand. Over de rollen plastic zakjes maar te zwijgen die bij de groente en fruit afdelingen liggen.
    Maar dan wél herbruikbare wasbare broodtasjes aan bieden in het kader van milieu.

  5. Ik koop het meeste niet meer dat voorverpakt is. Scheelt een hoop ongezond eten én afval. Twee vliegen in één klap. Alleen nog de groente…

  6. Mooi geschreven Monique!! Misschien kunnen wel met zijn allen eens een handtekening actie starten om minder plastic in de supermarkten te krijgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *