Pijnboompitten

Pijnboompitten zijn, zoals de naam zegt, afkomstig van een soort dennenboom, de zogeheten parasolden, ook wel gewoon de pijnboom genoemd. Pijnboompitten bevinden zich achterin de houtachtige schubben van de kegel, een soort dennenappel. Door de kegels te schudden komen de pitten vrij. Pijnboompitten hebben een harsachtige smaak en bevatten veel olie. Ze zijn zeer rijk aan voedingsstoffen. Ik noem daar de vitamines A, B1, B2, B3, E en tevens zijn ze erg rijk aan vezels, mineralen en spoorelementen. Alhoewel het de gezondere onverzadigde vetzuren zijn, leveren pijnboompitten wel aardig wat vet: per 100 gram zo’n 70 gram. Het is daarom niet aan te raden als je graag wilt afvallen, wel kun je ze echter zeer matig eten.

Nog wat nadelen: ze zijn duur. Dit komt omdat de oogst erg arbeidsintensief is en de bomen erg traag groeien. Er zijn ook erg veel pijnappels nodig om tot een kilo pitten te komen. Per kilo pitten betaal je al snel 25 euro. Geen goedkoop grapje dus. Ander nadeel: sommige pijnboompitten afkomstig uit China (deze zijn herkenbaar door kun kortere en dikkere uiterlijk, Europese zijn langer en slanker van vorm) kunnen een (tijdelijke) smaakstoornis opleveren. Deze treedt pas enkele dagen na het eten van de pitten op en kan ook enkele dagen aanhouden. Mensen kunnen dagenlang een metaalachtige, zeer bittere smaak in hun mond houden. Gelukkig levert het verder geen gezondheidsproblemen of gevaar op. Na enkele dagen verdwijnt de bittere smaak vanzelf. De pit soort waarbij dit bekend en vastgesteld is, is de Pinus armandii, een ietwat grijze en ovale pit. Even ter duidelijkheid: meest Europese pitten geven geen nasmaak.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *