Schär glutenvrij…zoveel gezonder?

Al jaren verbaas ik mij over de zogenaamde glutenvrije producten. Nog lang voor de “ glutenvrij-hype” waren deze producten al te vinden, ergens ver achterin of weg gestopt in een schap. Veel keus was er toen nog niet. Meestal stonden er wat crackers, en voorverpakt vacuüm getrokken “ brood”. Brood kon je het niet noemen, het was meer een bijeen geperste homp karton. De keuze voor Coeliakie-patiënten was dus niet groot en bovendien niet smakelijk.  Wat dat betreft heeft de glutenvrij-hype in het voordeel gewerkt. Er zijn inmiddels talloze glutenvrije producten verkrijgbaar, en het schap is flink uitgebreid. In plaats van hooguit een plank, vinden we nu een heel gangpad vol.  Mede dankzij deze enorme groei/ vraag naar/in glutenvrij, zijn de producten zelf ook verbeterd. Wat echter onveranderd blijft, is de extreme meuk die wordt toegevoegd aan al deze producten. Dat was voor de hype al een ramp, en lijkt nu alleen maar te zijn verergerd. Lees verder

Diepvries/pot/blikgroente…ook gezond?

Het Voedingscentrum adviseert nog altijd om iedere dag 200 gram groente te eten. Inmiddels is dit achterhaald en zijn er uit wetenschappelijke onderzoeken naar voren gekomen, dat we om verschillende redenen méér groente per dag zouden moeten eten. Het nieuwe advies zou rond de 400 gram per dag liggen.  Lees verder

Supermarkt-magazines…sprookjesboekjes!

Ik ben voor mijn werk dagelijks bezig met actualiteiten op gebied van voeding en diëtiek. Al jaren sla ik daarom geen editie over van ieder supermarkt-tijdschrift die voor het grijpen ligt, hou ik de nieuwste producten in supermarkten nauwlettend in de gaten, en maak ik dagelijks extra rondjes door de gangpaden van diverse supermarkten. Up-to-date blijven is tegenwoordig een dagtaak geworden. 😉
Als je dit jaren achtereen doet, merk je pas goed hoe productren veranderen. Ook supermarkt- tijdschriften veranderen automatisch mee, logisch. Ze staan tegenwoordig bomvol met sponsoring, advertenties en andere promoties. Dit was jaren geleden al het geval, en dat hoort ook zo, deze tijdschriften bestaan juist om alles wat in de desbetreffende supermarkt te koop is, aan te smeren. De tijdschriften worden gefinancierd door fabrikanten en bedrijven, en multinationale ondernemingen in de voedselindustrie. Het is een ronde cirkel. Voor de consument prettig omdat het blad gratis kan worden aangeboden.
Omdat er ook veel écht leuke recepten, artikelen, handige tips en nuttige achtergrondinformatie in staat te lezen, vind ik deze tijdschriften een uitkomst. Ik lees ze graag, pluis ze graag uit. Al jaren. Toch begint het mij al een aardig poosje wat tegen te staan. Ik krijg heel sterk het gevoel, dat ik een sprookjes-tijdschrift aan het doorpluizen ben, in plaats van een food-magazine. Om bij een écht nuttig artikel te komen, moet je eerst door een berg pagina’s heen die vol staan met meest onzinnige reclame. Nu snap ik, dat deze boekjes niet zouden bestaan zonder al deze reclame, en daar kijk ik dan ook al die jaren overheen. Echter worden de reclames:

A:  Vreselijk in je strot geduwd
B:  Ontzettend overdreven uitgelicht
C :Totaal onrealistisch gebracht
D  Zeer misleidend gebracht

Het lijkt erop, dat over de jaren de fabrikanten meer lef hebben gekregen, en veel meer durven. Als ik aan de bescheiden reclames van jaren geleden terugdenk, dan is het verschil met de reclames van nu levensgroot. Niet alleen de reclames zelf worden verweven in artikelen en recepten, er zitten ook vele bijlages bij, zoals folders en uitgelichte boekjes van één fabrikant. Ook wordt ingesprongen op huidige trends en hypes. Zoals nu, met de gezonde trends. Om een paar voorbeelden te geven, heb ik een aantal reclames uit de laatste editie van het gratis tijdschrift van AH “ Allerhande” uitgelicht. Wat klopt daar nu werkelijk van, en wat is de misleiding?

SAMSUNG CSC

LEKKER ZONDER SUIKERS!

Een erg veel voorkomend reclamespektakel, de woorden “ zonder suiker”. Ze vliegen ons in verschillende gradaties voorbij. Een gevolg van de “ suiker-boycot” van de afgelopen jaren. Hierop wordt ingesprongen, door met talloze producten op de markt te komen die geen geraffineerde suikers bevatten. Daar houdt het vaak ook op. Wat er ter vervanging is gebruikt wordt vrijwel nooit uitgelicht, niet op verpakkingen, niet in reclame-advertenties.
Ik ken het merk Céréal al vele jaren. Het is een fabrikant die al jaren producten voor diabetici op de markt brengt. Inmiddels heeft de fabrikant flink mee gelift op de gezonde “ suikervrij” trend, en heeft zijn producten vernieuwd en flink opgepimpt. Geen onlogische stap. Om de concurrenten voor te blijven moeten fabrikanten meegaan met de tijd en de huidige trends.
De paginagrote advertentie van Céréal valt direct op. Dankzij mooie zachte kleuren uit de natuur, natuur-achtergronden, en een mega-grote claim dat het product vrij is van suiker. Omdat deze claim klopt, is dit toegestaan. De kokos-koekjes bevatten inderdaad geen gewone suiker. Maar wat dan wel?

Tarwebloem, maltitol, koolzaadolie, tarwezetmeel, tarwedextrine, natuurlijke aroma’s, difosfaten ( rijsmiddel) natriumcarbonaten, ammoniumcarbonaten, koolzaadlecithine, zeezout.

Even afgezien van de behoorlijke andere meuk zijn deze koekjes gezoet met de kunstmatige zoetsof maltitol. Dit is een suikeralcohol ( of polyol) met 0,9 keer de zoetkracht van suiker. De stof komt in de natuur niet voor, maar kan wel worden gemaakt uit bijvoorbeeld moutsuiker ( maltose), wat is gemaakt uit tarwe of maïs.
Maltitol staat bekend om zijn laxerende werking. Het wordt deels opgenomen in de dunne darm en het lichaam verwerkt het als glucose. De niet opgenomen delen worden opgenomen in de dikke darm en wordt daar naar de darmflora gefermenteerd. Hierbij komen gassen vrij, deze kunnen voor “ rommelende darmen” zorgen. De gassen zorgen tevens voor krampen, overmatige winderigheid en diarree. Al bij 25 gram inname kun je deze klachten ondervinden. Op de verpakkingen van Céréal wordt hiervoor gewaarschuwd. Per 100 gram bevatten deze koekjes 20 gram maltitol. Omdat deze advertentie groots claimt dat de koekjes suikervrij zijn, kunnen erg veel mensen ( en dat zijn meer mensen dan we denken!) dit als een vrijbrief zien om lekker van deze “ onschuldige” koekjes te snoepen. Ook worden deze koekjes veel aan kinderen gegeven, wat nog sneller een laxerend effect kan geven omdat voor kinderen de ADH veel lager ligt dan bij de gerekende volwassene op een verpakking.

SAMSUNG CSC

THE ORIGINAL SUPERFOOD

Nu we de superfoods zo’n beetje allemaal hebben omarmd, vinden we het tegenwoordig gewoon in de supermarkten. Een fijne ontwikkeling, op enkele uitzonderingen na. Vele “ huismerk” superfoods bevatten even zo goed meuk.
Ook fabrikanten doen mee aan de superfood-hype. De paginagrote advertentie van het groenteconserven-merk Bonduelle pakt het heel groots aan. Vol misleiding.
Bonduelle maakt gebruik van het terechte gezonde imago van peulvruchten, iets wat we dankzij de superfonds-hype ook weer zijn gaan omarmen. De advertentie strooit met de claims dat we uit hun blikjes veel ijzer, eiwitten, antioxidanten en vezels kunnen halen, en dat dit “ het originele superfood” betreft. Ze vertellen tevens dat we tegenwoordig veel horen over allerlei exotische superfoods maar dat de blikjes van Bonduelle bol staan van de “ original superfoods”. Wat zit er in zo’n blikje zwarte bonen van Bonduelle?

Zwarte bonen, water, suiker, zout, aroma.

In een blikje zit netto 400 gram. Per 100 gram krijg je maar liefst 1,2 gram onnodige suikers binnen. Per blikje ( wat je snel op gebruikt bij bijvoorbeeld een warme maaltijd) zo’n twee suikerklontjes. Gedroogde ( en liefst biologische) peulvruchten mogen de claims die Bonduelle hier rondstrooit dragen, de blikjes van Bonduelle niet. We hebben geen suiker en zout nodig.
Dit “ blikvoer” is er voor puur gemak. Niet voor onze gezondheid en al helemaal niet als een “ origineel superfood”. Er zitten aardig wat toevoegingen bij, waardoor je in mijn beleving niet kunt spreken van een origineel product.

SAMSUNG CSC

ER IS FRIS, DAT BETER IS

In de edities van Allerhande vinden we tegenwoordig erg veel bijlages: boekjes en/of folders die zijn gericht op producten van één fabrikant, of multinationale ondernemingen als Unilever. In deze boekjes vinden we veel recepten en rooskleurige verhalen over de producten. In deze bijlage lezen we op de omslag dat er fris is, wat beter is. Dit prikkelt direct veel nieuwsgierigheid. Al meteen op de eerste pagina’s zien we diverse frisdranken die in het zonnetje zijn gezet.
Zoals het “ verfrissende karakter van ijsthee” wat wordt geformuleerd als puur genieten. Het merk “ Pure leaf” claimt dat het gaat om een drankje wat wordt getrokken van verse duurzame thee. Dit punt wordt in het verhaal sterk naar voren gebracht. Daarnaast het bekende riedeltje van “ zonder kunstmatige smaak en kleurstoffen” en de claim dat het per 100 ml “ maar 20 kcal” bevat. Uiteraard vinden we, zoals in meeste advertenties, de ware ingrediënten tabellen niet terug. Die heb ik maar even opgezocht:

Verse zwarte thee ( 95%) suiker, citroenzuur, ascorbinezuur, natuurlijk citroenaroma met andere natuurlijke aroma’s, zoetstof: steviolglycosiden

 

Zoals je kunt lezen bestaat dit drankje uit 95 % water getrokken uit thee, met suiker. Dit zie je direct terg in de voedingswaarde: per flesje van 500 ml tik je 22,5 gram suiker naar binnen. Ja, je leest dit goed: per flesje zo’n vijf suikerklontjes, afkomstig uit lege toegevoegde suikers.
Ik vraag mij af wat zoveel beter is aan dit fris. Een groot glas sinas geeft nog minder suikers dan dit “ fris”. De misleidingen hier zijn dat er vooral wordt ingespeeld op ons “ duurzame” hart. De thee wordt in dit geval letterlijk en figuurlijk “ sterk overtrokken” om ons een “ feel good” gevoel te geven. Qua voedingswaarde is dit totaal geen gezonder alternatief. Ook geen goedkoper alternatief, voor een flesje water met thee en suiker betaal je 1,35. Een kop verse thee met eventueel een beetje pure stevia om te zoeten is in ieder geval stukken goedkoper. Maar vooral ECHT gezond.

Op de rechterpagina vinden we een ander kletsverhaal, namelijk die van het merk LIPTON. Met kreten als “ groen licht voor lekker verantwoord” en een inzetje over stevia, wordt geprobeerd de consument een “ groen en gezond” gevoel te geven. Ook in het kletspraatje zelf vinden we weer terug dat het “ maar om 20 kcal per 100 ml” gaat, en dat deze ijsthee maar liefst 30% minder suikers bevat dankzij de toevoeging van steviolglycosiden. De kleur groen is erg veel gebruikt om dit product een gezond imago te geven. Wat voor “ groens” zit er werkelijk in?

Water, invertsuiker, fructose, groene-thee extract ( 0,14%) citroenzuur, aroma’s, trinatriumcitraat, ascorbinezuur, zoetstof: steviolglycosiden.

Om te beginnen is daar de invertsuiker. Dit is een mengsel van gelijke hoeveelheden glucose en fructose. Anders gezegd dubbele suiker. Omdat fructose zoeter is dan sacharose, heeft invertsuiker per gram een grotere zoetkracht dan suiker. Daarnaast vinden we ook nog eens fructose, aroma en steviolglycosiden. Deze laatste betreft slechts een vleugje. Dit is toegevoegd, om dit product een gezonde naam en imago te geven. Stevia verkoopt.
De thee in dit product betreft geen echte thee, maar een extract en dit in zeer geringe hoeveelheden. Dit, omdat een extract zeer geconcentreerd is en de fabrikant hiervan zeer weinig nodig heeft. Dit levert goedkopere productie. Wat we hier zien is een fles suikerwater, met extra toevoegingen om de boel geconserveerd te houden voor verkoop.Het “ stiekeme” suikergebruik in dit product is erg goed terug te lezen in de voedingswaarde: per 100 ml tik je 4,5 gram suiker weg, toegevoegde lege suikers wel te verstaan. Misleiding van het hoogste niveau. Dit drankje is in geen velden of wegen een “ fris-dat-beter-is”. En hoort totaal niet thuis in een boekje als deze.

SAMSUNG CSC
Als we verder bladeren door dit boekje, vinden we nog veel meer pure misleiders. Zoals “ 7-up free”. Opnieuw weer een kletspraatje over hoe verantwoord en gezond deze variant op 7-Up is. Hieraan zijn geen suikers toegevoegd. maar is gebruik gemaakt van chemische/kunstmatige zoetstoffen. Voor veel fabrikanten en diëtisten overigens, is dit meteen een enorme gezonde keuze. Over kunstmatige zoetstoffen, en in het bijzonder aspartaam, de zoetstof die hierin is gebruikt, is het laatste woord nog niet gevallen. Er is erg veel negativiteit rondom aspartaam te vinden op internet. In dit kletspraatje wordt het feit dat het weinig tot geen calorieën levert zeer groot aangesneden. Zo kunnen we lezen dat het maar 1 kcal per 100 ml geeft.
Wat zit erin?

Koolzuurhoudend water, citroenzuur, natuurlijk citroen-en-limoenaroma, natriumnitraat,aspartaam

Dit drankje geeft inderdaad geen suikers, maar daar is alles mee gezegd. Het bevat een chemische kunstmatige zoetstof, wat ik persoonlijk niet als erg gezond kan bestempelen.

Op een andere pagina vinden we Rivella. Met groot ingekopt boven het kletspraatje als titel “ naturel is wel zo lekker”. In het kletspraatje zelf opnieuw groot uitgelicht dat het “ maar 5kcal per 100 ml” bevat en het natuurlijke ingrediënten bevat. Wat zit erin?

Koolzuurhoudend water, melkserum ( 26%) voedingszuur ( (L) + melkzuur) karamelsuiker-stroop, zoetstoffen: cyclaamzuur,acesulfaam K, sacharine, natuurlijke aroma’s, kaliumsorbaat,natriumbenzoaat

Zoals je kunt lezen, bevat dit goedje aardig wat kunstmatige en chemische meuk. De claim “ MET natuurlijke ingrediënten is hier zorgvuldig uitgezocht. Er zitten natuurlijke ingrediënten in : de natuurlijke aroma’s. De rest is regelrechte meuk.
En dan het melkserum. Een melkserum is de vloeistof die van de melk overblijft na afscheiding van het botervet en kaasstof.Dit bestaat uit water, albumine, globuline, melksuiker, en vitaminen en mineralen. Voor mensen met een koemelk-allergie is deze drank ongeschikt.
Per 100 ml tik je 1 gram suiker weg, afkomstig uit lege suikers. Misleiding hier is dat er wordt gestrooid met “ natuurlijk” terwijl dit drankje verre-van is.

 

Resumerend: ook al weten we dat in deze gratis magazines erg veel berust op reclame, we worden onbewust misleid, op een verkeerd been gezet en krijgen nooit de juiste info. Uiteraard klopt de gegeven info altijd, dit moet wettelijk kloppen. Maar zoals je in de voorbeelden hierboven hebt kunnen lezen, zijn er vrijwel AL-TIJD adders onder het groene gras. Wees je daarvan bewust.

Review Peynenburg ZERO

Na mijn blog over de suiker-koek van Peynenburg ( ontbijtkoek) kreeg ik veel vraagstelling over de nieuwe koeken, die Pennenburg onlangs lanceerde: ZERO.
De koeken zijn vrij van suikers, en zijn gezoet met xylitol. Ik ben er meteen in gedoken. Een review. Lees verder

PIJN-en-burg suikerkoek

Het is dat het zo treurig is, anders zou je continu lach-salvo’s kunnen houden…Waar heb ik het over? Ik heb het over de reclamespots, radio-reclame en de reclame in de media. Ligt het nu aan mij, of worden we ( lees: de consument) steeds vaker aangezien voor een stelletje domme ganzen?
De reclame die dagelijks op ons worden afgevuurd worden steeds meer bizar, belachelijk, en ronduit sprookjes-achtig. Alsof we met zijn allen in één grote schijn-wereld leven. Misschien is dit inmiddels wel zo….

Niet alleen via tv en radio commercials, maar ook op social media en in tijdschriften vieren meest belachelijkste reclame hoogtij. Van rondvliegende pannenkoeken met vleugels door een hemelsblauwe lucht, tot zeer vrolijke actieve kinderen, omdat zij een bepaald product eten/nuttigen. Uiteraard ben ik geen zure citroen die de lol en humor er niet van inziet, integendeel, ik benader ze juist al met de meest groots mogelijke humor wat ik in mij heb. Maar zelfs dan nog zijn de reclamespots ronduit belachelijk te noemen. Het geeft een totaal verknipt beeld van de werkelijkheid, en het komt al helemaal nooit overeen met wat er werkelijk in het product zit.
Afgelopen week kwam ik aan de lopende band de volgende reclame tegen van Peynenburg ontbijtkoek:

SAM_2723

Zoals je kunt zien, wordt hier volop de suggestie gewekt dat de koeken uit gezonde granen bestaan. De bijbehorende tekst spreekt ook voor zich. Als een vrij naïef persoon dit ziet, denkt het ook, dat het gaat om iets gezonds. Om dit soort onzin-reclame eens van hun sokkel af te blazen, heb ik deze reclame gebruikt om de werkelijkheid te laten zien.
Als we namelijk deze reclame in al zijn waarheid zouden brengen, dan zag bovenstaande foto er zo uit:

SAM_2726
Ook het leuke kletspraatje is erg leuk bedacht, maar gaat nergens over. Een koek bevat 38% aan de hoog de hemel in geprezen rogge. Daarnaast gaat het om een BEWERKTE variant. Daar blijft vaak nog maar louter weinig echte voedingswaarden van over. Wat zit er WERKELIJK in deze koek?

GLUCOSE-FRUCTOSESTROOP ( gemaakt van granen) : hoppa. Daar begint de ingrediëntenlijst meteen mee, wat betekent dat deze koek voor het grootste gedeelte bestaat uit suiker. De claim (gemaakt van granen) klinkt erg gezond. Maar het is niets meer of minder dan een vloeibare suiker. De graankorrels worden geraffineerd ( gepolijst, geslepen, gezeefd) waarbij enkel “ kale” korrels overblijven. De volgende stap is bijvoorbeeld om hier bloem van te maken, denk aan tarwebloem. Anders gezegd: de granen zijn volledig “ uitgekleed” waardoor er niets “ gezonds” aan de korrel blijft hangen. Dit is een erg goed voorbeeld, van hoe iets met een zeer gezond imago ( granen zijn gezond) wordt misbruikt om een product een gezond imago te geven en de extreme hoeveelheden suikers te maskeren.

ROGGEBLOEM 38% : zoals je kunt lezen, gaat het hier om rogge-BLOEM. Hetzelfde verhaal als bij de glucose-fructosestroop: de rogge wordt geraffineerd en tot bloem gemalen. Er blijft NIETS meer over van al die gezonde voordelen van rogge. Bovendien gaat het hier maar om hooguit 38% in een koek.

SUIKER: bonus! Bovenop de glucose-fructosestroop.

PLANTAARDIGE OLIEN ( palm, raap) : palmolie is meest omstreden. Het wordt industrieel erg veel gebruikt om bijvoorbeeld smeltgedrag in producten tegen te gaan, denk aan koek en taart met een vulling, of pindakaas. Omdat het zeer veel wordt gebruikt, vraagt het om veel productie, wat ten koste gaat van de regenwouden. Get this: elk uur wordt er voor een oppervlakte van 300 voetbalvelden aan oerwoud gekapt om plaats te maken voor palmolie-plantages. De meeste palmolie die in ons land worden verkocht en gebruikt in producten, is afkomstig uit Maleisië en Indonesië. Door al dat kappen worden plant en dier met dood-en-uitsterving/uitroeiing bedreigd. Palmolie bevat veel meer verzadigde vetten dan andere plantaardige oliën. Gebruik van palmolie verhoogt de kans op hart en vaatziekten. Allemaal redenen om industrieel gebruikte palmolie te mijden.

RIJSMIDDEL ( natriumbicarbonaat, zuurnatriumpyrofosfaat) : beiden middelen om de koek zijn elasticiteit en hoogte te geven.

TARWEBLOEM: waarschijnlijk als vulmiddel gebruikt om de zeer matige aanwezigheid van roggebloem te ondersteunen.

SPECERIJEN: staat niets bij welke, waarschijnlijk koekkruiden.

AROMA: kan alles zijn, ook een suiker.

Zoals je kunt lezen, begint en eindigt de koek met suiker. Niet direct in naam genoemd, maar onder een alias-suiker.
Deze bizarre hoeveelheden suiker vinden we direct terug in de voedingswaarde: per plakje ( 30 gram) krijg je 11,8 gram suiker binnen. Waarvan niets natuurlijk is. Enkel geraffineerde/bewerkte suikers. Dit zijn toch zo’n drie suikerklontjes per plakje.

WAT ZIJN DE MISLEIDENDE ZAKEN?

Als we naar de reclame kijken, zien we dat een opengebarsten pak ontbijtkoek zich ontspruit met mooie rogge koren. Het geeft meteen de indruk, dat de koek uit zijn voegen barst van de gezonde granen, de werkelijkheid is, dat de koek voor A: hooguit 38% uit rogge bestaat, en B: bewerkt ( bloem).
De claim bij het hoofdingrediënt ( glucose-fructosestroop) “ gemaakt van granen” is pure misleiding. Het geeft de consument de indruk dat deze stroop gemaakt is van gezonde vervanging. In werkelijkheid gaat het om volledig geraffineerde granen, immers, anders kan er geen stroop van worden gemaakt. Het zegt dus totaal niets. Of glucose-fructosestroop nu uit granen of uit bijvoorbeeld maïs wordt gemaakt, het is en blijft wat het is: stroop. En stroop = suiker.
Peynenburg heeft op You Tube een filmpje geplaatst waarin een “ deskundige dame” vrolijk vertelt over deze stroop gemaakt uit graan. De waarheid wordt ook hier perfect omzeild, door er een prachtig kletspraatje omheen te breien. Ook deze filmpjes worden gemaakt om de consument te overtuigen.
Met claims als “ gemaakt met palmolie!” zul je Pennenburg niet zien rondstrooien. Daar rust een zwaar taboe op, en daarom wordt dit ook goed uit de publiciteit gehouden.

Resumerend:
Als we de reclame naar waarheid zouden moeten plaatsen, zou het er zo uit moeten zien:

SAM_2721

Dit geeft de “ mierzoete waarheid” van wat er WERKELIJK schuil gaat in de suikerkoek. Ik persoonlijk benoem ontbijtkoek sowieso nooit met “ ontbijtkoek” maar met waar het werkelijk voor staat: suikerkoek.

 

Zelf een echt ontbijt-koek maken? Een koek, die echt volwaardig is als ontbijt? Klik hier 

 

12144801_1037924986239631_799608134219218679_n

Aanvulling 12-10-2015:

 

FOODWATCH heeft mij benaderd met de vraag of zij mijn foto/foto-idee mochten gebruiken voor hun eigen actie. Uiteraard stemde ik graag toe. FOODWATCH is het volledig eens met bovenstaande tekst in mijn blog. Ik heb ook Pennenburg zelf om commentaar gevraagd. Ik heb zowel gebeld met klantenservice als via de website een contactformulier ingevulfd. Telefonisch werd ik plots weggedrukt toen ik in de wacht werd gezet, en op een reactie via mail kan ik vrees ik erg lang wachten. Ik ga opnieuw proberen contact te zoeken met Pennenburg. Ik zal eventuele nieuwe ontwikkelingen aanvullen in dit blog. Graag zou ik bij deze iedereen willen oproepen dit blog zoveel mogelijk te delen. Hoe meer men bewust wordt van de grote hoeveelheden suiker in deze koeken, hoe beter! Dank jullie wel!