Waarom verpakkingen duurder zijn dan producten zelf

Soms lijkt het, alsof we een flitsende discotheek in wandelen in plaats van een lokale supermarkt. Al vanaf het moment dat we een voet binnen zetten komen de kleuren, geuren, en prikkels op ons af, klaar om ons compleet in te pakken. Dit hebben we niet in de gaten. Hoe komt dat eigenlijk?  Lees verder

Suiker in ons voedsel…is het echt zo erg?

In mijn artikelen wind ik er geen doekjes om. Het is erg droevig gesteld met het extreme suikergebruik in ons voedsel. Niet alleen in Europa, maar ook daarbuiten. De voedselindustrie is een versuikerde wereld geworden, waar wij met zijn allen iedere dag mee worden geconfronteerd. We zijn immers afhankelijk van al het voedselaanbod wat we krijgen aangeboden in winkels om ons heen.  Lees verder

Additieven in ons voedsel…is het echt nodig?

E nummertje hier, E nummertje daar….We kijken er al niet eens meer van op, de steeds langer geworden ingrediënten-lijst die we op verpakkingen tegenkomen. En merken niets op, omdat de lettertjes steeds kleiner worden om minder ruimte op de verpakking in te nemen, maar meer kwijt te kunnen aan additieven. Nu dat mijn ogen achteruit gaan ( ik ben 46 en ook ik ontkom er niet aan vrees ik ;( ) heb ik steeds meer moeite gekregen de etiketten te ontcijferen. Zonder bril of loep wordt het al bijna een mission impossible. De informatie die werkelijk van belang en tot nut is op een etiket zijn verkleind tot het mieren-alfabet, de onzin kletspraat kunnen we absoluut niet over het hoofd zien. 

Er is over de jaren steeds meer en meer in ons eten gepropt. Vooral kunstmatig. Dit biedt mogelijkheden om de meest gekste producten maakbaar te maken, producten maanden tot jaren houdbaar te houden, en meer producten te exporteren naar het buitenland. Alles vast goed voor de economie, maar niet voor ons welzijn en gezondheid, is afgelopen jaren gebleken. De grote hamvraag: is het echt nodig om zoveel chemische, synthetische en kunstmatige additieven in ons eten te stoppen? Lees verder

Review Chia & Fruit jam

Bijna dagelijks verschijnen er nieuwe producten in de supermarkt. Zeker sinds de gezonde trends, hebben fabrikanten een geheel nieuwe markt ontdekt. Alles is nu plots rijk aan vezels, bevat geen toegevoegde suikers, geen geur/kleur/smaakstoffen, is 100% natuurlijk en bevat tenminste één populair superfood. Nu suiker een scheldwoord is geworden, doen fabrikanten er alles aan om suiker te omzeilen in hun producten. Voordat je gaat juichen, helaas gaat het vrijwel altijd enkel om het woord “ suiker” op de verpakkingen. De suikers in de producten zijn gewoon hetzelfde, soms nog meer. Alleen kunnen we dit nu niet direct lezen als suiker, maar verpakt onder alias namen als maltodextrine, vruchtenconcentraten en aroma’s. Klik hier, om alle alias namen te kunnen herkennen op verpakkingen. Lees verder

Hallo Meneer Jumbo!

Hallo Meneer Jumbo! 

Mag ik wat van uw kostbare tijd vragen? Ik zit namelijk een beetje met iets in mijn maag wat dwars zit. Dat gebeurt mij letterlijk steeds als ik door uw supermarkt wandel, en figuurlijk, zodra ik één van uw producten consumeer. Als ik door uw steeds groter wordende supermarkten wandel, krijg ik steeds meer de overtuiging dat u een echte suiker-oom voor ons bent geworden. Wat verwent u ons toch met producten waarvan ik het bestaan niet eens afwist. En waar ik thuis mij afvraag wat ik er in hemelsnaam mee moet. Maar tja, zo’n jumbo-deal is ook wel heel erg aanlokkelijk. Lekker voordelig toch? Het geeft overigens niets hoor, al die vreemde producten zijn zo lekker zoet, dat het toch wel opgaat. Ook al krijg ik er niet veel later een beetje buikpijn van. Letterlijk en figuurlijk.

Lekker hoor, al die mierzoet geworden dagelijkse producten uit uw supermarkt, daar niet van. Mijn kinderen, zes en vijftien jaar oud, willen niets anders . Wat dat betreft is het lekker makkelijk. Ik kan altijd thuiskomen met al deze producten zonder gezanik en gezeur. Dit hoef ik met verse spruitjes van uw groenteafdeling niet meer te proberen, nee, daar “ stinken” ze niet meer in. Het lukt niet eens meer met zo’n zakje saus van Jumbo. Te flauw, zeggen ze dan. Verse bloemkool, broccoli, andijvie, boerenkool, wortels, sla? Ik moet oppassen dat zij het niet voor mijn voeten linea recta uitspugen. Tja, dan zijn die pakken kant-en-klaar mixen een uitkomst. Dat spugen ze tenminste niet uit. En dan zaniken ze ook nooit. En voor mij ook lekker makkelijk. U maakt het ons graag gemakkelijk, zegt U vaak in uw columns in uw eigen supermarktmagazine, die ik overigens iedere maand van begin tot eind verslindt! Uw moeder is een echt schoonmaakwonder! Poetst zij uw riante woning ook zo netjes? Want U verdient vast ontzettend veel met uw gulle bijdrage aan de suikerindustrie. Daar kan vast wel een aantal interieurverzorgsters van worden bekostigd, uw moeder kan het immers niet allemaal alleen bijhouden. Die luxe heb ik helaas niet. Ik moet de hoge kosten van de tandarts betalen, mijn kinderen hebben afgelopen jaren zoveel gaten en kieren in hun gebitten gekregen dat de verzekering de kosten niet allemaal meer dekt. En tja, mijn oudste heeft diabetes. Hij heeft aardig wat overgewicht. 

En ik probeer er echt wel wat aan te doen! Er komen geen zakken jumbo chips meer in huis, en de jongens drinken nu alleen nog maar light frisdranken. Weet U wat het gekke is? Mijn jongens zijn absoluut geen snoepkonten. Ik heb nooit rollen snoep in huis, of pakken koek. Ach, soms eten ze wel eens een gevulde koek, maar dat kan toch niet echt zoveel kwaad? En ze lusten ook graag een stuk slagroomtaart, die van de Jumbo. Maar hoe vaak komt dit voor? Hooguit eens per maand? Daar worden ze vast niet zo dik van, en krijgen ze kieren van in hun gebitten. 

Ik ben daarom eens gaan letten op wat we vrijwel iedere dag bij U komen inkopen. 

Te beginnen bij de broodafdeling. Wat ruikt het daar toch altijd zo lekker! U doet het er vast om hé? Ik zie tenminste de ovendeuren daar op de afdeling altijd open staan als het brood er niet in wordt afgebakken. Ik krijg er altijd zo’n honger van! Zelfs al heb ik net gegeten. Zo’n kraakverse warme croissant gaat er altijd nog wel in, en ik neem ze voor de jongens en mijn man ook mee, super mega deal overigens meneer Jumbo! Twee voor een euro! Daar kan je nog eens lekker voor inkopen. Zo’n croissantje bevat toch nooit zoveel? Toch? Daar ben ik eens naar gaan vragen bij één van uw zeer vriendelijke medewerkers. Meneer Jumbo, ik moet werkelijk zeggen dat mijn mond open viel van verbazing toen ik de ingrediënten lijst onder ogen kreeg. Wat zit er veel in zo’n onschuldig lijkend croissantje!  Wat een waslijst. En vol met woorden waar ik geen sikkepit van snap. E nummers, en dingen als emulga….of iets, nu ja, komt U er eigenlijk zelf wel uit? Ik heb het aantal ingrediënten niet geteld, dat was bijna onbegonnen werk. Ik was er echt even stil van Meneer Jumbo. 

Hoe zit het met een gezonde bruine bol? Een bruine volkoren boterham? Dat eten de jongens met Gods gratie nog wel, maar ik begin nu toch wel erg te vrezen voor wat ik in de ingrediëntenlijsten tegenkom van deze producten. Soms, als ik in een goede bui ben en “ bio-centen” over heb, koop ik wel eens zo’n biologisch brood. Donker meergranen. Nooit geweten, dat er ook gewoon suiker in brood zit. Rietsuiker. Dat is toch ook suiker? Of gezonde suiker? Weet U het allemaal nog?

Met uw zeer handige potten en blikken groenten doe ik mijn jongens nog enigszins een plezier. Ergens in mijn achterhoofd vroeg ik het mij steeds af, waarom mijn jongens deze groente wel enigszins binnen wilden houden, maar verse nooit. Nu snap ik waarom meneer Jumbo: in al die potten en blikken zit ook suiker. En zout. Mijn jongste is dol op hartig, en dus op zoute dingen. Vandaar hij uw blikken sperzieboontjes zelfs koud uit blik verorbert. Wist U, dat ik dit nooit heb geweten? Ik dacht werkelijk dat er hooguit wat kookvocht bij al die pot/blik groenten zaten. Maar ik snap nu, dat het om veel meer gaat dan alleen water. Soms veel meer. 

Mijn jongens eten ook graag pindakaas op brood. Die mega potten van U zijn lekker voordelig. Ik zag nooit zoveel kwaad in pindakaas, ik bedoel, bent U er ook mee opgegroeid? Ik wel. Alleen niet met uw eigen merk, maar dat is een ander verhaal. Waar ik van schrok, is dat uw pindakaas behoorlijk wat zout bevat. Vandaar mijn jongste iedere morgen niets anders op zijn brood wil. 

De oudste is niet zo’n pindakaas-fan, maar hij vind uw boterhamworst erg lekker. Ik ben met angst en vrezen ook maar eens op de verpakking gaan kijken. Echt waar meneer Jumbo, van alle verbazing viel ik bijna van mijn ontbijtstoel. Er zit gewoon ook suiker in! In worst? Suiker in worst? Het moet toch niet gekker worden?

Na deze heftige ontdekking Meneer Jumbo, heb ik iets experimenteel gedaan. Ik ben uw supermarkt in gewandeld, met een missie. Ik ben in ieder gangpad steeds zeker 10 willekeurige Jumbo producten uit het schap gaan trekken, en de ingrediënten gaan aflezen. Het resultaat gaf me buikpijn: in zeker 9 van de 10 producten kwam ik wel iets van suiker tegen. Want inmiddels ben ik zo goed ingelezen ( lang leve internet) dat ik weet dat dextrose, glucose-fructosestroop, rietsuiker, honing, agave, maïsstroop, rijststroop, dadelstroop, karamel, en melasse ook gewoon suiker is. En weet U, het begon mij toen pas een beetje te dagen. Het zonk in. Waarom mijn oudste zoveel overgewicht met zich mee zeult, waarom mijn jongste niets anders wil dan blik en potvoer. Alles wat ik uit uw schappen trok, leg ik regelmatig in één van uw steeds groter geworden winkelwagen, die U maar wat graag uitleent aan ons. We mogen het tot de nok volladen. 

Beste Meneer Jumbo, ik vraag mij af, of U zelf ook uw voorraadkasten vol heeft liggen met uw eigen producten. En of U ook aan overgewicht lijdt, en met grote regelmaat op de tandartsstoel ligt om uw gaten en kieren te vullen. Of dat U, net als ik, er een beetje buikpijn van krijgt. Ik vond mijn vage buikpijnklachten vaak iets om te negeren, we zijn tenslotte allemaal erg druk, nietwaar? Maar ik begin nu toch echt te twijfelen. Of het aan de cola-light ligt. Of aan die lekkere voordelige croissantjes van U. Aan het bio-meergranenbrood, de boterhamworst, de pindakaas. De potten en blikken groente. 

Mijn vraag is ook, waarom U niet een beetje minder voor suiker-oom kunt spelen voor ons. We vinden het heus erg aardig van U. Om het ons zo lekker en zo gemakkelijk mogelijk te maken. Maar eerlijk gezegd word ik er een beetje simpel van. Ik heb een prachtige keuken, waar ik nauwelijks nog gebruik van maak. De geavanceerde stoomoven gebruik ik hooguit nog om één van uw kant-en  klaar happen op te warmen. Of één van uw pizza’s. Mijn jongens zijn er dol op, maar jemig, wat zit daar veel suiker in. Ongekend. De inductie kookplaat staat hooguit aan om wat op te warmen. Best zonde toch? Dat we amper nog in de keuken hoeven te staan, als het aan U lag?

Staat uw vrouw eigenlijk nog wel in de keuken? 

Afijn, ik zal U verder niet langer ophouden, en “ to the point” komen. Kunt U de suikerUnie/industrie wat minder steunen? En ons wat meer ? We hebben Uw hulp echt hard nodig in deze kunstmatige gesuikerde wereld. We weten het vaak gewoonweg even niet meer en grijpen we wat er voor het grijpen ligt. U bent erg met uw klanten begaan, lees ik iedere maand in Uw magazine. Dat U trots bent op wéér een geopende winkel ergens in het land. Zullen we bij deze afspreken, dat U deze nieuwe winkels enkel vult met echt gezonde en verantwoorde producten? Zodat het voor ons een stuk eenvoudiger wordt om voor gezond en lekker te kiezen? Echt waar, een beetje minder suiker mag gerust. Een beetje minder zout ook. Ik zou er, letterlijk en figuurlijk, een stuk minder buikpijn van krijgen.

Vriendelijke groeten van een vaste Jumbo klant. Zo’n eentje waar U altijd grote waardering uitspreekt.