Waarom je stevia soms niet lekker kunt vinden, en wat zijn de alternatieven?

Zoals bekend, werk ik met zuivere stevia om te zoeten. Het was een lange zoektocht om bij een merk te komen die echt zuivere en pure stevia-producten verkoopt. In de wereld van stevia is er helaas ook erg veel gesjoemel, en mag de naam al worden gebruikt als het product tenminste 1-2% steviolglycosiden bevat. Daarnaast speelt productie een erg grote rol. Dit gebeurt ( massaal) vaak chemisch.

Het maakt het voor de consument alleen maar lastiger. Gelukkig is er anno 2020 nog altijd een bepaald onderscheid te vinden. De stelling “ ECHTE stevia koop je niet in de supermarkt “ kan ik gelukkig nog steeds gebruiken, wat het al een klein beetje minder moeilijk maakt om een juiste keuze te maken. Echte, zuivere stevia kun je meest on line kopen. Afgelopen twee/drie jaar hebben diverse leveranciers zich verlegd en zijn ze ook gaan leveren aan gezondheidswinkels, en biowinkels. Maar gelukkig lijkt er nog steeds een scheidingslijn naar de supermarkten.

NIET IEDEREEN HOUDT VAN STEVIA☹️

Ik vind de zuivere stevia fantastisch. Het biedt veel perspectieven om toch van een beetje zoet te kunnen genieten zonder dat het een aanslag is op de gezondheid, we weten inmiddels allemaal hoe ongezond sucrose ( = tafelsuiker) is. Zuivere stevia kan ter vervanging voor suiker worden gebruikt. Het heeft wat dat betreft een reëlere functie, en is daarom geen overbodig onzin-product. We hebben een natuurlijke behoefte aan zoet. De tegenwoordige wereld bestaat zo’n beetje uit suiker. De versuikerde wereld heeft ervoor gezorgd dat we gewend zijn geraakt aan zoet, zoeter, zoetst. Dit heeft geresulteerd tot een ongezonde, tot extreem ongezonde leefstijl, wat door de enorme “ versuikering” over de gehele wereld bijna onmogelijk lijkt om weer terug te schroeven naar een matig gebruik. Veel overheden en organisaties doen al jarenlang hun best, alleen al in NL heeft dit nauwelijks een reductie opgeleverd.  Dit is een onderwerp waar ik boeken over vol kan schrijven, we gaan in dit artikel het dan ook niet hebben over de gevaren van suiker voor de volksgezondheid. Dit artikel schrijf ik voor iedereen, die de ( bij) smaak van zuivere stevia niet kunnen waarderen. En wat er dan nog aan “ aanbod” is om toch op een meest gezonde manier van een beetje zoet te kunnen genieten.
Laten we eerst kort uitleggen, waarom veel mensen stevia mogelijk niet kunnen waarderen en het zelfs bestempelen als “ smerig”. 🤢 Als je ooit een “ stevia “ product in een supermarkt hebt gekocht voor een habbe-krats, en ook ooit een zuivere stevia hebt geproefd, dan weet je vast dat het verschillend is van smaak. Dit heeft te maken met o.a de hoeveelheden steviolglycosiden, het draagmiddel, en hoe de extracten zijn geëxtraheerd. Gebeurt de productie meest chemisch, zal de bittere bij-smaak van de steviaglycosiden vanzelf verdwijnen. Dit kunnen we een beetje vergelijken met het ontgeuren van kokosolie. Door een bepaalde chemische behandeling kan er van alles uit worden getrokken, waardoor er vaak een soort “ rest-product” overblijft, die aan de bepaalde eisen voldoet. Stevia kan op deze manier worden ontdaan van de bekende, bittere, drop-achtige bij / nasmaak. Wordt dit verder bewerkt met o.a maltodextrine als draagmiddel, dan zal de stevia in het product eigenlijk vervagen, maar toch een bepaalde functie vervullen omdat stevia een gigantische zoetkracht heeft. Het vormt dan een goedkope suikervervanger, die inderdaad minder calorieën / suikers levert, maar door bewerkingen erg ongezond is geworden.
Zuivere stevia blijft, als het allemaal netjes gaat, zo zuiver als mogelijk. Zo worden in productie alleen de nodige taken uitgevoerd zoals wassing en filtering ( zonder chemicaliën ) en worden er ook natuurlijke draagmiddelen gebruikt, zoals erythritol ( daarover verderop meer ) Door deze natuurlijke processen kan de bittere nasmaak, met name als er nét even wat teveel wordt gebruikt, aanwezig zijn. Anders gezegd betekent een bittere nasmaak, dat de stevia zuiver is, en de fabrikant voldoende toevoegt om het product ook echt een stevia-product te kunnen noemen. Echte, zuivere steviolglycosiden zijn in zoetkracht ook veel sterker dan chemisch bewerkte, waardoor één of twee % al meer dan voldoende kan zijn om de zak stevia enorm zoet van smaak te verkrijgen. Terwijl bewerkte steviolglycosiden veel aan zoetkracht kunnen verliezen, als daar van alles uit wordt getrokken.
Hoe komt het dan, dat de goedkope potten “ stevia” in de supermarkt net als zuivere stevia zo’n 2% steviolglycosiden bevatten? Dat komt dan toch op hetzelfde neer? 🙄 Dat klopt, en ik snap goed, dat dit enorm verwarrend kan zijn. Maar zoals ik hierboven heb uitgelegd, heeft dat te maken met het draagmiddel, en de wijze waarop de steviaglucosiden zijn bewerkt. Wat we best vaak zien, zijn mengsels van kunstmatige zoetstoffen met stevia, en alias-suikers als maltodextrine. Dit versterkt elkaar, waardoor de bittere bijsmaak wel uitblijft , maar er toch een zoete suikersmaak kan worden gerealiseerd. Bij zuivere stevia wordt er niets chemisch bewerkt en wordt er erythritol als draagmiddel gebruikt. Dit heeft een gemiddelde zoetkracht van 70 % t.o.v gewone suiker. Dit balanceert weer met de zuivere steviolglycosiden. En kan bittere na-smaken geven bij een teveel.

DROP!  😑

Veel mensen “ klagen” over een vrij bittere, drop-achtige bijsmaak. Dit klopt, de bittere smaak kan bij een teveel zelfs naar drop gaan smaken. Onze smaak-papillen kunnen de enorme zoetkracht niet aan, waardoor de smaak verandert. Gelukkig merken de meeste mensen hier niets van, maar er zijn een aantal mensen, die smaak-gevoeliger zijn en waar dit keihard binnen kan komen. Zodanig, dat het wordt ervaren als smerig.
Daarnaast verwachten mensen teveel, dat het om een suiker gaat. Zij verwachten de smaak van gewone suiker, een normale suiker-korrel, en geen andere smaak. Stevia is, om te beginnen GEEN SUIKER soort. Het wordt niet gemaakt van suikerbiet of riet, het wordt gemaakt van een plantje. Dit maakt een zoetkracht anders van samenstelling. De zoetkracht van een suikerbiet is dus niet hetzelfde als de zoetkracht van een plantje. En geeft een totaal andere zoete smaak. Vergelijk het met kaneel en vanillebourbon. Beiden specerijen met een opvallende zoete smaak. Maar vanille komt van een peul, kaneel van de bast van de kaneel-boom, waardoor het totaal verschillende zoete smaaknoten geeft. Omdat de stevia blaadjes een GI-GAN-TI-SCHE zoetkracht hebben, worden de blaadjes geëxtraheerd, om zo geschikt voor consumptie te maken. Het gaat om een ANDERE zoete smaak, geen suikerbiet-smaak. Daar moet men rekening mee houden, om zo te hoog gegrepen verwachtingen bij te stellen. Het is net als denken aan een milkshake, en uiteindelijk een een of ander slap aftreksel drinken, je verwacht een bepaalde smaakbeleving, die niet kan worden voldaan. Zo werkt dat geestelijk ook met een verwachting van een product, die als alternatief wordt beschouwd.

KWESTIE VAN WENNEN? 😐

Als mensen mij benaderen om te vertellen dat zij stevia hebben gekocht maar het “ niet te pruimen” vinden, dan adviseer ik altijd om het meerdere keren te gebruiken, voordat de zak meteen opzij wordt geschoven.
Het probleem is, dat we een “ zoet bestaan” zijn gaan leiden, ons dagelijks voedsel bevat soms zoveel suiker dat we zoete groenteconserven eten, zoete kaas en worst enzovoort. We zijn eraan gaan wennen. En ook onze volgende generaties groeien op met suikerhoudende producten, wat gewoon wordt beschouwd. Een andere zoete smaak kan dan even binnen komen en vreemd zijn, waardoor we het meteen beschouwen als “ YAKKKKIIEE! “ 🤢 en het al direct geen tweede / derde en vierde kans geven. Meestal is het echt een kwestie van wennen. Gelukkig krijg ik na een poosje gebruik vaak de mededeling dat het inmiddels goed wordt bevonden, en er voortaan niets anders meer wordt gebruikt.
Met zuivere stevia is het sowieso even een persoonlijke zoektocht naar jouw wensen. Zoeken naar een juiste dosering kan ook best even wat tijd in beslag nemen.
Wat ik ook vaak tegenkom in de praktijk is “ de papegaaien cultuur”. Men leest, ziet, hoort dat stevia een bittere bijsmaak kan geven, en schrijven het al meteen af, en proeven ze het, vinden ze het op de voorhand al smerig. Hoe vaak ik al niet aan mensen heb verteld dat ik gewone suiker in mijn cake / gebak/ taart gebruik, terwijl ik uiteraard geen korrel sucrose in huis heb, omdat als ik zou vertellen over mijn steviagebruik, er al direct een rood lampje knippert in vele hoofden, is ontelbaar. Ik kan in mezelf dan erg gniffelen als ik ze met veel smaak en complimenten mijn baksels zie eten. 🥴
MINDFUCK heet dat.
Kortom: geef het even wat tijd en een kans. Schrijf het niet meteen af als je maar 1 x hebt geproefd en dit negatief uitpakte. Meestal moeten je smaakpapillen even omschakelen van suikerzoet naar stevia-zoet.

MAAR IK PRUIM HET ECHT NIET! 🤐

Je hebt het tijd gegeven. Meer dan 10 x geprobeerd. Maar helaas….het blijft een strijd met je smaakpapillen. Dan zou je nog kunnen bekijken, of je geen stevia gebruikt met een te hoge zoetkracht. Er zijn verschillende gradaties. Zo is er een speciale bak-suiker ( SWEET XTRA) een algemene suiker ( SWEET) en zijn er soorten waaraan een natuurlijk extract is toegevoegd  om de suiker een lekkere smaak te geven ( vanille, kaneel, chocolade, karamel ) Daarnaast zijn er druppels ( vloeibare stevia) met verschillende smaken. Heb je nog nooit zuivere stevia gebruikt, dan adviseer ik mensen om op te starten met een zak SWEET . Dit heeft een gemiddelde zoetkracht wat een beetje is te vergelijken met gewone suiker. Deze kun je gebruiken ter vervanging voor suiker, en langzaam opbouwen tot jouw gewenste zoetkracht is bereikt.
Ook de druppels zijn ideaal om mee op te starten. Een druppel staat ongeveer gelijk aan een theelepel suiker. Er is een naturel, maar ook 11 smaken, wat het wennen aan het andere zoet een stuk aangenamer kan maken. KLIK HIER om alles over deze druppels te lezen. Je kunt met een druppel in je koffie starten. En als je meer zoet wenst dit langzaam opbouwen.
Maar wat, als ook dit niet lukt? Dan kan het zeer goed zijn, dat je overgevoelig op smaken reageert en stevia wellicht dan ongeschikt is voor jou, een brug te ver. Het is dan een helaas-pindakaas-verhaal, en zul je op jacht moeten naar een ander alternatief. Maar ja: suiker = in  vrijwel ALLE gevallen suiker, of het nu gaat om natuurlijk of niet. Nog altijd denken veel mensen, dat honing, dadels, kokosbloesemsuiker, ahornsiroop en andere zogenaamde gezondere alternatieven op suiker veel beter zijn, op zijn minst beter dan gewone suiker. Het feit dat ze van een natuurlijke afkomst zijn, zegt echter helemaal niets over de voedingswaarden. Ons lichaam gebruikt alleen de voedingsstoffen. En heeft er totaal geen enkele boodschap aan, of iets nu uit een natuurlijke bron komt, of biologisch is. Het vraagt om glucose. En in hoeverre deze voorkomen in alle suikers / suikervervangers in van belang voor de gezondheid. Aangezien alle zogenaamde natuurlijke suikervervangers net zo knetterhard bestaan uit glucose en fructose, geeft het exact dezelfde problemen als we hier teveel van consumeren, ook het gebit zal onder dezelfde balast komen te vallen als dat we gewone suiker consumeren. Voor je gezondheid heeft het dus weinig tot geen enkele zin om aan de honing te gaan of te zweren op kokosbloesem suiker en dadels.
Stevia en ook erythritol zijn hierin de hoge uitzondering. Stevia heeft geen invloed op de bloedsuikerspiegel waardoor het geen pieken en dalen oplevert. Dit zelfde effect heeft ook erythritol.

ERYTHRITOL, MEEST GELIJK AAN GEWONE SUIKER

Om goed en duidelijk te weten wat erythritol nu precies is, heb ik een goed helder artikel geschreven, KLIK HIER om deze te lezen. In dit artikel lees je, dat het wordt gemaakt uit suiker alcoholen, ook wel polyolen, wat van nature voorkomt in vruchten en gefermenteerde levensmiddelen. Erythritol is een uitzonderlijk polyol, in de zin, dat het zich in ons lichaam anders gedraagt dan andere polyolen. Erythritol heeft geen enkel effect op de bloedsuiker en insulinespiegel. Het bevat ook vrijwel geen energie. Dit komt omdat het niet, zoals alle andere polyolen, deels wordt opgenomen in de dunne darm en grotendeels in de dikke darm, maar voor 70/90% wordt opgenomen in het bloed en wordt uitgescheiden via de urine. Dit verklaart ook waarom erythritol niet zo snel winderigheid, opgeblazen gevoel en diarree geven zoals bij andere polyolen wel vrij snel het geval kan zijn als men er nét even wat teveel van consumeert. Gebruikt men meer dan 0, 66 gram erythritol per kilo lichaamsgewicht per dag, dan kunnen er wel mogelijke darmklachten als deze bekend zijn bij andere polyolen zich openbaren, maar aan deze enorme grote hoeveelheden komen we eigenlijk nooit.
Erythritol heeft GEEN BIJSMAAK. Het is immers niet van een mierzoete plant gemaakt. Het heeft de smaak van gewone suiker, maar een verminderde zoetkracht. Ten opzichte van gewone suiker ligt de zoetkracht van erythritol op zo’n 70%. Het is dus wel iets minder krachtig in zoetheid, maar voor velen juist DE oplossing om net zo gezond te kunnen genieten van zoet als stevia. De suiker korrel is vrijwel identiek aan die van gewone suiker, terwijl de stevia suiker een fijnere korrel heeft. Het zorgt ervoor dat erythritol een perfect alternatief voor suiker en stevia kan zijn. . Erythritol is ook zeer tandvriendelijk. Het ontziet het gebit doordat het groei van bacteriën juist afremt die cariës en tandplak kunnen veroorzaken. Erythritol bevat ook geen calorieën. Dit is zeer gunstig voor de groter wordende overgewicht-problematiek over de gehele wereld.
Pruim je stevia niet, dan is erythritol wellicht een erg goed alternatief. Nadeel is, dat je soms iets meer nodig zult hebben om aan een goede zoetkracht te komen, maar ook dit kun je geheel zelf bepalen. Wil je erythritol uitproberen? Je kunt bij www.greensweet-stevia.nl met een exclusieve code die alleen geldig is voor mijn fans en volgers, een zak kopen met een leuke korting. Gebruik de kortingscode Monique , en KLIK HIER om te bestellen.

AARDBEIEN PUREE🍓

“ …BLERGH, voor mij geen rare poedertjes en suikertjes, geef mij maar puur natuur…VERS FRUIT! Zoet genoeg! “ Dit hoor en lees ik vaak. En logisch bedacht klopt dit uiteraard. Vers intact fruit heeft erg veel voordelen. Het bevat dan nog het complete pakketje aan vitaminen, mineralen, vezels en fructose, de van nature aanwezige suikers in fruit. Het probleem zit hem echter in deze zelfde fruitsuikers. In de meeste fruitsoorten die lekker zoet van smaak zijn, zitten erg veel van deze suikers. Deze suikers gedragen zich hetzelfde als gewone glucose in ons lichaam, waardoor het eigenlijk een beetje een “ water-naar-de-zee-dragen” verhaal wordt als het op de suikers aankomt. Mensen met diabetes moeten daarom heel erg oppassen met het consumeren van fruit. Wil je  meer achtergrondinformatie? KLIK DAN HIER.
Anders gezegd is vers fruit absoluut een BETER idee t.o.v gewone suiker en alle andere gezond-verklaarde suikervervangers als honing en dadels. Maar het geeft geen echte suiker-smaak, omdat ook hier geldt, dat het niet afkomstig is van een suikerbiet. Daarnaast gaat het gewoon om glucose + fructose. Ook vers fruit kan dus ongezonde effecten geven op langere termijn. Ik heb het dan over dagelijks gebruik, op de bloedsuikerspiegel.
Toch zijn er wel gezonde alternatieven. En dit zijn de vruchten die vrij laag zijn in fruitsuikers. Vruchten met relatief vrij lage fruitsuikers zijn bessen en zacht zomerfruit als aardbeien, frambozen en blauwe bessen. Met name aardbeien scoren vrij laag op de lat van fruitsuikers. Gemiddeld ligt dit op zo’n 5 gram per 100 gram. Even ter vergelijking: een mango bevat maar liefst gemiddeld 14 gram per 100 gram. Ook watermeloen bevat vrij weinig, terwijl anders wordt gedacht. Door fruitsoorten te gebruiken met lage fruitsuikers, kun je een perfect zoetmiddel maken. Door ze vers en intact ( dus ongeschild ) te pureren verkrijg je een vloeibare “ suiker” die perfect is toe te passen in baksels, door en over desserts enzovoort. Helaas is het niet voor alles geschikt, zoals zoeter in koffie of thee. Maar je kunt het absoluut als een gezonde vervanger voor suiker gebruiken. Wel vermeld ik, dat er sprake is van suikers, en dus niet geheel suikervrij. Ook gaat het hier om fruit met LAGE FRUITSUIKERS. 

RESUMEREND:

Vind je stevia aanvankelijk niet lekker, geef het nog een paar extra kansjes, en kies DE JUISTE VARIANTEN en een goed betrouwbaar merk, die gecertificeerd te werk gaat. Gaat het hem dan echt niet worden, dan kan erythritol een goed alternatief zijn. Of gebruik gepureerde aardbeien. Andere zogenaamde suikervervangers zou ik persoonlijk links laten liggen. In vele artikelen beschrijf ik waarom, zoals in DIT ARTIKEL.

2 Reacties op “Waarom je stevia soms niet lekker kunt vinden, en wat zijn de alternatieven?

  1. Hoi Monique,
    Ik ben een trouwe fan van jou,
    Dank voor de fantastisch uitleg,
    Ik herken over de stevia wat ik niet te pruimen vind,
    Ik hou erg van zoet dat is mijn verslaving, dus wil ik zeker de Ertyhritol gaan uit proberen, maar weet je dan of Yacoon siroop goed is voor je,
    Vriendelijk groet Marieke Van Het Strand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *