Ik heb afgelopen jaren ontzettend mijn best gedaan, om peulvruchten meer onder de aandacht te brengen, ik heb mijn website inmiddels ram-vol staan met artikelen. Ik heb zelfs een dossier gemaakt :

Alles, maar dan ook ALLES wat jij moet en wilt weten over peulvruchten heb ik in dit dossier gedocumenteerd, van soorten en rassen tot recepten, alles komt aan bod. KLIK HIER 

Goed, meer peulvruchten consumeren lijkt de nieuwe regel te gaan worden, een regel waar ik als groot peulvruchten-fan zeer blij van kan worden. Laten we niet vergeten, dat peulvruchten behoren tot één van de meest waardevolle bronnen van essentiële voedingsstoffen ter wereld, en zeer toegankelijk zijn in origine ( gedroogd ) omdat ze zeer goedkoop zijn te verbouwen en te verhandelen. Je zou je wellicht nu af kunnen vragen, waarom we nu pas een beetje “ wakker “ lijken te gaan worden en het lijkt alsof we NU PAS peulvruchten gaan ontdekken. Dat heeft alles te maken met de industrie. 🫤

Peulvruchten zijn behoorlijk simpel en eenvoudig, ook om te verbouwen en te verhandelen. Dit biedt voordelen. Het grootste wetenschappelijke voordeel van peulvruchten is hun vermogen tot stikstoffixatie. Peulvruchten leven in symbiose met de Rhizobium-bacterie in hun wortels. Deze bacteriën halen stikstof uit de lucht en zetten dit om in voeding voor de plant. Hierdoor hebben peulvruchten aanzienlijk minder (of soms helemaal geen) kunstmest nodig in vergelijking met granen zoals maïs of tarwe. Omdat kunstmest duur is en de prijs ervan sterk fluctueert (vaak gekoppeld aan aardgasprijzen), verlaagt dit de productiekosten direct. Even meteen een misvatting rechtzetten : veel mensen denken, dat peulvruchten, net als bijvoorbeeld pompoenen, weinig tot geen bestrijdingsmiddelen nodig hebben omdat ze al vrij sterk zijn van zichzelf. Dat is een misvatting. Peulvruchten zijn gevoelig voor specifieke schimmels (zoals meeldauw) en insecten (zoals de bonenkever of bladluis). Hoewel er rassen zijn die sterker zijn, wordt in de gangbare landbouw wel degelijk gebruikgemaakt van fungiciden en insecticiden om de oogstgarantie te waarborgen. Ze zijn dus niet “vrijgesteld” van chemische bescherming.

Er zijn nog meer redenen, waarom peulvruchten goedkoper zijn, zoals de veel lagere energiekosten bij opslag. Gedroogde peulvruchten hebben een zeer laag vochtgehalte. Ze hoeven niet gekoeld te worden en bederven traag. Dit maakt transport en langdurige opslag extreem goedkoop vergeleken met groenten of vlees. Veel peulvruchten zijn relatief droogteresistent. Ze kunnen groeien in gebieden waar andere gewassen extra irrigatie (wat geld kost) nodig hebben. Per euro krijg je bij peulvruchten een enorme hoeveelheid proteïne en vezels. Dit maakt ze de goedkoopste bron van eiwit ter wereld !!!!!!! Dat is een eye-opener hé? 😲🫨…en jij maar peperduur betaalde proteïne -verrijkte meuk kopen……

Deze vraag is eigenlijk ontzettend simpel te beantwoorden : deze producten levert de industrie GELD op, een zakje gedroogde peulvruchten niet. Door de consument te misleiden, te verblinden met hippe gemaksproducten en er een erg goede slim uitgedachte marketingtrein onder te laten rijden, zien wij die zakjes gedroogde peulvruchten als “ teveel gedoe” een weten zelfs ontzettend veel consumenten niet HOE je deze klaarmaakt. Dit merkte ik recentelijk goed, toen ik peulvruchten weer aandacht gaf n.a.v DE SCHIJF VAN VIJF aanpassing op mijn sociale media. De reacties waren ronduit enkel in de trend van “ hoe maak je gedroogde peulvruchten dan klaar ? 🤷‍♀️.  “ wat kun je ermee ? “ 🤷‍♀️  “ hoe eet je ze dan ? 🤷‍♀️ Vooral die laatste reactie was voor mij een 🫨 . Dat niet veel mensen weten HOE je de echte, originele, normale peulvruchten eet, omdat ze niet beter weten dat het uit een blikje, potje, zakje of ander prutje komt.

Zijn al deze “ industriële peulvruchten “ dan niet hetzelfde als gedroogde ? NEE. Natuurlijk zijn het wel gewoon PEULVRUCHTEN. Dat is wat het is, of het nu kikkererwten zijn of linzen, een peulvrucht is een peulvrucht, de vraag is, WAT er vervolgens mee gebeurt in de industrie. Ik neem je mee in het aanbod aan industriële peulvruchten, te beginnen met de verpakkingen.

Als je een supermarkt aanbod in peulvruchten opzoekt, kun je schrikken van het gigantische aanbod aan blikjes. Van Bonduelle tot zeer “ luxere “ merken als een Amaizin. Laten we starten met het blikje zelf. Bijna alle voedselblikken hebben aan de binnenzijde een uiterst dunne kunststof coating (een laklaag). Dit is niet om de consument te pesten, maar juist voor de veiligheid. Het voorkomt dat de metalen van het blik (zoals tin of staal) reageren met de zuren in het voedsel, en het beschermt tegen corrosie (roest), waardoor bacteriën geen kans krijgen en de inhoud jarenlang houdbaar blijft. BPA (Bisfenol A) is een chemische bouwsteen die decennialang wordt en werd gebruikt om epoxicoatings te maken. Deze coatings zijn zeer sterk en hittebestendig, wat ideaal is voor het verhittingsproces (sterilisatie) van peulvruchten. Sinds 2018 is de Europese regelgeving (Verordening EU 2018/213) zeer streng geworden. In 2024 heeft de Europese Unie zelfs besloten om BPA in bijna alle voedselverpakkingen volledig te verbieden. Fabrikanten zijn daarom massaal overgestapt op alternatieven. Bonduelle verklaart publiekelijk dat zij voor de Europese markt zijn overgestapt op blikken met een binnencoating die geen BPA bevat. Dat zij dit niet altijd groot op de voorkant zetten , heeft te maken met marketingkeuzes of het feit dat zij het als de “nieuwe standaard” beschouwen. Merken als Amaizin en andere ( meestal biologische ) merken gebruiken de claim “BPA-vrij” of “No BPA used” als een Unique Selling Point (USP). Het is een marketingmethode om de bewuste consument gerust te stellen, terwijl de grotere merken vaak stiller achter de schermen hun productieprocessen aanpassen. Als een blikje specifiek “No BPA used” vermeldt, geeft dat jou de garantie dat de fabrikant hier actief op heeft gecontroleerd, maar de inhoud van een regulier blik is volgens de huidige Europese veiligheidsnormen eveneens veilig voor consumptie. Dit geldt overigens ook voor alle kartonnen doosjes/ pakjes waarin peulvruchten tegenwoordig ook steeds vaker in worden verpakt.

Daarnaast heb je nog het “ deukjes-risico” met blik. De laklaag aan de binnenzijde (of deze nu BPA bevat of een modern alternatief) is een flinterdunne, glasachtige laag. Deze laag is flexibel, maar tot een bepaalde grens. Bij een flinke deuk, vooral op de lasnaad of bij de randen, kan de coating aan de binnenkant scheuren of afbladderen. Dit is vaak met het blote oog niet eens te zien. Zodra de coating beschadigt, komt de inhoud (de peulvruchten en het vocht) direct in contact met het staal of aluminium van het blik. Wanneer het voedsel in contact komt met het blootgestelde metaal, treden er twee dingen op, zoals metaalmigratie. Vooral bij peulvruchten in zout water of zure sauzen (zoals bonen in tomatensaus) kan het metaal gaan “oplossen” in de vloeistof. Je kunt dan een metaalachtige smaak aan het product krijgen. Hoewel kleine hoeveelheden tin of ijzer niet direct giftig zijn, is het niet de bedoeling dat je dit consumeert. Je hebt ook de chemische migratie.  Als de coating rondom de deuk afbrokkelt, kunnen er deeltjes van die coating (microplastics of chemische bouwstoffen) in het voedsel terechtkomen. Dit is het grootste risico. Een deuk kan zorgen voor “micro-lekkage”. Zelfs als het blik niet lekt, kunnen er microscopisch kleine gaatjes ontstaan waardoor zuurstof en bacteriën (zoals de gevaarlijke Clostridium botulinum) binnendringen. Wil je echt blik ? Let dan GOED op deukjes en andere oneffenheden in het blik, kies alleen de puntgave blikken. Wil je ook de 100% garantie op BPA vrij, kies dan de merken die dit ook op hun etiket zetten, deze vind je meest in de biowinkels.

Peulvruchten in glas worden vaak gezien als het “gouden standaard” alternatief voor blik. Wetenschappelijk en juridisch gezien zit daar een kern van waarheid in, maar ook hier zijn een paar belangrijke nuances die je moet weten om het volledige plaatje te begrijpen. Glas is een zogeheten inert materiaal. Dit betekent dat glas niet reageert met de inhoud. In tegenstelling tot metaal of plastic coatings, geeft glas zelf geen chemische stoffen (zoals metalen of hormoonverstorende stoffen) af aan de peulvruchten, ook niet bij een zuur milieu of langdurige bewaring. Omdat er geen reactie is tussen de verpakking en het product, blijft de smaak van de bonen puurder. Hoewel het glas zelf veilig is, heeft een glazen pot altijd een metalen deksel. En daar komt de techniek om de hoek kijken. Om te voorkomen dat het metaal van het deksel gaat roesten door het vocht in de pot, zit er aan de binnenkant van het deksel bijna altijd een plastic laagje (coating). Net als bij blikjes, gebruiken fabrikanten van glasproducten tegenwoordig vrijwel altijd BPA-vrije coatings voor hun deksels. Een ander aandachtspunt bij deksels is de blauwe of witte ring (de afdichting) die de pot luchtdicht maakt. In het verleden bevatten deze vaak weekmakers (ftalaten). Moderne potten gebruiken vaak de zogenaamde “Blue Seal” technologie: deksels die vrij zijn van PVC en weekmakers. Glas is transparant, wat voor de consument fijn is (“what you see is what you get”), maar wetenschappelijk gezien heeft het een nadeel. Sommige vitaminen (zoals vitamine B2) kunnen onder invloed van licht worden afgebroken. Blik beschermt hier 100% tegen. Daarom zie je vaak dat glazen potten in de supermarkt op de onderste schappen staan of in dozen, om directe blootstelling aan fel tl-licht te beperken. Zie je de glazen potten op de bovenste plank in vol TL licht staan ? Dan zijn de vitamines zeker afgenomen voordat ze op jouw bord belanden.

Naast deze punten is daar ook de discussie over de energie wat wordt verbruikt om glas te maken en het gewicht. Het maken en recyclen van glas kost veel energie (hoge temperaturen) en glas is zwaarder dan blik, wat zorgt voor een hogere CO2-uitstoot tijdens het transport. Glas is de meest “schone” optie, mits je de potten donker bewaart en controleert of het deksel niet beschadigd is (de bekende “klik” bij het openen garandeert dat het vacuüm nog intact was).

Wanneer we kijken naar gedroogde en ingevroren peulvruchten, stappen we af van de metalen blikken en glazen potten. Dit heeft grote voordelen voor de puurheid van het product. Gedroogde/ ingevroren peulvruchten zitten meestal in een simpele plastic zak of een kartonnen doosje. Dit is de veiligste optie wat betreft verpakking, zeker omdat ze juist gedroogd zijn.  Omdat de bonen droog zijn, reageren ze niet met de verpakking. Er is geen vocht dat stoffen uit het plastic kan “ trekken” . Ook wat betreft gezonde voordelen wint de gedroogde peulvrucht  wat betreft verpakking. Omdat ze niet al een keer in de fabriek extreem verhit zijn in een vloeistof, blijven alle vezels en mineralen optimaal bewaard tot jij ze zelf kookt. Je ziet ook steeds vaker sojabonen (edamame), doperwten of tuinbonen in het vriesvak. De kou zorgt ervoor dat er nauwelijks uitwisseling is tussen het plastic van de zak en de bonen. Bacteriën krijgen bij -18*C geen schijn van kans. Wetenschappelijk gezien zijn diepvriesgroenten vaak gezonder dan de “verse” groenten die al drie dagen in de supermarkt liggen. Ze worden direct na de oogst kort verhit (geblancheerd) en ingevroren. Hierdoor worden de vitaminen als het ware “vastgezet”. Ingevroren peulvruchten zijn qua verpakking zeer veilig, en de kans dat er stoffen in je eten terechtkomen is vele malen kleiner dan bij blik.

Chemische stoffen in plastic (zoals weekmakers) gaan pas echt “wandelen” (migreren) als het warm is. In de vriezer is het -18°C. Bij die temperatuur zitten de moleculen van het plastic als het ware “vastgevroren”. Ze zijn niet beweeglijk genoeg om over te stappen naar jouw doperwten of boontjes. De zakken in het vriesvak zijn meestal gemaakt van Polyethyleen (PE) of Polypropyleen (PP). Ze bevatten van nature geen BPA en meestal ook geen schadelijke weekmakers (ftalaten) die je vroeger wel in zacht, rekbaar plastic vond. Er is één belangrijk ding waar je zelf op moet letten: Warm de peulvruchten niet op in de zak. Sommige mensen leggen een zak diepvriesbonen in de magnetron of in een pan met heet water om te ontdooien. Doe dit niet, tenzij er specifiek op de zak staat dat het een “stoomzak” of “kookzak” is. Als het plastic warm wordt, kunnen die veilige moleculen namelijk alsnog gaan bewegen en in je eten terechtkomen.

Goed, je weet nu welke verpakking het beste en meest gezondste is : de verpakking van de gedroogde peulvruchten. Maar er is nog meer, waarom de zakken gedroogde peulvruchten de absolute winnaars zijn: de gezonde aspecten. Laat ik beginnen met het feit dat alle peulvruchten in regel NIET ongezond zijn. Je weet hopelijk inmiddels dat peulvruchten ontzettend gezond zijn, in welke vorm ook. Maar er zijn wel een aantal kanttekeningen te zetten, waardoor de zak gedroogde peulvrucht bovenaan prijkt en de rest eronder valt. Dat heeft alles te maken met DE BEWERKINGEN in de fabriek, en de TOEVOEGINGEN. Zoals ik eerder vertelde, heeft de industrie gezorgd, dat peulvruchten winstgevend zijn door ze te verkopen als hippe en gemakkelijke producten. Dit vraagt om bewerkingsprocessen, zoals vooraf voorkoken en verder door verwerken om het A : voedselveiligheid te maken , en B : verkoopbaar en winstgevend. Er worden veel additieven toegevoegd, zoals zout ( ter conservering en smaak ) suikers, verdikkingsmiddelen, emulgatoren, en verstevigingsmiddelen. Ook zien we vaak peulvruchten in een drapje / sausje. Witte bonen in tomatensaus is al decennia’s lang het toonbeeld van zo’n saus verrijkte peulvrucht, inmiddels zijn daar ontzettend veel andere sausjes en drapjes bij gekomen, zoals Mexicaanse schotels, chili con carne enzovoort.

Je hoeft geen deskundige te zijn om zelf te bedenken, dat al deze sausjes en drap waarin peulvruchten zwemmen, niet altijd zo gezond zijn, er wordt vaak veel zout en suiker gebruikt. Maar ook de gewone blikjes / glazen potten / zakken en pakjes peulvruchten kunnen best aardig wat zout bevatten.

Er zijn gelukkig betere keuzes om te maken. Zo zijn er aardig wat merken, biologisch en niet, die hun peulvruchten enkel op water in blik of pot verpakken. Dit is uiteraard de beste keuze in de supermarkt en ook biowinkel. Let dus goed op de ingrediënten, staat er alleen het desbetreffende peulvruchtsoort en water, zit je goed.

Maar……gedroogde peulvruchten blijven echt de grote winnaar. Ze zijn om te beginnen, zelfs biologisch, echt heel erg goedkoop, wat het voor de consument met een klein budget zeer prettig maakt. Daarnaast kun je geheel ZELF bepalen, wat je wel en niet toevoegt. Jij hebt de regie, niet de industrie. Daarnaast heb je net ook kunnen lezen, dat gedroogde peulvruchten de meest gezondste keuze zijn om te maken bij inkopen. Ze zijn meest “ gezond” verpakt en geven je zo dan ook echt het allerbeste van wat zij in huis hebben.

Een ware eye-opener voor mij, maar het schijnt echt, dat de meesten geen flauw idee hebben hoe gedroogde peulvruchten te bereiden, en dat één van de grootste reden is om ze te laten liggen en te gaan voor kant en klaar. De “ grap “ is juist, dat het helemaal niets interessants is om te “ moeten leren “: het is werkelijk kinderspel. Hoe bereid je in basis gedroogde peulvruchten ?

Dat is het! Niet moeilijk hé? 😃 Maar dan…….WAT doe je in hemelsnaam met zoveel peulvruchten ???? Ook daar heb ik een goede tip voor:

Ik doe dit al jaren: meteen kilo’s peulvruchten weken en koken, af laten koelen, en in porties invriezen. Dit werkt echt perfect. Je hebt altijd peulvruchten in huis, en je kunt ze meteen bereiden. Je kunt ze ontdooien, maar ook meteen in een stoompan gooien om ze weer heerlijk heet te stomen, zo verliezen ze hun bite en smaak niet. Opwarmen kan uiteraard ook. Doe ze dan in een klein laag water in een pannetje en kook ze licht aan. Dit is de meest effectieve, meest inventieve, meest goedkope en meest voedzame manier om peulvruchten op voorraad te hebben! Tip : gebruik verschillende soorten peulvruchten, meng ze, dit geeft een heerlijke variatie!

Na de reactie “ hoe bereid ik gedroogde peulvruchten” stroomde het vol met de vraag of er wat tips zijn om peulvruchten dagelijks in je voeding te verwerken. Daarom heb ik wat tips, maar ook recept-ideetjes voor jullie verzameld. Eerst de tips :

Peulvruchten zijn zowel koud als warm echt verrukkelijk. Ik eet ze daarom ook vaak als “ ik heb trek- tussendoortje “ als ik druk aan het werk ben achter mijn computer. Door ze vooraf even te stomen heb je een warm hapje, maar je kunt ze ook ontdooid “ koud “ eten uit het vuistje. Gegarandeerd, dat jij de komende uren geen trek en honger hebt! Je kunt ze wat verrijken met heerlijke gedroogde en vers geknipte kruiden & specerijen, zoals kerriepoeder en komijn.

Als lunch kun je ze perfect verwerken door sla, komkommer, tomaat en augurk. Probeer maar eens, TE lekker! Je kunt ze ook op de boterham doen, met wat hummus.

Ben je “ van-de-snelle “ ? Dan kun je Peulvruchten ook zeer eenvoudig door je dagelijkse smoothies verwerken. Ze geven je dan meteen een bak vol energie.

Jaaah, oooh lekker! En zo makkelijk ! Je kunt er aan toevoegen wat je maar wilt : kruiden, specerijen, pindakaas, noten, zaden, pitten…..maak er een feestje van, gooi het in je blender en voeg steeds wat beetjes water toe tot er een smeuige  massa ontstaat. Bewaar in een goed afsluitbare pot in de koelkast.

Uiteraard kun je er ook mee aan de haal gaan in je keuken. Van brood tot koekjes! Ik geef je hieronder wat directe linkjes naar mijn recepten !

SUPERSNELLE LINZENSLOF! -> KLIK HIER

KROKANTE LINZEN KOEKJES -> KLIK HIER

ZOETE LINZEN BROODJES -> KLIK HIER

MEXICAANSE LINZENWOK -> KLIK HIER

VEGANISTISCHE LINZEN SATE -> KLIK HIER

LINZEN BROOD -> KLIK HIER

GEVULDE LINZENSOEP -> KLIK HIER

SNELLE ZWARTE BONEN BURGERS -> KLIK HIER

GEITENKAAS / BONENQUICHE -> KLIK HIER

ROBUUST BONEN BROOD –> KLIK HIER

BONENDIP MET BLOEMKOOL BLAD -> KLIK HIER

WITTE BONEN IN TOMATENSAUS -> KLIK HIER

ADUKI BONENBURGER -> KLIK HIER

DORAYAKI OMELET -> KLIK HIER

BONEN BURGERS -> KLIK HIER

HATIGE BONEN CAKEJES -> KLIK HIER

Vergeet ook niet om alle inspiratievoile recepten te bekijken in HET GROTE PEULVRUCHTEN DOSSIER! 

Ik hoop, dat ik jullie op weg heb geholpen met deze zeer makkelijk hanteerbare tips. En dat jullie de stap gaan maken naar én MEER peulvruchten consumeren, en de JUISTE kiezen : de gedroogde, liefst biologische peulvruchten.

5 Reacties op “Meer peulvruchten eten…..okay, maar hoe doe je dat ? Tips en inspiratie!”

1. Geweldig dank je wel

   Reageer

2. fijn artikel! Heb je een gouden tip voor het (liefst snel en makkelijk ;)) verwijderen van de velletjes van bv kikkererwten? Dat vind ik wel een klusje…

   Reageer

   • waarom haal je die in hemelsnaam weg ????????? Laat ze zitten, waarom doe je dat? nog nooit eerder van gehoord.

     Reageer

     • goede vraag… (met lichte schaamte…:) ooit ergens gelezen dat zonder lekkerder is. Ik ga het gewoon eens met proberen 🙂

       Reageer

3. Hallo Monique,

   Jammer dat er zo weinig vraag naar is. Ik heb toen als alleenstaande, 4 verschillende , voor mij enkele onbekende, bonen gekocht. Omdat ik ook ontdekte dat ik nog bio potten had in blik die aan de datum waren, dat geconsumeerd. Dus ik kan nog wel even voort. Maar dat artikel heeft mij wel aangezet om vaker bonen op mijn menu te zetten.
   Wat mij betreft dank voor al jouw enthousiasme en arbeid in deze.
   Met vriendelijke groeten en succes met je kies, ik hoop dat de zink helpt om minder pijn te hebben.

   Groetjes Rie

   Reageer